تست آلرژی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

تست آلرژی معاینه ای است که توسط یک متخصص آلرژی آموزش دیده انجام می شود تا مشخص شود آیا بدن شما نسبت به ماده شناخته شده ای واکنش آلرژیک دارد یا خیر. این معاینه می تواند به صورت آزمایش خون، آزمایش پوست یا حذف رژیم غذایی باشد.
آلرژی وقتی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی که مدافع طبیعی بدن محسوب می‌شود، نسبت به چیزی در محیط، واکنش بیش از حد نشان دهد. به عنوان مثال، گرده گل که در حالت عادی بی ضرر است، می تواند باعث واکنش شدید بدن شود. این واکنش بیش از حد می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • آبریزش بینی
  • عطسه کردن
  • سینوس های مسدود شده
  • خارش و آبریزش بینی چشم‌ها

 

انواع آلرژن ها (مواد حساسیت زا)

آلرژن ها موادی هستند که می توانند باعث واکنش آلرژیک شوند. سه نوع اصلی آلرژن وجود دارد:
آلرژن های استنشاق شده وقتی با ریه ها یا غشای سوراخ های بینی یا گلو تماس پیدا می‌کنند، بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهند. گرده رایج ترین ماده حساسیت زای استنشاقی است.
آلرژن های خورده شده در برخی غذاها مانند بادام زمینی، سویا و غذاهای دریایی وجود دارد.
آلرژن های تماسی باید با پوست شما تماس داشته باشند تا واکنش ایجاد کنند. مثالی از واکنش به آلرژن های تماسی، ایجاد بثورات و خارش ناشی از پیچک سمی است.
تست‌های آلرژی شامل قرار گرفتن در معرض مقدار بسیار کمی از یک ماده حساسیت زای خاص و ثبت واکنش نسبت به آن است.

 

چرا تست آلرژی انجام می شود

بر اساس اعلام کالج آلرژی، آسم و ایمونولوژی آمریکا، آلرژی بیش از 50 میلیون نفر از جمعیت ایالات متحده آمریکا را تحت تاثیر قرار می‌دهد. آلرژن های استنشاق شده، شایع ترین نوع هستند. آلرژی های فصلی و تب یونجه که پاسخ آلرژیک به گرده هستند، بیش از 40 میلیون آمریکایی را متاثر می کند.
سازمان جهانی آلرژی تخمین می زند که آسم سالانه عامل مرگ 250،000 نفر است. با مراقبت های مناسب از آلرژی می توان از این مرگ ها جلوگیری کرد، زیرا آسم یک بیماری آلرژیک محسوب می شود.
تست آلرژی می تواند تعیین کند که به کدام گرده ها، کپک ها یا مواد حساسیت دارید. ممکن است برای درمان آلرژی خود به دارو نیاز داشته باشید. متناوباً، می توانید سعی کنید از عوامل محرک آلرژی جلوگیری کنید.

 

چگونه برای تست آلرژی آماده شویم

قبل از تست آلرژی، پزشک از شما در مورد سبک زندگی، سابقه خانوادگی و موارد دیگر سؤال می کند.

به احتمال زیاد به شما خواهند گفت قبل از تست آلرژی مصرف داروهای زیر را متوقف کنید زیرا می توانند نتایج آزمایش را تحت تأثیر قرار دهند:

  • آنتی هیستامین های بدون نسخه و با نسخه
  • داروهای معالجه سوزش معده، مانند فاموتیدین (پپسید)
  • امالیزوماب که برای درمان آسم استفاده می‌شود
  • بنزودیازپین ها مانند دیازپام یا لورازپام
  • داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مانند آمی تریپتیلین (الاویل)

 

آزمایش آلرژی چگونه انجام می شود

آزمایش آلرژی را می توان به دو شکل آزمایش پوستی یا آزمایش خون انجام داد. اگر پزشک تشخیص دهد که شما به آلرژی غذایی مبتلا هستید، احتمالاً مجبور شوید از روش حذف در رژِیم غذایی استفاده کنید.

 

آزمایش‌های پوستی

از تست های پوستی برای شناسایی آلرژن‌های متعدد استفاده می شود که شامل آلرژن‌های موجود در هوا، مواد غذایی و موارد تماسی می‌شود. سه نوع تست پوستی عبارتند از:

  • تست خراش
  • تست داخل پوست
  • تست پچ
تست خراش

پزشک به طور معمول ابتدا آزمایش خراش را امتحان می کند. در طول این آزمایش، یک ماده حساسیت زا در مایع قرار می گیرد، سپس با استفاده از ابزار خاصی سوراخی در پوست ایجاد شده و مایع روی آن قرار داده می‌شود. پزشک از نزدیک شما را کنترل خواهد گرفت تا ببینید پوست، چگونه به ماده خارجی واکنش نشان می دهد. اگر در محل آزمایش قرمزی، تورم یا خارش پوست ایجاد شود، به آن آلرژن‌ خاص حساسیت دارید.

 

 

تست داخل پوست

اگر آزمایش خراش بی نتیجه باشد، ممکن است پزشک تست داخل پوستی را تجویز کند. این آزمایش نیاز به تزریق مقدار کمی ماده حساسیت زا به لایه درمی پوست دارد. در این تست نیز پزشک واکنش شما را بررسی می کند.

 

تست پچ

یکی دیگر از تست‌های پوستی، تست پَچ (تکه‌ای) است. در این تست، تکه های چسبی که آغشته به مواد حساسیت زا هستند بر روی پوست قرار داده می‌شوند. پس از خارج شدن از مطب پزشک، این تکه‌های چسب بر روی بدن شما باقی می ماند. این تکه‌ها ابتدا 48 ساعت پس استعمال و مجدداً 72 تا 96 ساعت پس از استعمال بررسی می شوند.

 

تست خون

اگر این احتمال وجود داشته باشد که به یک آزمایش پوستی واکنش شدید آلرژیک داشته باشید، ممکن است پزشک درخواست آزمایش خون کند. خون در آزمایشگاه از نظر وجود آنتی بادی هایی که با مواد حساسیت زای خاص مبارزه می کنند، آزمایش می شود. این آزمایش که ImmunoCAP نام دارد، در تشخیص پادتن‌های ایمونوگلوبینE آلرژن‌های اصلی بسیار موفق است.

 

 

حذف رژیم

حذف یک رژیم غذایی ممکن است به پزشک کمک کند تا مشخص کند کدام غذاها باعث واکنش آلرژیک شما می شوند. این به معنای حذف برخی از غذاها از رژیم غذایی و بعداً افزودن مجدد آنها است. واکنش های شما کمک می کند تا مشخص شود کدام غذاها مشکل ایجاد می کنند.

 

خطرات تست آلرژی

آزمایش آلرژی ممکن است منجر به خارش خفیف، قرمزی و تورم پوست شود. گاهی اوقات برجستگی های کوچکی به نام چرخک روی پوست ظاهر می شود. این علائم اغلب طی چند ساعت برطرف می شوند اما ممکن است چند روز ادامه داشته باشند. کرم های استروئیدی موضعی خفیف می توانند این علائم را کاهش دهند.
در موارد نادر، تست‌های آلرژی واکنش آلرژیک فوری و شدید ایجاد می کنند که در این صورت نیاز به مراقبت پزشکی دارد. به همین دلیل تست‌های آلرژی باید در مطب انجام شود که دارای داروها و تجهیزات کافی از جمله اپی نفرین برای درمان آنافیلاکسی است که یک واکنش حاد بالقوه و تهدید کننده زندگی است.
اگر پس از خارج شدن از مطب پزشک، واکنش شدید ایجاد شد، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

در صورت بروز علائم آنافیلاکسی مانند تورم گلو، دشواری در تنفس، ضربان قلب سریع یا فشار خون پایین، فوراً با اورژانس تماس بگیرید. آنافیلاکسی شدید یک فوریت پزشکی است.

 

بعد از تست آلرژی

زمانی که پزشک آلرژن ایجاد کننده علائم را تشخیص داد، می توانید با همکاری یکدیگر برنامه ای برای جلوگیری از آن تهیه کنید. پزشک همچنین می تواند داروهایی را پیشنهاد کند که علائم شما را تسکین می دهد.

 

 

کاربردها و فواید رایحه درمانی

رایحه درمانی چیست؟

رایحه درمانی یا آروماتراپی (Aromatherapy) نوعی روش درمانی جامع است که از عصاره های طبیعی گیاهان برای ارتقاء سلامتی و تندرستی استفاده می کند. گاهی اوقات آن را درمان با روغن اساسی می نامند. رایحه درمانی از روغن‌های اساسی معطر برای بهبود سلامت جسم، روح و روان استفاده می کند. این نوع درمان باعث افزایش سلامت جسمی و عاطفی می‌شود.
رایحه درمانی هم به عنوان یک هنر و هم به عنوان یک علم در نظر گرفته می‌شود. اخیراً رایحه درمانی در زمینه های علمی و پزشکی، شناخت بیشتری پیدا کرده است.

 

قدمت رایحه درمانی به چه زمانی بر می‌گردد؟

انسان ها برای هزاران سال از رایحه درمانی استفاده کرده اند. فرهنگ های باستان در چین، هند، مصر و جاهای دیگر از ترکیبات معطر گیاهان در صمغ ها، مومیایی ها و روغن ها استفاده می کردند. این مواد طبیعی برای اهداف پزشکی و مذهبی استفاده می شد و به داشتن مزایای جسمی و روانی مشهور بودند.

تقطیر روغن‌های اساسی در قرن دهم به پارسیان نسبت داده می شود، هرچند ممکن است این عمل مدتها قبل از این هم مورد استفاده بوده باشد. اطلاعات مربوط به تقطیر روغن‌های اساسی در قرن شانزدهم در آلمان منتشر شد. پزشکان فرانسوی در قرن نوزدهم توانایی روغن‌های اساسی را در معالجه بیماری تشخیص دادند.

پزشکان پزشکی در قرن نوزدهم استقرار بیشتری پیدا کردند و تمرکز خود را بر استفاده از داروهای شیمیایی گذاشتند. اگرچه، پزشکان فرانسوی و آلمانی قبلاً نقش گیاهان دارویی طبیعی را در درمان بیماری تشخیص داده بودند.

اصطلاح “آروماتراپی” توسط یک عطرساز و شیمی دان فرانسوی به نام رنه-موریس گاتفوسه ابداع شد. او در کتاب خود با همین موضوع که در سال 1937 منتشر شد، از این اصطلاح استفاده کرد. این کتاب در مورد استفاده از روغن‌های اساسی در معالجه بیماری بحث می کند.

 

درمان آروماتراپی چگونه کار می کند؟

رایحه درمانی از طریق حس بویایی و جذب پوست با استفاده از محصولاتی مانند موارد زیر، عمل می کند:

  • پخش کننده ها
  • اسپریتزرهای معطر
  • محصولات استنشاقی
  • نمک های مخصوص حمام کردن
  • روغن های بدن، کرم ها، یا لوسیون ها برای ماساژ یا استفاده موضعی
  • بخارشوی صورت
  • کمپرس سرد و گرم
  • ماسک های رسی

 

 

از اینها می توانید به تنهایی یا در هر ترکیبی استفاده کنید.

تقریباً یکصد نوع روغن اساسی موجود است. به طور کلی، مردم از محبوب ترین روغن ها استفاده می کنند.

روغن های اساسی در فروشگاه های مواد غذایی سالم و در برخی از سوپرمارکت های عادی موجود است. خرید از یک تولید کننده معتبر مهم است. این کار به شما اطمینان می دهد که کالایی با کیفیت و 100 درصد طبیعی خریداری می کنید. این روغن‌ها نباید حاوی مواد افزودنی یا مصنوعی باشد.

 

مزایای رایحه درمانی

رایحه درمانی فواید مختلفی دارد. مانند:

  • مدیریت درد
  • بهبود کیفیت خواب
  • کاهش استرس، تحریک و اضطراب
  • تسکین درد مفاصل
  • درمان سردرد و میگرن
  • کاهش عوارض جانبی شیمی درمانی
  • تسکین ناراحتی های زایمان
  • مبارزه با باکتری ها، ویروس ها یا قارچ ها
  • بهبود هضم
  • بهبود مراقبت های بیمارستانی و تسکینی
  • تقویت ایمنی بدن

 

 

ادعاهای اثبات نشده

شواهد علمی برای آروماتراپی در برخی مناطق محدود در نظر گرفته شده است. تحقیقاتی برای حمایت از استفاده از رایحه درمانی در درمان بیماری آلزایمر، پارکینسون و بیماری های قلبی وجود ندارد.

 

 

شرایطی که ممکن است درمان کند

رایحه درمانی توانایی درمان بسیاری از بیماری ها را دارد، از جمله:

  • آسم
  • بی‌خوابی
  • خستگی
  • افسردگی
  • التهاب
  • نوروپاتی محیطی
  • مسائل مربوط به قاعدگی
  • آلوپسی
  • سرطان
  • اختلال در نعوظ
  • آرتروز
  • یائسگی

 

 

پر طرفدارترین روغن های رایحه درمانی

بر اساس انجمن ملی رایحه درمانی جامع آمریکا، محبوب ترین روغنهای اساسی عبارتند از:

  • مریم گلی کبیر
  • سرو
  • اوکالیپتوس
  • رازیانه
  • شمعدانی
  • زنجبیل
  • گل بی‌مرگ
  • اسطوخودوس
  • لیمو
  • علف لیمو
  • نارنگی
  • نرولی
  • پچولی
  • نعناع تند
  • بابونه رومی
  • گل سرخ
  • رزماری
  • درخت چای
  • علف خس‌خس یا وتیور
  • یلانگ یلانگ

 

به هر طریقی می توانید از روغنهای اساسی استفاده کنید. به عنوان مثال، آنها را به لوسیون های بدن یا روغن های حامل اضافه کنید و سپس آنها را به صورت موضعی استفاده کنید. تونر، شامپو یا نرم کننده صورت را با روغنهای اساسی تقویت کنید. یا آنها را در صابون مایع، خمیر دندان یا دهان شویه قرار دهید. همچنین می توانید روغن ها را در فضای اتاق پخش یا اسپری کنید یا آنها را در وان حمام بریزید.

 

 

انتخاب ارائه دهنده

ممکن است مایل باشید با یک متخصص رایحه درمانی ملاقات کنید، به ویژه هنگامی که برای اولین بار رایحه درمانی را شروع می کنید یا اگر مشکلات خاصی دارید که می خواهید آنها را حل کنید. با استفاده از یک دایرکتوری آنلاین می توانید یک متخصص آروماتراپی پیدا کنید.
در طول مشاوره با یک متخصص رایحه درمانی، به سؤالات پاسخ خواهید داد و درباره سبک زندگی و سلامتی خود صحبت خواهید کرد. می توانید با هم برای رسیدن به اهداف خود و مدیریت علائم خود، یک برنامه درمانی فردی تعیین کنید. ممکن است چند جلسه با متخصص آروماتراپی خود داشته باشید، یا می توانید تصمیم بگیرید که جلسات مداوم را برای مدت زمان طولانی تری ادامه دهید.
از آنجا که رایحه درمانی یک درمان مکمل است، باید قبل از شروع جلسات با پزشک خود صحبت کنید. به این ترتیب می توان درمان روغن اساسی را با توجه به هرگونه مراقبت پزشکی یا درمانی که دریافت می کنید، تنظیم کرد.
در صورت تمایل به درمان خود در خانه، اطلاعات آنلاین زیادی وجود دارد. همچنین دوره هایی وجود دارد که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آروماتراپی در آن شرکت کنید.

 

 

عوارض جانبی

استفاده از اکثر روغنهای اساسی بی خطر است. اما برخی از اقدامات احتیاطی وجود دارد که باید هنگام استفاده از آنها انجام دهید و همچنین عوارض جانبی که باید از آنها آگاه باشید، خصوصاً اگر داروهای تجویزی مصرف می کنید.
از روغنهای اساسی به طور مستقیم روی پوست خود استفاده نکنید. همیشه از روغن حامل برای رقیق شدن روغن ها استفاده کنید. یادتان باشد قبل از استفاده از روغن‌های اساسی، تست پچ پوستی انجام دهید. از آنجا که روغنهای اساسی مرکبات باعث حساسیت بیشتر پوست در برابر آفتاب می شوند، در صورت قرار گرفتن در معرض نور خورشید باید از این روغن ها خودداری کنید.
کودکان و زنانی که باردار یا شیرده هستند باید از روغنهای اساسی با احتیاط و تحت نظر پزشک استفاده کنند. شما باید از برخی روغن ها خودداری کنید و هرگز روغنهای اساسی را قورت ندهید.
عوارض جانبی استفاده از روغنهای اساسی عبارتند از:

  • بثورات
  • حملات آسم
  • سردرد
  • عکس العمل های آلرژیتیک
  • سوزش پوست
  • حالت تهوع

 

در صورت داشتن موارد زیر با احتیاط از روغنهای اساسی استفاده کنید.

  • تب یونجه
  • آسم
  • صرع
  • فشار خون بالا
  • اگزما
  • پسوریازیس

 

جمع بندی

همانطور که به دنبال کاربردهای روغنهای اساسی هستید، به نحوه تأثیر روغنها و روشهای مختلف استفاده از آنها توجه کنید.
همیشه قبل از شروع هر نوع رایحه درمانی با پزشک خود صحبت کنید. به یاد داشته باشید که رایحه درمانی به معنای یک درمان مکمل است و جایگزینی برای هیچ یک از برنامه‌های درمانی مورد تایید پزشک نیست.

 

 

هر آنچه در مورد آلوپسی آره آتا باید بدانید

آلوپسی آره آتا چیست؟

آلوپسی آره آتا نوعی بیماری است که باعث ریزش مو در لکه‌های کوچک می شود. این مناطق کوچک بدون مو در ابتدا قابل توجه نیستند اما وقتی به هم متصل می شوند، جلب توجه می کنند. این وضعیت هنگامی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو حمله می کند و در نتیجه، باعث ایجاد ریزش مو می‌شود.
ریزش موی ناگهانی ممکن است در پوست سر و در بعضی موارد ابروها، مژه ها و صورت و همچنین سایر قسمت های بدن رخ دهد. همچنین می تواند به آرامی ایجاد شده و پس از سالها در قسمت های مختلف بدن، دوباره رخ دهد.

این شرایط می تواند منجر به ریزش کامل مو شود، که به آن آلوپسی کامل می گویند و می تواند از رشد مجدد مو جلوگیری کند. وقتی موها دوباره رشد می کنند، ممکن است دوباره ریزش کنند. میزان ریزش و رشد مجدد مو در افراد مختلف متفاوت است.
در حال حاضر هیچ درمانی برای آلوپسی آره آتا وجود ندارد. با این حال، روش هایی برای درمان وجود دارد که ممکن است به رشد سریعتر مو کمک کرده و از ریزش مو در آینده جلوگیری کنند. همچنین روش های منحصر به فردی برای پوشاندن ریزش مو وجود دارند. منابع دیگری نیز برای کمک به افراد در کنار آمدن با استرس مربوط به ریزش مو در دسترس است.

 

 

درمان

هیچ درمانی برای آلوپسی آره آتا شناخته نشده است، اما روشهایی وجود دارد که می تواند ریزش مو را در آینده کاهش داده و یا به رشد سریعتر مو کمک کند.

پیش بینی شرایط دشوار است، به این معنی که ممکن است به مقدار زیادی آزمون و خطا نیاز باشد تا زمانی که موردی را پیدا کنید که برای شما مناسب است. برای برخی از افراد (حتی با درمان) ممکن است ریزش مو بدتر هم شود.

 

درمان های پزشکی

عوامل موضعی

برای تحریک رشد مو می توانید داروهایی را به پوست سر خود بمالید. برخی از این داروها، هم بدون نسخه و هم با نسخه پزشک در دسترس است:

  • ماینوکسیدیل (روگاین) به صورت بدون نسخه موجود است و هر روز دو بار روی پوست سر، ابروها و ریش استفاده می شود. این دارو نسبتاً بی خطر است، اما دیدن نتایج ممکن است یک سال طول بکشد. شواهدی وجود دارد که فقط برای افرادی با آلوپسی آره آتا محدود مفید است.
  • آنترالین دارویی است که پوست را تحریک می کند تا باعث رشد مجدد مو شود.
  • تصور می شود که کرم های کورتیکواستروئید مانند کلوبتازول ، کف، لوسیون و پماد با کاهش التهاب در فولیکول مو، باعث رشد مجدد مو می شوند.
  • ایمونوتراپی موضعی روشی است که در آن ماده شیمیایی مانند دیفن سایپرون برای ایجاد جوش های آلرژیک روی پوست استفاده می شود. این جوش‌ها، که به بلوط سمی شباهت دارد، ممکن است ظرف مدت شش ماه باعث رشد موهای جدید شود، اما برای ادامه رشد مو باید درمان را ادامه دهید.

 

تزریق

تزریق استروئید یک گزینه معمول برای آلوپسی خفیف و تکه ای است که به رشد مو در لکه های طاس کمک می کند. در این درمان، سوزن های ریز استروئید را به پوست لخت مناطق آسیب دیده تزریق می کنند.
این درمان برای رشد مجدد مو باید یک تا دو ماه یکبار انجام شود. این شیوه مانع از ریزش موی جدید نمی شود.

 

درمان های خوراکی

از قرصهای کورتیزون گاهی اوقات برای آلوپسی گسترده استفاده می شود، اما به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی، باید این گزینه را با پزشک در میان بگذارید.
سرکوب کننده های سیستم ایمنی به شکل خوراکی مانند متوترکسات و سیکلوسپورین، گزینه دیگری است که می توانید امتحان کنید. آنها با جلوگیری از پاسخ سیستم ایمنی بدن عمل می کنند، اما به دلیل خطر عوارض جانبی مانند فشار خون بالا، آسیب کبدی و کلیوی و افزایش خطر عفونت های جدی و نوعی سرطان به نام لنفوم، نمی توان از آنها استفاده کرد.

 

نور درمانی

نور درمانی را فتوشیمی درمانی یا فتوتراپی نیز می نامند. این شیوه، نوعی پرتودرمانی است که از ترکیبی از یک داروی خوراکی به نام پسورالن و نور ماوراء بنفش استفاده می کند.

 

درمان طبیعی

برخی از افراد مبتلا به آلوپسی آره آتا روش های درمانی دیگری را برای درمان این بیماری انتخاب می کنند. این روش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • رایحه درمانی
  • طب سوزنی
  • میکرونیدلینگ
  • پروبیوتیک ها
  • لیزر درمانی سطح پایین (LLLT)
  • ویتامین ها، مانند روی و بیوتین
  • نوشیدنی های آلوئه ورا و ژل های موضعی
  • آب پیاز که به پوست سر مالیده می شود
  • روغنهای اساسی مانند درخت چای، رزماری، اسطوخودوس و نعناع فلفلی
  • روغنهای دیگر، مانند نارگیل، کرچک، زیتون و جوجوبا
  • یک رژیم غذایی “ضد التهابی” به نام “پروتکل خود ایمنی”، که یک رژیم غذایی محدود است که عمدتاً شامل گوشت و سبزیجات می‌شود
  • ماساژ پوست سر
  • مکمل های گیاهی، مانند جینسینگ، چای سبز، گیاه گلیس چینی و نخل اره‌ای

 

 

بیشتر روش های درمانی جایگزین در آزمایش های بالینی بررسی نشده اند، بنابراین اثربخشی آنها در درمان ریزش مو مشخص نیست.
علاوه بر این ، سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA)، تولیدکنندگان مکمل را ملزم به اثبات بی خطر بودن محصولات خود نمی‌کند. برخی اوقات ادعاهای موجود روی برچسب مکمل‌ها نادرست یا گمراه کننده هستند. همیشه قبل از امتحان مکمل های گیاهی یا ویتامین با پزشک مشورت کنید.
اثربخشی هر درمان در افراد مختلف متفاوت خواهد بود. بعضی از افراد نیازی به درمان ندارند زیرا موهایشان به خودی خود رشد می کنند. با این حال، در موارد دیگر، افراد با وجود آزمایش هر گزینه درمانی، بهبود نمی یابند.
شاید لازم باشد بیش از یک روش درمانی را امتحان کنید تا تفاوت را مشاهده کنید. به خاطر داشته باشید که رویش مجدد مو ممکن است فقط موقتی باشد. بدین معنی که ممکن است موها دوباره رشد کرده و دوباره ریزش کنند.

 

علل آلوپسی آره آتا

آلوپسی آره آتا نوعی بیماری خود ایمنی است. وقتی سیستم ایمنی بدن سلولهای سالم را به عنوان مواد خارجی اشتباه می گیرد، یک حالت خود ایمنی ایجاد می شود. به طور معمول، سیستم ایمنی بدن از بدن شما در برابر مهاجمان خارجی مانند ویروس ها و باکتری ها دفاع می کند.
اگر شما آلوپسی آره آتا دارید، سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه به فولیکول های مو حمله می کند. فولیکول های مو ساختاری است که از آن مو رشد می کند. در این بیماری، فولیکول ها کوچک شده و تولید مو را متوقف می کنند و منجر به ریزش مو می شوند.
محققان علت دقیق این بیماری را نمی دانند. با این حال، این بیماری اغلب در افرادی رخ می دهد که سابقه خانوادگی بیماری های خود ایمنی دیگری مانند دیابت نوع 1 یا آرتریت روماتوئید دارند. به همین دلیل است که برخی از دانشمندان گمان می کنند ژنتیک می تواند باعث پیشرفت آلوپسی آره آتا شود.
آنها همچنین معتقدند که برای ایجاد آلوپسی آره آتا در افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به آن هستند، عوامل خاصی در محیط مورد نیاز است.

 

علائم آلوپسی آره آتا

علامت اصلی آلوپسی آره آتا ریزش مو است. موها معمولاً به صورت لکه های کوچک روی سر می ریزند. این لکه ها اغلب چند سانتی متر یا کمتر هستند.
همچنین ممکن است ریزش مو در قسمت های دیگر صورت مانند ابروها، مژه ها و ریش و همچنین سایر قسمت های بدن رخ دهد. برخی افراد در چند مکان و برخی افراد در نقلط بسیاری، موهای خود را از دست می دهند.
ابتدا ممکن است روی بالش یا زیر دوش متوجه توده مو شوید. اگر لکه ها در پشت سر شما باشد، ممکن است کسی اطرافیان شما را متوجه آن کنند. با این حال، سایر بیماری ها نیز می تواند باعث ریزش مو به روشی مشابه شود. برای تشخیص آلوپسی آره آتا، از ریزش مو به تنهایی استفاده نمی شود.
در موارد نادر، برخی از افراد ممکن است ریزش موی گسترده تری را تجربه کنند. این وضعیت معمولاً نشانگر نوع دیگری از آلوپسی است، مانند:

  • آلوپسی توتالیس، یعنی ریزش تمام موهای سر
  • آلوپسی کامل، که ریزش تمام موهای بدن است

 

پزشکان ممکن است از به کار بردن اصطلاحات (توتالیس) و (کامل) خودداری کنند زیرا برخی از افراد ممکن است چیزی بین این دو را تجربه کنند. برای مثال، موهای بازوها، پوست سر و پاها ممکن است دچار ریزش شوند اما موهای قفسه سینه بدون ریزش باشند.
ریزش مو در ارتباط با آلوپسی آره آتا غیرقابل پیش بینی است و تا آنجا که پزشکان و محققان می توانند بگویند خود به خودی به نظر می رسد. موها ممکن است در هر زمان دوباره رشد کنند و سپس دوباره ریزش کنند. میزان ریزش و رشد مجدد مو از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است.

 

آلوپسی آره آتا در مردان

آلوپسی آره آتا در مردان و زنان اتفاق می افتد، اما ریزش مو در مردان قابل توجه تر است. مردان همچنین به احتمال زیاد سابقه خانوادگی در زمینه ریزش مو دارند.

مردان ممکن است در موهای صورت و همچنین موهای سر، سینه و پشت دچار ریزش شوند. در مقایسه با طاسی با مدل مردانه که کم پشتی تدریجی موهای سر است، ریزش مو در اثر این حالت، صورت لکه ای است.

 

آلوپسی آره آتا در زنان

زنان بیشتر از مردان به آلوپسی آره آتا مبتلا می شوند، اما دلیل آن مشخص نیست. ریزش مو می تواند روی پوست سر و همچنین ابروها و مژه ها رخ دهد.
برخلاف ریزش مو با الگوی زنانه که کم پشتی تدریجی مو است و ناحیه وسیعی را پوشش می دهد، آلوپسی آره آتا ممکن است در یک ناحیه کوچک محدود شود. ریزش مو نیز ممکن است یک باره رخ دهد. این ناحیه می تواند به تدریج گسترش یابد که نتیجه آن ریزش بیشتر مو است.

 

آلوپسی آره آتا در کودکان

کودکان می توانند به آلوپسی آره آتا مبتلا شوند. در حقیقت، بیشتر افراد مبتلا به این بیماری اولین ریزش مو را قبل از 30 سالگی تجربه می کنند.
در حالی که برخی از اجزای ارثی در آلوپسی آره آتا وجود دارند، والدین مبتلا به این بیماری همیشه آن را به کودک منتقل نمی کنند. به همین ترتیب، کودکان مبتلا به این نوع ریزش ممکن است والدین‌شان دچار این ریزش نشوند.
علاوه بر ریزش مو، کودکان ممکن است نقص حفره ناخن یا ناخن آسیب دیده نیز داشته باشند. بزرگسالان نیز ممکن است این علامت اضافی را تجربه کنند، اما در کودکان بیشتر مشاهده می شود.
بر اساس اعلام بنیاد ملی آلوپسی آره آتا، کودکان زیر 5 سال به طور معمول تأثیر عاطفی ناشی از آلوپسی را تجربه نمی کنند. با این حال، پس از 5 سالگی، هنگامی که کودکان متوجه می شوند تفاوت آنها با دیگران چیست، ریزش مو برای کودکان آسیب زا است.
اگر کودک شما دچار استرس یا افسردگی شد، او را نزد مشاور کودکان ببرید.

 

انواع

انواع مختلفی از آلوپسی آره آتا وجود دارد. هر نوع با میزان ریزش مو و علائم دیگری که ممکن است تجربه کنید مشخص می شود. هر نوع ممکن است درمان و پیش آگهی کمی متفاوت داشته باشد.

 

آلوپسی آره آتا (تکه تکه)

مشخصه اصلی این نوع آلوپسی آره آتا یک یا چند قطعه ریزش مو به اندازه یک سکه بر روی پوست یا بدن است. اگر این وضعیت گسترش یابد، ممکن است به آلوپسی توتالیس یا آلوپسی کامل تبدیل شود.

 

آلوپسی توتالیس

آلوپسی توتالیس زمانی رخ می دهد که دچار ریزش مو در کل پوست سر شوید.

 

آلوپسی کامل

افراد مبتلا به این نوع آلوپسی آره آتا علاوه بر ریزش موی سر، تمام موهای صورت یعنی ابروها و مژه ها را نیز از دست می دهند. از دست دادن سایر موهای بدن، از جمله قفسه سینه، پشت و موی ناحیه عانه نیز ممکن است.

 

آلوپسی آره آتا پخش شده

آلوپسی آره آتا پخش شده می تواند شباهت زیادی به ریزش مو با الگوی زنانه یا مردانه داشته باشد. این امر منجر به کم پشتی ناگهانی در موهای کل سر (نه فقط در یک ناحیه یا لکه) می شود.

 

آلوپسی اوفیازیس

ریزش مویی که به شکل یک نوار در کناره ها و قسمت تحتانی پشت سر امتداد می یابد، آلوپسی اوفیازیس نامیده می شود.

 

پیش آگهی آلوپسی آره آتا

پیش آگهی آلوپسی آره آتا برای هر فرد متفاوت است. همچنین قابل پیش بینی نیست.
به محض ابتلا به این بیماری خود ایمنی ، ممکن است تا پایان عمر با دوره های ریزش مو و سایر علائم مرتبط با آن زندگی کنید. برخی از افراد ، ممکن است فقط یکبار ریزش مو را تجربه کنند.
در افراد مبتلا به آلوپسی آره آتا، نتایج ضعیف با عوامل مختلفی همراه است:

  • سن شروع اولیه
  • ریزش موی گسترده
  • تغییرات ناخن
  • سابقه خانوادگی
  • داشتن چند بیماری خود ایمنی

 

چگونه با آلوپسی آره آتا کنار بیاییم

آلوپسی آره آتا می تواند از نظر احساسی چالش برانگیز باشد ، به خصوص وقتی ریزش مو روی کل پوست سر تأثیر می گذارد. افراد مبتلا ممکن است احساس انزوا کنند یا افسرده شوند.
لازم به یادآوری است که بیش از 5 میلیون نفر در ایالات متحده مبتلا به آلوپسی آره آتا هستند. شما تنها نیستید تغییراتی در سبک زندگی وجود دارد که می توانید برای کنار آمدن با شرایط ایجاد کنید.
فن آوری های جدید کلاه گیس، مانند کلاه گیس خلاء که از سیلیکون و پایه مکش ساخته شده است ، به این معنی است که افراد مبتلا به آلوپسی حتی می توانند با کلاه گیس های ثابت خود شنا کنند. کلاه گیس های خلاء معمولاً گران ترند.
اگر ریزش مو روی ابروها تأثیر بگذارد، مداد ابرو، میکروبلیدینگ و تاتوی ابرو چند گزینه قابل بررسی است.

میکروبلیدینگ یک روش خال کوبی نیمه دائمی است که با استفاده از ضربه های مو مانند، ابروها را پر می کند. به نظر طبیعی تر از خال کوبی ابرو به شکل سنتی است و برای یک تا سه سال دوام دارد.
یوتیوب پر از آموزش در مورد نحوه پر کردن و آرایش ابروها است. هم خانم ها و هم مردانی که ابروهای خود را از دست می دهند، می توانند از این آموزشهای استفاده کنند.
استفاده از اکستنشن مژه درصورتی که سطح مناسبی برای چسباندن آن وجود نداشته باشد، دشوار است، اما در صورت عدم استفاده از اکستنشن، می توانید چند آموزش آنلاین در زمینه استفاده از اکستنشن مژه پیدا کنید.

 

آلوپسی آره آتا چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک ممکن است به راحتی و با بررسی میزان ریزش مو و بررسی چند نمونه مو در زیر میکروسکوپ، بتواند آلوپسی آره آتا را تشخیص دهد.
پزشک همچنین ممکن است برای رد سایر مواردی که باعث ریزش مو می شوند، از جمله عفونت های قارچی مانند قارچ تینا کاپیتیس، بیوپسی پوست سر را انجام دهد. در طی نمونه برداری از پوست سر، پزشک شما یک قطعه کوچک از پوست سر را برای تجزیه و تحلیل برمی دارد.
در صورت مشکوک بودن به سایر بیماری های خود ایمنی ، ممکن است آزمایش خون انجام شود.پ
آزمایش خون خاصی که انجام می شود به اختلال خاصی که پزشک به آن مشکوک است بستگی دارد. با این حال ، پزشک احتمالاً وجود یک یا چند آنتی بادی غیرطبیعی را آزمایش می کند. اگر این آنتی بادی ها در خون شما یافت شوند، معمولاً به این معنی است که شما یک اختلال خود ایمنی دارید.
سایر آزمایش‌های خون که می تواند به رد شرایط دیگر کمک کند شامل موارد زیر است:

  • پروتئین واکنش پذیر C و میزان رسوب گلبول های قرمز
  • مقدار آهن
  • آزمایش آنتی بادی ضد هسته ای
  • هورمونهای تیروئید
  • تستوسترون آزاد و کامل
  • هورمون محرک و لوتئین ساز فولیکول
  • قارچ تینا کاپیتیس

 

 

رژیم غذایی

غذاهای حاوی شکر، میان وعده های فرآوری شده و الکل ممکن است باعث افزایش التهاب و تحریک در بدن شوند.

برخی از افراد با بیماری خود ایمنی تشخیص داده شده ممکن است پیروی از یک رژیم غذایی “ضد التهابی” را در نظر بگیرند. این نوع برنامه غذایی برای کمک به کاهش پاسخ خود ایمنی در بدن و کاهش احتمال وقوع یک دوره ریزش مو یا ریزش بیشتر مو طراحی شده است.
برای انجام این کار، شما غذاهایی می خورید که روند التهاب را تسکین می دهند. غذاهای اساسی این رژیم که به پروتکل خود ایمنی نیز معروف است، میوه ها و سبزیجاتی مانند زغال اخته، آجیل، دانه ها، کلم بروکلی، چغندر و گوشت های بدون چربی مانند ماهی سالمون صید شده است.
خوردن یک رژیم غذایی متعادل یعنی رژیم غذایی حاوی غلات سبوسدار، میوه ها، سبزیجات و گوشت بدون چربی، به دلایل زیادی نه فقط برای کاهش التهاب که برای سلامت کلی شما نیز مفید است.

 

جلوگیری

از آلوپسی آره آتا نمی توان جلوگیری کرد زیرا علت آن ناشناخته است.
این اختلال خودایمنی ممکن است نتیجه چندین عامل باشد. این موارد شامل سابقه خانوادگی، سایر بیماری های خود ایمنی و حتی سایر بیماری های پوستی است. اما ممکن است فردی با داشتن هر یک از این عوامل دچار ریزش مو نشود. به همین دلیل جلوگیری از آن هنوز امکان پذیر نیست.

 

هر آنچه در مورد استروژن باید بدانید

استروژن هورمونی است که نقش های مختلفی در بدن ایفا می کند. در زنان، به توسعه و حفظ سیستم تولید مثل و ویژگی های زنانه، مانند سینه ها و موهای شرمگاهی کمک می کند.
استروژن به ادراک، سلامت استخوان، عملکرد سیستم قلبی عروقی و سایر فرایندهای ضروری بدن کمک می کند.

با این حال، بیشتر مردم آن را به دلیل نقش آن در کنار پروژسترون در سلامت جنسی و تولید مثل زنان می شناسند.
تخمدان ها، غدد فوق کلیه و بافت های چربی استروژن تولید می کنند. بدن زن و مرد هر دو دارای این هورمون هستند، اما بدن زنان آن را بیشترتولید می‌کند.
در این مقاله، ما با جزئیات بیشتری به استروژن می پردازیم.

 

انواع

انواع مختلفی از استروژن وجود دارد:

استرون

این نوع استروژن بعد از یائسگی در بدن وجود دارد. این نوع، فرمی ضعیف تر از استروژن است و در صورت لزوم بدن می تواند آن را به اشکال دیگر استروژن تبدیل کند.

 

استرادیول

مردان و زنان هر دو استرادیول تولید می کنند. استرادیول، متداول ترین نوع استروژن در زنان در طول سالهای تولید مثل آنها است.
استرادیول بیش از حد ممکن است منجر به آکنه، از دست دادن میل جنسی، پوکی استخوان و افسردگی شود. مقدار بسیار زیاد آن می تواند خطر ابتلا به سرطان رحم و پستان را افزایش دهد. با این حال، مقدار پایین آن می تواند منجر به افزایش وزن و بیماری های قلبی عروقی شود.

 

استریول

مقدار استریول در دوران بارداری افزایش می یابد، به سبب اینکه به رشد رحم کمک می کند و بدن را برای زایمان آماده می کند. مقدار استریول درست قبل از تولد به اوج خود می رسد.

 

کارکرد

استروژن اندامهای زیر را قادر به فعالیت می کند:

تخمدان ها: استروژن به تحریک رشد فولیکول تخمک کمک می کند.
واژن: استروژن ضخامت دیواره واژن را حفظ می کند و باعث مرطوب شدن (روانکاری) آن می شود.
رحم: استروژن باعث تقویت و حفظ غشای مخاطی می شود که رحم را پوشانده است. همچنین جریان و ضخامت ترشحات مخاط رحم را تنظیم می کند.
پستانها: بدن از استروژن در تشکیل بافت پستان استفاده می کند. این هورمون همچنین به جلوگیری از جریان شیر پس از قطع شیر کمک می کند.

 

مقدار استروژن

سطح استروژن در هر فردی متفاوت است که مقدار آن در طول چرخه قاعدگی و در طول زندگی یک زن نوسان می کند. این نوسان گاهی می تواند اثراتی مانند تغییر خلق و خوی قبل از قاعدگی یا گرگرفتگی در دوران یائسگی ایجاد کند.
عواملی که می توانند سطح استروژن را تحت تأثیر قرار دهند عبارتند از:

  • بارداری، پایان بارداری و شیردهی
  • بلوغ
  • یائسگی
  • بالا رفتن سن
  • اضافه وزن و چاقی
  • رژیم شدید یا بی اشتهایی عصبی
  • ورزش یا تمرین شدید
  • استفاده از داروهای خاص از جمله استروئیدها، آمپی سیلین، داروهای حاوی هورمون‌استروژن، فنوتیازین ها و تتراسایکلین ها
  • برخی از بیماری های مادرزادی مانند سندرم ترنر
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • نارسایی اولیه تخمدان
  • غده هیپوفیز کم کار
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
  • تومورهای تخمدان یا غدد فوق کلیوی

 

عدم تعادل استروژن

عدم تعادل استروژن منجر به موارد زیر می شود:

  • قاعدگی نامنظم یا بدون قاعدگی
  • خونریزی کم یا زیاد در دوران قاعدگی
  • علائم شدیدتر قبل از قاعدگی یا یائسگی
  • گرگرفتگی، تعریق شبانه یا هر دو
  • توده های غیرسرطانی در پستان و رحم
  • تغییرات خلقی و مشکلات خواب
  • افزایش وزن، عمدتا در لگن، ران و کمر
  • میل جنسی کم
    خشکی واژن و آتروفی واژن
  • خستگی
  • نوسانات خلقی
  • احساس افسردگی و اضطراب
  • پوست خشک

 

 

برخی از این تأثیرات در دوران یائسگی شایع است.

برخی از شرایط ارثی و غیر ارثی می تواند باعث بالا رفتن مقدار هورمون‌استروژن در مردان شود، که می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • ناباروری
  • اختلال در نعوظ
  • سینه های بزرگتر، معروف به ژنیکوماستی

 

مقدار پایین استروژن در مردان ممکن است باعث چربی شکم اضافی و میل جنسی کم شود.

 

منابع و کاربردها

اگر فردی سطح استروژن کمی داشته باشد، پزشک ممکن است برای او مکمل ها یا داروهایی را تجویز کند.

محصولات استروژن عبارتند از:

  • استروژن مصنوعی
  • استروژن زیست اتفاقی
  • پرمارین، که حاوی استروژن از ادرار مادیان های باردار است

 

استروژن درمانی

استروژن درمانی می تواند به مدیریت علائم یائسگی به عنوان بخشی از هورمون درمانی کمک کند، که افراد معمولاً از آن به عنوان درمان جایگزینی هورمون یاد می کنند.
این درمان ممکن است فقط شامل استروژن (درمان جایگزینی استروژن یا ERT) باشد، یا ممکن است ترکیبی از استروژن و پروژستین (شکل مصنوعی از پروژسترون) باشد.
درمان هورمونی به صورت قرص، اسپری بینی، پچ، ژل پوست، تزریق، کرم واژن یا حلقه در دسترس است.
درمان هورمونی می تواند به مدیریت در موارد زیر کمک کند:

  • گرگرفتگی
  • خشکی واژن
  • مقاربت دردناک
  • تغییرات خلق و خوی
  • اختلالات خواب
  • اضطراب
  • کاهش میل جنسی

 

 

همچنین ممکن است به کاهش خطر پوکی استخوان کمک کند، که با ورود افراد به یائسگی افزایش می یابد.

عوارض جانبی مربوط به درمان هورمونی عبارتند از:

 

برخی از انواع هورمون درمانی می تواند خطر سکته مغزی، لخته شدن خون و سرطان رحم و پستان را نیز افزایش دهد. پزشک می تواند به فرد در مورد مناسب بودن استروژن درمانی مشاوره دهد.
علاوه بر یائسگی، استروژن درمانی می تواند به رفع موارد زیر نیز کمک کند:

  • نارسایی اولیه تخمدان
  • سایر مسائل تخمدان
  • برخی از انواع آکنه
  • برخی موارد سرطان پروستات
  • تاخیر در بلوغ، به عنوان مثال در سندرم ترنر

 

مقادیر بالای استروژن می تواند خطر و پیشرفت برخی از انواع سرطان پستان را افزایش دهد. برخی از درمان های هورمونی، اثر استروژن را به عنوان راهی برای کند یا متوقف کردن رشد سرطان، مسدود می کنند.
هورمون درمانی برای همه مناسب نیست. سابقه خانوادگی سرطان پستان یا مشکلات تیروئید ممکن است با استفاده از هورمونها مغایرت داشته باشد. افرادی که مطمئن نیستند می توانند با پزشک مشورت کنند.

 

تغییر جنسیت به زن

پزشک می تواند استروژن را به عنوان بخشی از درمان برای فردی که در بدو تولد مرد تعیین شده و مایل به انتقال به زن است، تجویز کند. در این صورت، ممکن است فرد به درمان ضد آندروژنیک نیز نیاز داشته باشد.
استروژن می تواند به فرد کمک کند تا خصوصیات جنسی ثانویه زن، مانند پستان را پیدا کند و باعث کاهش شکل گیری موی مردانه شود.
استروژن درمانی بخشی از یک روش درمانی گسترده تر خواهد بود. یک متخصص مراقبت های بهداشتی می تواند در مورد بهترین دوره درمان به فرد مشاوره دهد.

 

کنترل تولد

قرص های جلوگیری از بارداری فقط حاوی استروژن مصنوعی و پروژسترون یا پروژستین هستند.

برخی از انواع این قرص‌ها با توقف تخمک گذاری از بارداری جلوگیری می کنند و این کار را با اطمینان از عدم نوسان سطح هورمون ها در طول ماه انجام می دهند.
آنها همچنین باعث ضخیم شدن مخاط دهانه رحم می شوند به طوری که هیچ اسپرمی نمی تواند به تخمک برسد.
از دیگر موارد استفاده این قرص‌ها می توان به کاهش علائم قبل از قاعدگی و کاهش شدت آکنه های مرتبط با هورمون اشاره کرد.

قرص های جلوگیری از بارداری ممکن است خطر ابتلا به موارد زیر را افزایش دهند:

  • حمله قلبی
  • سکته
  • لخته شدن خون
  • آمبولی ریوی
  • تهوع و استفراغ
  • سردرد
  • خونریزی نامنظم
  • تغییرات وزن
  • حساسیت و تورم پستان

 

 

کنترل زایمان خوراکی، خطر بیشتری برای زنانی دارد که سیگار می کشند یا بیش از 35 سال سن دارند. استفاده طولانی مدت نیز ممکن است منجر به خطر بالاتر سرطان پستان شود.

 

 

منابع غذایی

برخی از غذاها حاوی فیتواستروژن هستند که مواد گیاهی و شبیه به استروژن هستند.

برخی مطالعات نشان می دهد که این غذاها ممکن است بر میزان هورمون‌استروژن در بدن تأثیر بگذارند. با این حال، شواهد کافی برای تایید این موضوع وجود ندارد.
خوراکی‌هایی که حاوی فیتواستروژن هستند عبارتند از:

  • سبزیجات چلیپایی
  • سویا و برخی غذاهای حاوی پروتئین سویا
  • توت
  • دانه ها
  • آجیل
  • میوه
  • شراب

 

برخی از مردم بر این باورند که غذاهای حاوی فیتواستروژن می توانند به کنترل گرگرفتگی و سایر اثرات یائسگی کمک کنند، اما این باور پشتوانه علمی ندارد.
بعلاوه بعید است خوردن غذاهای سویای کامل همان اثری را داشته باشد که عصاره های سویا به عنوان مکمل دارند.
مکمل
برخی از گیاهان و مکمل ها حاوی فیتواستروژن هستند که مشابه استروژن عمل می کنند. این موارد ممکن است به تنظیم استروژن و درمان علائم یائسگی کمک کنند.

برای مثال:

 

 

با این حال، دقیقاً مشخص نیست که این ترکیبات چگونه بر استروژن و فعالیت مرتبط با آن در بدن تأثیر می گذارند و شواهد کافی برای تأیید بی خطر بودن و موثر بودن آنها به ویژه در طولانی مدت وجود ندارد. به همین دلیل، محققان خواستار مطالعات بیشتر شده اند.
علاوه بر این، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) مکمل های گیاهی و غیر دارویی را نظارت نمی کند. در نتیجه، نمی توان دقیقاً دانست که محصول شامل چه مواردی است.

افراد باید قبل از مصرف هرگونه مکمل یا دارو با پزشک مشورت کنند.

 

 

آنچه باید درباره آلوپسی توتالیس بدانید

آلوپسی توتالیس چیست؟

آلوپسی توتالیس نوعی بیماری پوستی است که باعث ریزش مو می شود. این بیماری با آلوپسی موضعی آره آتا متفاوت است. آلوپسی آره آتای موضعی باعث ریزش مو و ایجاد مناطق مدور در پوست سر می شود، اما آلوپسی توتالیس باعث طاسی کامل پوست سر می گردد.
آلوپسی توتالیس با شدیدترین شکل آلوپسی آره آتا که به آلوپسی کامل شناخته می شود نیز متفاوت است. این نوع آلوپسی باعث ریزش کامل مو در کل بدن می شود.

 

علائم

علامت اصلی آلوپسی توتالیس ریزش کامل تمام موهای سر است. این شکل از آلوپسی می تواند به صورت آلوپسی آره آتا و با تکه های کوچک ریزش مو شروع شود. این تکه ها به مرور زمان پخش می شوند تا جایی که کل سر طاس می گردد.
ریزش مو می تواند ناگهانی شروع شده و به سرعت اتفاق بیفتد. اگر شما آلوپسی توتالیس داشته باشید، ممکن است ناخن های شکننده و حفره دار نیز داشته باشید.

 

علل

محققان و پزشکان هنوز نمی توانند علت دقیق آلوپسی توتالیس را مشخص کنند، اگرچه قابل درک است که این بیماری نتیجه مشکلی در سیستم ایمنی بدن است. سیستم ایمنی بدن، مکانیسم دفاعی بدن است که شما را در برابر بیماری ها محافظت می کند. اما گاهی اوقات، سیستم ایمنی بدن به بافت سالم حمله می کند.
اگر به هر نوع آلوپسی مبتلا باشید، سیستم ایمنی بدن شما به فولیکول های مو حمله می کند. این حمله باعث التهاب می شود و این التهاب، منجر به ریزش مو می گردد.

 

عوامل خطر

مشخص نیست که چرا یک شخص به یک بیماری خود ایمنی مبتلا می شود، اما برخی از افراد بیشتر در معرض آلوپسی توتال هستند. این مسئله می تواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما در کودکان و بزرگسالان زیر 40 سال شیوع بیشتری دارد.
برخی از افراد همچنین ممکن است استعداد ژنتیکی ابتلا به آلوپسی را داشته باشند. برای فردی که مبتلا به آلوپسی توتالیس است، داشتن عضوی از خانواده با آلوپسی غیرمعمول نیست.
برخی از پزشکان به ارتباط بین استرس شدید و ابتلا به آلوپسی نیز مشکوک هستند. استرس مزمن می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و در عملکرد صحیح آن اختلال ایجاد کند.

 

نحوه تشخیص آلوپسی توتالیس

تشخیص آلوپسی توتالیس

برای تشخیص دقیق آلوپسی توتالیس به یک متخصص پوست مراجعه کنید.

آلوپسی نوعی اختلال پوستی است، بنابراین ممکن است پزشک، شما را برای تشخیص دقیق به یک متخصص پوست ارجاع دهد. آلوپسی یک بیماری شایع است و برخی از پزشکان می توانند فقط براساس معاینه دیداری آن را تشخیص دهند.
پزشک شما ممکن است معاینه فیزیکی بر روی سر شما انجام دهد تا الگوی ریزش مو را بررسی کند. برای تأیید تشخیص ممکن است آزمایش‌های بیشتری انجام دهید. این آزمایش‌ها می‌تواند شامل بیوپسی پوست سر باشد، که در آن یک نمونه پوست از سر برداشته شده و به آزمایشگاه ارسال می گردد. پزشک همچنین ممکن است برای شناسایی یک بیماری خود ایمنی یا یک مشکل اساسی که با آلوپسی تطابق دارد، مانند اختلال تیروئید ، بررسی خونی انجام دهد.

 

نحوه درمان آلوپسی توتالیس

به محض تشخیص، پزشک بهترین روش را تعیین می کند. چند روش درمانی موثر برای ترمیم ریزش مو وجود دارد.

 

کورتیکواستروئیدها

پزشک برای سرکوب سیستم ایمنی بدن ممکن است کورتیکواستروئید تجویز کند. این دارو، سیستم ایمنی را از حمله به بافت سالم باز می دارد. در نتیجه، ممکن است کمتر شاهد ریزش مو باشید. همچین در مناطق آسیب دیده ناشی از آلوپسی توتالیس، ممکن است موها شروع به رشد مجدد کنند.

 

ایمونوتراپی موضعی

این روش درمانی سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند تا به بدن در مبارزه با این بیماری کمک کند. در صورت موثر بودن، این روش درمانی می تواند فولیکول های مو را تحریک کرده و در نتیجه، باعث رشد موی جدید شود.

 

ماینوکسیدیل (روگین)

این روش درمانی برای رشد مو کودکان و بزرگسالان قابل استفاده است. برای بهترین نتیجه، از این دارو همراه با سایر روشهای درمانی استفاده کنید. موها ممکن است ظرف سه ماه دوباره رشد کنند.

 

دیفن سیپرون (DPCP)

دیفن سیپرون درمانی موضعی است که برای تحریک واکنش آلرژیک طراحی شده است و باعث افزایش تعداد گلبول های سفید خون می شود. این واکنش، به تحریک فولیکول های مو و رشد مو کمک می کند.

 

 

نور درمانی با اشعه ماوراء بنفش

این روش درمانی گردش خون در فولیکول های مو را افزایش داده و رشد مو را تحریک می کند. اگر بتوانید موهای خود را دوباره رشد دهید ، هنوز خطر از دست دادن دوباره آنها وجود دارد. با پایان درمان، ریزش مو می تواند دوباره عود کند.

 

توفاسیتینیب

این درمان جدید که در ابتدا برای آرتریت روماتوئید ساخته شده، نوید قابل توجهی در درمان انواع مختلف آلوپسی آره آتا است.

 

 

عوارض ثانویه آلوپسی توتالیس

آلوپسی غیرقابل پیش بینی است. در حالی که برخی از افراد به درمان پاسخ می دهند و موهای آنها دوباره رشد می کند، خطر پیشرفت آلوپسی توتالیس نیز وجود دارد. حتی ممکن است موهای مربوط به قسمت های دیگر بدن از جمله ابرو، پا، بازو، سوراخ های بینی و کشاله ران از دست بروند. این وضعیت به عنوان آلوپسی کامل شناخته می شود.
مداخله و درمان زودرس آلوپسی توتالیس، احتمال بدتر شدن وضعیت را کاهش می دهد.

 

 

کلام آخر

آلوپسی توتالیس می تواند یک بیماری دائمی یا موقتی باشد. به دلیل عدم اطمینان از این اختلال پوستی، هیچ راهی برای پیش بینی نتیجه درمان وجود ندارد. با این حال باید با دید مثبت نگاه کنید وهرچه زودتر شروع به درمان کنید.
به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. اگر متوجه شدید که کنار آمدن با ریزش مو دشوار است، برای تسکین و تشویق به یک گروه پشتیبانی محلی بپیوندید. همچنین می توانید از مشاوره یک به یک بهره مند شوید.

 

 

آیا می توان از روغن کرچک برای رشد مو استفاده کرد؟

بررسی اجمالی

روغن کرچک بیشتر به عنوان ضد یبوست استفاده می شود. اما خواص ضد ویروسی و ضد میکروبی طبیعی در روغن کرچک آن را به درمانی محبوب برای مشکلات پوستی معروف به درماتوز و همچنین عفونت های قارچی تبدیل کرده است. علاوه بر این، روغن کرچک برای رشد مو نیز استفاده می شود.

 

روغن کرچک برای بلندتر شدن مو

برخی از افراد از روغن کرچک برای بلندتر شدن مو یا درمان ریزش مو (آلوپسی) استفاده می کنند. این دارو به عنوان درمانی برای خشکی پوست سر و سایر مشکلات پوست سر نیز به بازار عرضه می شود.
در حالی که فولیکول موی انسان به طور متوسط کمی بیش از یک سانتی متر در ماه رشد می کند، برخی ادعا می کنند که استفاده از روغن کرچک یک بار در ماه می تواند رشد مو را سه تا پنج برابر سرعت طبیعی، تحریک کند. با این حال هیچ مدرک بالینی برای اثبات این موضوع وجود ندارد.
اگر هنوز هم می خواهید روغن کرچک را روی موهای خود امتحان کنید، در ادامه یک روش ایمن و آسان بیان می کنیم که به لوازم زیر احتیاج دارد:

  • روغن کرچک
  • یک تی شرت قدیمی
  • دستکش لاستیکی
  • برس اپلیکاتور
  • شانه
  • کلاه دوش
  • حوله بزرگ

 

 

 

گام به گام

  • برای جلوگیری از ایجاد لکه در لباس، تی شرت قدیمی را بپوشید.
  • موهای خود را از هم جدا کنید.
  • دستکش های لاستیکی بپوشید و با استفاده از برس اپلیکاتور روغن کرچک را به پوست سر خود بمالید. روغن را در پوست سر خود ماساژ دهید.
  • با استفاده از شانه، روغن کرچک را به بقیه موهای خود بمالید تا از پوشش یکنواخت آن اطمینان حاصل کنید. نیازی نیست که با روغن آغشته شود، اما همه موهای شما باید مرطوب باشد.
  • پس از استفاده، کلاه دوش را بر سر بگذارید، اطمینان حاصل کنید که تمام موها درون آن جمع شده اند.
  • همه قطرات روغن را با حوله تمیز کنید.
  • حداقل دو ساعت کلاه دوش را بگذارید. این کار، زمان کافی به روغن می دهد تا به پوست سر، فولیکول‌ها و ساقه مو نفوذ کند.
  • پس از دو ساعت موهای خود را با شامپو و نرم کننده بشویید.

 

آیا واقعاً جواب می دهد؟

شواهد مربوط به اثر روغن کرچک فراتر از یک داروی ضد یبوست، فقط روایتی است. ادعاهای زیادی در مورد روغن کرچک وجود دارد، از جمله ادعاهایی که روغن کرچک موضعی می تواند به پیشگیری یا درمان سرطان پوست کمک کند. با این حال، هیچ مدرکی برای حمایت از این ادعا وجود ندارد.
می توانید از روغن کرچک برای ریزش مو استفاده کنید، اما بهتر است با یک پزشک در مورد روش های درمانی که نتیجه آنها ثابت شده صحبت کنید.

 

 

فواید جلبک کلرلا

کلرلا چیست؟

کلرلا جلبکی تک سلولی در آب شیرین است که بومی کشورهای تایوان و ژاپن به شمار می‌آید. به طور طبیعی سرشار از پروتئین، ویتامین، مواد معدنی و فیبر غذایی است. از مزایای گزارش شده آن می توان به افزایش تعداد آنتی بادی ها، کاهش وزن و مبارزه با سرطان و سایر بیماری ها اشاره کرد.
این جلبک حاوی طیف وسیعی از مواد مغذی از جمله پروتئین ها، اسیدهای چرب امگا 3، ویتامین ها و مواد معدنی از جمله آنتی اکسیدان است.
کلرلا دارای دیواره سلولی سفت و محکمی است که هضم آن را به شکل طبیعی سخت می کند. فرایند فرآوری، مواد مغذی آن را قابل هضم می کند.
برخی افراد پیشنهاد کرده اند که از این جلبک به عنوان منبع پروتئین و سایر مواد مغذی برای تغذیه جمعیت در حال رشد جهانی استفاده شود. برخی دیگر آن را به عنوان منبع سوخت جایگزین و تجدیدپذیر برای تجهیزات کشاورزی پیشنهاد داده اند.
با این حال، در ایالات متحده، مردم بیشتر از آن به صورت قرص، پودر یا مایع به عنوان مکمل غذایی استفاده می کنند. انواع مختلف کلرلا برای استفاده به عنوان مکمل غذایی مناسب است.
ادامه مطلب را بخوانید تا بدانید که این تحقیقات در مورد فواید این جلبک چه می گوید.

 

فواید

کلرلا به عنوان منبع پروتئین شناخته می‌شود، اما ممکن است فواید دیگری نیز برای سلامتی داشته باشد.

 

تقویت سیستم ایمنی بدن

یک مطالعه در سال 2012 بررسی کرد که کلرلا چگونه بر سیستم ایمنی بدن انسان تأثیر می گذارد. در این مطالعه تعداد سی کره ای که 5 گرم کلرلا (به صورت قرص) به مدت 8 هفته مصرف کردند، تحت تغییرات بیولوژیکی مختلفی قرار گرفتند که نشان داد کلرلا می‌تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند.

 

محافظت در برابر زوال عقل

یک مطالعه بر روی موش در سال 2009 نشان داد که کلرلا نقش مهمی در جلوگیری از افت روانی مرتبط با سن دارد. این مسئله می تواند به دلیل اثرات آنتی اکسیدانی کلرلا بر مغز باشد. با این حال، مشخص نیست که آیا کلرلا همان تأثیر را در انسان ها خواهد داشت یا خیر.

 

در دوران بارداری

کلرلا حاوی آهن، فولات و ویتامین B12 است. برخی از محققان اظهار می‌گویند که ممکن است فشار خون بالا را در دوران بارداری کاهش دهد.
در یک تحقیق، سی و دو زن ژاپنی که از هفته های 12 تا 18 بارداری 6 گرم مکمل کلرلا روزانه مصرف می کردند، نسبت به افرادی که دارونما مصرف کرده بودند ، کم خونی و علائم فشار خون ناشی از بارداری کمتری را تجربه کردند.
افراد همیشه باید قبل از مصرف هرگونه مکمل در دوران بارداری با پزشک صحبت کنند. برخی از محصولات می توانند برای زن باردار و کودک متولد شده خطر ایجاد کنند.

 

ظرفیت استقامت

در مطالعه ای در سال 2014 ، محققان بررسی کردند که چگونه مصرف 15 قرص کلرلا دو بار در روز و به مدت 4 هفته بر اوج مصرف اکسیژن در انسان تأثیر می گذارد. در این تحقیق، ده جوان یا کلرلا یا دارونما مصرف کردند.
کسانی که کلرلا مصرف کرده بودند، در اوج اکسیژن مصرفی خود، افزایش مشاهده کردند، که نشان می دهد کلرلا ممکن است به افزایش ظرفیت استقامت هوازی کمک کند.
هر چند این مطالعه یک تحقیق کوچک بود، و محدودیت های مختلفی داشت. با این حال، می تواند به این معنی باشد که کلرلا ممکن است روزی به عنوان مکمل برای ورزشکاران نقش داشته باشد.

 

مقابله با BPA

استروژن هورمونی است که به طور طبیعی در بدن وجود دارد.

با این حال، برخی از موادی که از فعالیت استروژن تقلید می کنند می توانند به بدن آسیب برسانند. این مواد که به ژنواستروژن معروف هستند می توانند از طریق خاک، آب، هوا، پلاستیک و سایر منابع آلوده وارد بدن شوند. ژنواستروژن ها ممکن است احتمال ابتلا به انواع مختلف سرطان را در فرد افزایش دهند.
در مطالعه ای در سال 2009 در یک کشتزار آزمایشگاهی انجام شد، کلرلا فوسکا باعث شد که 90٪ از ژنواستروژن معروف به بیس فنول A (BPA) از بین برود.

 

مواد مغذی

تعادل دقیق مواد مغذی موجود در کلرلا به نوع، روش رشد و فرایند فرآوری آن بستگی دارد.

در ادامه برخی از فواید غذایی کلرلا آمده است.

 

 

پروتئین

کلرلا می تواند تا 70٪ پروتئین با وزن خشک داشته باشد.

یک مطالعه بر روی موش نشان داده است که بدن از سه نوع کلرلا به طور مؤثر پروتئین جذب می کند. این مسئله برای منابع پروتئین گیاهی، نادر است. این امر این جلبک را به گزینه پروتئینی مناسبی برای گیاهخواران تبدیل می کند.

 

ویتامین B12

کلرلا یکی از معدود منابع گیاهی ویتامین B12 است.

تحقیقات منتشر شده در سال 2015 نشان داد که B12 موجود در کلرلای پیرنویدوسا به بهبود نشانگرهای بهداشتی در 17 گیاهخوار و وگان در سنین 26 تا 57 سال با سابقه کمبود B12، کمک کرده است. ظاهراً دوز 9 گرم در روز مقدار موثری است.
یافته ها نشان داد که بدن می تواند B12 را به طور مؤثر از کلرلا جذب کند. این امر می تواند کلرلا را به گزینه مفیدی برای برخی از افراد مبتلا به کمبود ویتامین B12 از جمله گیاهخواران و وگان ها تبدیل کند.

 

آهن

کلرلا سرشار از آهن است و می تواند از کم خونی فقر آهن جلوگیری کند.

در مطالعه ای در سال 2009، درزنانی که در دوران بارداری مکملی حاوی 6 گرم کلرلا مصرف کرده بودند، میزان کم خونی نسبت به زنانی که دارونما مصرف کرده اند، به طور قابل توجهی پایین تر بوده است.

 

نکاتی برای استفاده از کلرلا در غذا

کلرلا به عنوان مکمل به صورت مایع، پودر یا قرص در دسترس است. می توانید پودر کلرلا را به سس سالاد، نوشیدنی ها و کالاهای پخته شده اضافه کنید تا ارزش غذایی آنها را تقویت کند.

 

خطرات و عوارض جانبی

در سال 2018، محققان دریافتند که یک رژیم غذایی بر پایه جلبک که حاوی کلرلا باشد، هیچ تأثیر سوئی بر موش ها ندارد.

موش ها رژیم غذایی را به خوبی تحمل کردند و هیچ نشانه ای از آسیب به عملکردهای کبدی، قلبی یا کلیوی آنها مشاهده نشد. آنها همچنین مقادیر مشابهی از پروتئین را نسبت به موشهایی با رژیم غذایی مبتنی بر سویا، جذب کردند.

 

حساسیت ها و آلرژی ها

در سال 2011، انجمن سرطان آمریكا هشدار داد كه شواهد كافی مبنی بر مقابله کلرلا با سرطان یا هر بیماری انسانی دیگر وجود ندارد.
آنها همچنین به افراد هشدار دادند که در صورت مشاهده علائم حساسیت یا واکنش آلرژیک، مصرف کلرلا را متوقف کنند.

 

 

ویروس ها و آلودگی

ویروس ها گاهی اوقات می توانند جلبک های سبز مانند کلرلا را تحت تاثیر قرار دهند.

شواهدی وجود دارد که ویروس های جلبک می توانند انسان را تحت تاثیر قرار دهند. مطالعه‌ای که در سال 2014 بر روی موش‌ها انجام شد حاکی از آن بود که ویروس جلبک می تواند حافظه و سایر عملکردهای ادراکی را تحت تاثیر قرار دهد.

 

التهاب

تحقیقاتی که قدمت آن به سال 1996برمی گردد، وجود خواص اندوتوکسین مانند را در عصاره کلرلا نشان می دهد.

تحت شرایط آزمایشگاهی، دانشمندان شواهدی یافتند که نشان می دهد اندوتوکسین ها می توانند باعث التهاب در انسان شوند. اگرچه، این اثر به طور عمده به مقدار دوز بستگی دارد.

 

ابتدا با یک دکتر چک کنید

مکمل دارو نیست. اغلب، می تواند مقدار کمی از مواد مغذی را فراهم کند، اما نه به اندازه‌ای که تأثیر قابل توجهی بر سلامت فرد بگذارد. به همین دلیل، مردم باید مکمل ها را در کنار سایر برنامه‌های درمانی استفاده کنند و نه به عنوان جایگزین آنها.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، نظارتی بر ایمنی و اثربخشی مکمل ها ندارد، اما اخیرا بسیاری از محصولات کلرلا نشان بی خطر (Grass) دریافت کرده‌اند.
در حالی که مکمل می تواند بی خطر باشد، اما، ممکن است حاوی مواد فعال کافی برای اثربخشی نباشد. بنابراین، خرید آن می تواند هزینه بیهوده باشد.
هر کسی که قصد دارد از این جلبک به عنوان مکمل استفاده کند باید ابتدا با پزشک صحبت کند. همچنین باید اطمینان حاصل کند که از یک منبع معتبر و نوع مناسب را خریداری می کند.

 

 

استویا چیست؟

استویا گیاهی با طعم بسیار شیرین است که از قرن شانزدهم میلادی برای شیرین سازی نوشیدنی ها و تهیه چای استفاده می شود.
این گیاه در اصل، بومی پاراگوئه و برزیل است اما در حال حاضر در کشورهای ژاپن و چین نیز رشد می کند و به صورت شیرین کننده‌ای غیر مغذی و نوعی مکمل گیاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

منظور از شیرین کننده غیر مغذی، نوعی شیرین کننده است که حاوی کالری کم یا بدون کالری است. استویا به عنوان جایگزینی مفید برای قند در بسیاری از وعده های غذایی و نوشیدنی ها استفاده می شود.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA ) در سال 1987 فروش استویا را به عنوان یک افزودنی غذایی ممنوع کرد. با این حال، این گیاه در سال 1995 وضعیت خود را به عنوان ماده غذایی شیرین و پایدار بدست آورد. از آن زمان به بعد با افزایش 58 درصدی محصولات جدید حاوی استویا، محبوبیت این شیرین کننده افزایش یافت.

این مقاله به تجزیه و تحلیل ویژگی ها، موارد استفاده، فواید سلامتی و عوارض جانبی گیاه‌استویا و همچنین در نظر گرفتن ایمنی کلی آن می پردازد.

 

استویا چیست؟

استویا (با نام استویا ربادیانا برتونی نیز شناخته می شود)، یک درختچه بوته ای است که عضوی از خانواده آفتابگردان محسوب می‌شود. 150 گونه از این گیاه وجود دارد که همگی بومی آمریکای شمالی و جنوبی هستند.

چین در حال حاضر صادرکننده برجسته محصولات استویا است. هر چند این گیاه اکنون در بسیاری از کشورها تولید می شود. آن را اغلب می توان از گل‌فروشی ها خریداری کرد.

از آنجا که استویا 200 تا 300 برابر شیرین تر از قند سفره است. به طور معمول در حدود 20 درصد زمین و آب بسیار کمتری نسبت به شیرین کننده های دیگر نیاز دارد تا همان میزان شیرینی آنها را تأمین کند.

استویا حاوی هشت گلیکوزید است. این گلیکوزیدها اجزای شیرین جدا شده و خالص شده از برگهای گیاه استویا هستند. این هشت گلیکوزید عبارتند از:

  • استویوساید
  • ربادیوساید های A، C، D، E، F
  • استیولبیوساید
  • دولکوزید A

 

 

استویوساید و ربادیوساید A (reb A) فراوان ترین این اجزا هستند. واژه “استویا” برای اشاره به گلیکوزیدهای استیول و reb A در کل این مقاله استفاده خواهد شد.

این اجزا از طریق فرآیند برداشت برگ، سپس خشک کردن، استخراج آب و تصفیه، استخراج می شوند. استویای خام قبل از تصفیه شدن، معمولاً طعم تلخ و بوی نامطبوعی را تا زمان سفید شدن یا رنگ زدایی به همراه دارد. برای پردازش عصاره نهایی این گیاه تقریباً 40 مرحله زمان لازم است.

برگهای استویا که حاوی استویوساید هستند، در حدود 18 درصد غلظت دارند.

برخی از نام های تجاری رایج شیرین کننده های استویا عبارتند از:

 

 

فواید احتمالی 

از استویا به عنوان یک شیرین کننده و جایگزینی برای ساکارز یا قند خوراکی استفاده می‌شود.
این گیاه بر در مرکز اطلاعات غذایی آمریکا محصولی بدون کالری در نظر گرفته شده است. استویا به طور کامل فاقد کالری نیست، اما به طور قابل توجهی کالری کمتری نسبت به ساکارز دارد و به قدری کم است که می تواند بدون کالری طبقه بندی شود.

اجزای شیرین در شیرین کننده های استویا به طور طبیعی وجود دارند. این ویژگی ممکن است به نفع افرادی باشد که غذاها و نوشیدنی های با منبع طبیعی را ترجیح می دهند. کم بودن کالری، این گیاه را به عنوان یک گزینه سالم برای کنترل دیابت یا کاهش وزن واجد شرایط می کند.

در ادامه برخی از مزایای احتمالی استویا برای سلامتی ذکر شده است.

 

1) دیابت

تحقیقات نشان داده است که شیرین کننده های استویا در تولید کالری یا کربوهیدرات در رژیم غذایی مشارکت نمی کنند. این شیرین کننده ها همچنین هیچ تاثیری بر روی گلوکز خون یا پاسخ انسولین نشان نداده اند. این امر به افراد دیابتی اجازه می دهد تا غذاهای متنوع تری بخورند و از یک برنامه غذایی سالم پیروی کنند.

در بررسی دیگر که بر روی پنج آزمایش کنترل شده و تصادفی انجام شد، اثرات استویا بر نتایج متابولیک با اثرات دارونما مقایسه شد. این مطالعه به این نتیجه رسید که استویا تأثیر کمی بر قند خون، سطح انسولین، فشار خون و وزن بدن دارد.
در یکی از این مطالعات، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 گزارش دادند که این گیاه باعث کاهش قابل توجهی در گلوکز خون و پاسخ گلوکاگون بعد از غذا می شود. گلوکاگون هورمونی است که میزان گلوکز را در خون تنظیم می کند و مکانیسم ترشح گلوکاگون اغلب در افراد دیابتی ناقص است.

وقتی گلوکز خون بالا می رود، گلوکاگون افت می کند. این عمل میزان گلوکز را تنظیم می کند.

 

2) کنترل وزن

stevia

استویا می تواند برای کنترل وزن، جایگزین قند در رژیم غذایی شود.

دلایل زیادی برای اضافه وزن و چاقی وجود دارد، از جمله عدم تحرک بدنی و افزایش مصرف غذاهای پرانرژی که سرشار از چربی و قندهای اضافه هستند.

تحقیقات نشان داده است که به طور متوسط 16 درصد از کل کالری موجود در رژیم غذایی مردم آمریکا مربوط به قندهای اضافه شده است. این امر با افزایش وزن و کاهش کنترل در مقدار گلوکز خون، مرتبط است.

استویا فاقد قند و در صورت وجود کالری، مقدار آن بسیار کم است. این مسئله می تواند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشد که به شما کمک می کند مصرف انرژی را کاهش دهید بدون اینکه ذائقه و طعم را از بین ببرید.

 

3) سرطان لوزالمعده

استویا حاوی استرول ها و ترکیبات آنتی اکسیدانی بسیاری از جمله کامفرول است. مطالعات نشان داده است که کامفرول می تواند خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را 23 درصد کاهش دهد.

 

4) فشار خون

تحقیقات نشان می‌دهد که گلیکوزیدهای خاص موجود در عصاره استویا، باعث گشاد شدن رگ های خونی می‌شود. آنها همچنین می توانند دفع سدیم و ادرار را افزایش دهند.

مطالعه‌ای که در سالل 2003 انجام شد حاکی از این بود که استویا به طور بالقوه می تواند به کاهش فشار خون کمک کند. این مطالعه نشان می دهد که گیاه‌استویا ممکن است عملکردهای قلبی داشته باشد. عملکردهای قلبی، فشار خون را عادی کرده و ضربان قلب را تنظیم می کنند.

با این حال، مطالعات اخیر نشان داده است که به نظر نمی رسد استویا بر فشار خون تأثیر بگذارد. برای تأیید این مزیت استویا، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

5) رژیم های غذایی کودکان

غذاها و نوشیدنی های حاوی استویا می توانند نقش مهمی در کاهش کالری شیرین کننده های ناخواسته در رژیم های غذایی کودکان داشته باشند.

هم اکنون هزاران محصول از سس سالاد گرفته تا میان وعده ها در بازار وجود دارتد که از گیاه‌استویا تهیه می شوند. این در دسترس بودن به کودکان امکان می دهد هنگام انتقال به یک رژیم غذایی با قند پایین، غذاهای شیرین و نوشیدنی های بدون کالری اضافه، مصرف کنند.

قند و کالری بیش از حد با چاقی و بیماری های قلبی عروقی مرتبط است.

 

6) آلرژی

در سال 2010، کمیته ایمنی مواد غذایی اروپا(EFSA) مستندات موجود را بررسی کرد تا تعیین کند که آیا نگرانی در مورد احتمال واکنش های آلرژیک به استویا وجود دارد یا خیر.

بازرسان نتیجه گرفتند که گلیکوزیدهای استویول واکنش پذیر نیستند و نسبت به ترکیبات واکنشی، متابولیزه نمی شوند، بنابراین بعید به نظر می رسد که گلیکوزیدهای استویول تحت ارزیابی، هنگام مصرف در غذاها خود به خود واکنش های آلرژیک ایجاد کنند.

بعید است حتی اشکال کاملاً خالص شده عصاره این گیاه باعث واکنش آلرژیک شوند. هیچ موردی از واکنش آلرژیک به استویا از سال 2008 ثبت نشده است.

 

عوارض جانبی

عوارض جانبی استویا

عصاره استویا با خلوص بالا از طرف FDA و تعدادی دیگر نهادهای نظارتی برای مصرف، تأیید شده است.

 

مطالعات ایمنی عصاره استویا را عاری از عوارض جانبی مشخص کرده است.

در حالی که گلیکوزیدهای استیول خالص می توانند به غذاها اضافه شوند و به طور کلی توسط سازمان غذا و دارو به عنوان بی خطر (GRAS) شناخته می شوند، اما در مورد برگ کامل استویا این مسئله کمتر صدق می کند. با این حال، گیاه استویا ممکن است در خانه پرورش یابد و از برگهای آن می توان به روشهای مختلفی استفاده کرد.

در ابتدا تصور می شد که استویا سلامت کلیه خطرناک است. یک مطالعه معتبر بر روی موشهای صحرایی انجام شده از آن زمان نشان می دهد که برگهای این گیاه به شکل مکمل ممکن است دارای خاصیتی باشند که از کلیه ها محافظت می کند و تأثیر دیابت را کاهش می دهد.

تحقیقات فعلی همچنین نشان می دهد که مصرف مقدار توصیه شده به منظور جایگزینی برای قند در دوران بارداری بی خطر است.

برخی از محصولات استویا حاوی الکل قندی نیز هستند. افرادی که به الکل قندی حساسیت دارند ممکن است نفخ شکم، گرفتگی شکم، حالت تهوع و اسهال را تجربه کنند، اگرچه این نوع الکل قندی (اریتریتول)، خطر کمتری دارد.
تا زمانی که استویا بسیار خالص و در حد متوسط استفاده شود، عوارض جانبی ایجاد نمی کند و می تواند بدون نگرانی مصرف شود.

 

چگونه استفاده می شود؟

در ایالات متحده، شیرین کننده های استویا اساساً به عنوان جایگزین شکر در محصولات قندی و نوشیدنی های کم کالری موجود هستند.

عصاره های برگ این گیاه از اواسط دهه 1990 به عنوان مکمل های غذایی موجود است و بسیاری این مکمل ها حاوی مخلوطی از ترکیبات شیرین و غیر شیرین برگ استویا هستند.

اجزای شیرین به طور طبیعی در شیرین کننده های استویا وجود دارند. این امر ممکن است بیشتر به نفع مصرف کنندگانی باشد که طرفدار غذاها و نوشیدنی هایی طبیعی هستند.

در سراسر جهان، در حال حاضر بیش از 5000 محصول غذایی و آشامیدنی از گیاه استویا به عنوان ماده اصلی استفاده می کنند. شیرین کننده های استویا به عنوان ماده ای سازنده در محصولاتی در سراسر آسیا و آمریکای جنوبی استفاده می شود مانند:

  • بستنی
  • دسر
  • سس
  • ماست
  • غذاهای ترشی
  • نان
  • نوشیدنی بدون الکل
  • آدامس
  • آب نبات
  • غذای دریایی
  • سبزیجات آماده

 

 

چه خطراتی دارد؟

در سال 1991، FDA از تأیید این گیاه به عنوان یک شیرین کننده و به صورت افزودنی در غذاها خودداری کرد. با این حال، در سال 2008، پس از توسعه فرآیند تصفیه توسط کوکاکولا، FDA عصاره آن را به عنوان بی خطر (GRAS) تأیید کرد.

چند نهاد نظارتی جهانی اکنون تشخیص داده اند که عصاره استویا با خلوص بالا در مقدار توصیه شده، برای مصرف مردم از جمله کودکان، بی خطر است. نهادهای حاکم میزان مصرف روزانه قابل قبول (ADI) را 4 میلی گرم در هر کیلوگرم تعیین کرده اند.
این سازمان ها شامل سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO)، سازمان بهداشت جهانی (WHO) و FDA هستند.

استویوساید در مطالعات، غیر سمی تشخیص داده شده است. در این مطالعات از انواع حیوانات آزمایشگاهی استفاده شده و هیچگونه موارد منع مصرف، هشدار یا واکنشهای جانبی عمده ای ثبت نشده است.
گلیكوزیدهای استویول در استویا دارای معیارهای خلوص هستند كه توسط كمیته تخصصی مشتمل بر مواد افزودنی غذایی (JECFA) تعیین شده است، این امر نشان می دهد که شیرین كننده های استویا برای استفاده توسط افراد دیابتی بی خطر هستند.
اکثر تحقیقات علمی در مورد این گیاه از عصاره استویا با خلوص بالا استفاده می کنند. در برخی از مطالعات در گذشته از عصاره استویا خام به جای عصاره های با خلوص بالا استفاده می شد که دسترسی به اطلاعات دقیق را منحرف می کرد.
گیاه استویا نه توسط FDA بلکه توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) نظارت می شود. عدم وجود وضعیت GRAS توسط FDA به این معنی نیست که گیاه استویا ذاتاً خطرناک است.

در حقیقت، این گیاه را می توان از فروشگاه های مختلف باغبانی خریداری کرد، در خانه پرورش داد و به روش های مختلف مصرف کرد.
فواید بالقوه استویا قبل از تأیید به مطالعه بیشتری نیاز دارد. با این حال، اطمینان داشته باشید که استویا هنگام مصرف به منظور افزایش شیرینی بیشتر، بی خطر است و جایگزینی ایده آل برای قند محسوب می‌شود.

 

 

ویتامین چیست و چگونه کار می کند؟

ویتامین ها ترکیبات آلی هستند که بدن انسان به مقدار کم به آنها نیاز دارد. بیشتر ویتامین‎ها از مواد غذایی بدست می‌آیند زیرا بدن یا آنها را تولید نمی کند یا تولید بسیار کمی دارد.
هر موجود زنده ویتامین‌های مختلفی دارد. به عنوان مثال، انسان ها باید از رژیم های غذایی خود ویتامین C دریافت کنند – در حالی که سگ ها می توانند ویتامین C مورد نیاز خود را تولید کنند.
برای انسان، ویتامین D به مقدار کافی در غذا موجود نیست. بدن انسان هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید این ویتامین را سنتز می کند و این بهترین منبع ویتامین D است.
ویتامین‌های مختلف نقش های مختلفی در بدن دارند و فرد برای سالم ماندن به مقدار مختلفی از هر ویتامین نیاز دارد.
این مقاله توضیح می دهد که ویتامین‌ها چه هستند، چه کاری انجام می دهند و کدام غذاها منابع خوبی هستند.

ویتامین ها چه هستند؟

ویتامین‌ها مواد آلی هستند که به مقدار اندک در مواد غذایی طبیعی وجود دارند. داشتن مقدار کمی ویتامین خاص ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری ها را افزایش دهد.

ویتامین یک ترکیب آلی است، به این معنی که حاوی کربن است. این ماده همچنین یک ماده مغذی ضروری است که بدن ممکن است از غذا دریافت کند.

 

ویتامین‌های محلول در چربی و محلول در آب

ویتامین ها دو نوع هستند یا محلول در چربی هستند یا آب محلول در آب. ما هر دو نوع را در ادامه شرح می دهیم:

 

ویتامین های محلول در چربی

ویتامین‌های A ، D ، E و K محلول در چربی هستند. بدن ویتامین های محلول در چربی را در بافت های چرب و کبد ذخیره می کند و ذخایر این ویتامین‌ها می تواند روزها و گاهی ماه ها در بدن بماند.

چربی های دریافتی از رژیم غذایی به بدن کمک می کنند ویتامین‌های محلول در چربی را از طریق دستگاه روده جذب کند.

 

ویتامین های محلول در آب

ویتامین های محلول در آب برای مدت طولانی در بدن باقی نمی مانند و نمی توانند ذخیره شوند. آنها از طریق ادرار بدن را ترک می کنند. به همین دلیل ، مردم نسبت به ویتامین‌های محلول در چربی به تأمین منظم ویتامین های محلول در آب نیاز دارند.
ویتامین C و تمام ویتامین‌های گروه B در آب حل می شوند.

 

معرفی 13 ویتامین

در ادامه، اطلاعاتی در مورد ویتامین‌های شناخته شده فعلی آمده است:

 

ویتامین A

نام های شیمیایی: رتینول، رتینال و چهار کاروتنوئید، از جمله بتا کاروتن.

  • نوع: محلول در چربی.
  • کارکرد: برای سلامت چشم ضروری است.
  • کمبود: کمبود این ویتامین ممکن است باعث شب کوری و کراتومالاسی شود که باعث خشک شدن و کدر شدن لایه جلوی چشم می شود.
  • منابع خوب: شامل جگر، روغن جگر ماهی، هویج، کلم بروکلی، سیب زمینی شیرین، کره، کلم پیچ، اسفناج، کدو تنبل، سبزیجات، برخی پنیرها، تخم مرغ، زردآلو، خربزه طالبی و شیر است.

 

ویتامین B1

نام شیمیایی: تیامین.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای تولید آنزیم های مختلف که به تجزیه قند خون کمک می کنند ، ضروری است.
  • کمبود:  ممکن است باعث سندرم بری بری و ورنیکه–کورساکوف شود.
  • منابع خوب: شامل مخمر، گوشت خوک، غلات، تخمه آفتابگردان، برنج قهوه ای، چاودار غلات سبوسدار، مارچوبه، کلم پیچ، گل کلم، سیب زمینی، پرتقال، جگر و تخم مرغ است.

 

ویتامین B2

نام شیمیایی: ریبوفلاوین.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای رشد و نمو سلولهای بدن ضروری است و به سوخت و ساز غذا کمک می کند.
  • کمبود: علائم شامل التهاب لب و شکاف در دهان است.
  • منابع خوب: این منابع شامل مارچوبه، موز، خرمالو، بامیه، خرد، پنیر کاتیج، شیر، ماست، گوشت، تخم مرغ، ماهی و لوبیا سبز می‌شود.

 

ویتامین B3

نام های شیمیایی: نیاسین، نیاسین آمید.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: بدن برای رشد و عملکرد صحیح سلول ها به نیاسین نیاز دارد.
  • کمبود: مقدار پایین این ویتامین منجر به مشکلی به نام پلاگرا می شود که باعث اسهال، تغییرات پوستی و ناراحتی روده می گردد.
  • منابع خوب: به عنوان مثال می توان از مرغ، گوشت گاو، ماهی تن، ماهی آزاد، شیر، تخم مرغ، گوجه فرنگی، سبزیجات برگ دار، کلم بروکلی، هویج، آجیل و دانه ها، توفو و عدس نام برد.

 

ویتامین B5

نام شیمیایی: اسید پانتوتنیک.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای تولید انرژی و هورمون ها لازم است.
  • کمبود: علائم شامل پارستزی یا گزگز کردن می‌شود.
  • منابع خوب: شامل گوشت، غلات سبوسدار، کلم بروکلی، آووکادو و ماست می‌شود.

 

 

ویتامین B6

نام های شیمیایی: پیریدوکسین، پیریدوکسامین، پیریدوکسال.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای تشکیل سلول های قرمز خون حیاتی است.
  • کمبود: مقدار پایین آن ممکن است منجر به کم خونی و نوروپاتی محیطی شود.
  • منابع خوب: شامل نخود، جگر گاو، موز، کدو و آجیل می‌شود.

 

ویتامین B7

نام شیمیایی: بیوتین.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: بدن را قادر به متابولیسم پروتئین ها، چربی ها و کربوهیدرات ها می کند. همچنین به کراتین به عنوان پروتئینی ساختاری در پوست، مو و ناخن ها کمک می کند.
  • کمبود: مقدار پایین آن ممکن است باعث درماتیت یا التهاب روده شود.
  • منابع خوب: این مواد شامل زرده تخم مرغ، جگر، کلم بروکلی، اسفناج و پنیر است.

 

 

ویتامین B9

نام های شیمیایی: اسید فولیک ، اسید فولینیک.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای ساخت DNA و RNA ضروری است.
  • کمبود: در دوران بارداری، کمبود آن می تواند بر سیستم عصبی جنین تأثیر بگذارد. پزشکان مکمل های اسیدفولیک را قبل و حین بارداری توصیه می کنند.
  • منابع خوب: این منابع شامل سبزیجات برگ دار، نخود فرنگی، حبوبات، جگر، برخی از محصولات غلات غنی شده و دانه های آفتابگردان است. همچنین، چند میوه دیگر هستند که مقادیر متوسطی از این ویتامین را دارند.

 

 

ویتامین B12

نام های شیمیایی: سیانوكوبالامین، هیدروكسوكوبالامین، متیل كوبالامین.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: برای یک سیستم عصبی سالم ضروری است.
  • کمبود: سطح پایین آن ممکن است منجر به مشکلات عصبی و برخی از انواع کم خونی شود.
  • منابع خوب: به عنوان مثال می توان به ماهی، صدف، گوشت، مرغ، تخم مرغ، شیر و سایر محصولات لبنی، غلات غنی شده، محصولات سویا غنی شده و مخمر تغذیه ای غنی شده اشاره کرد.

 

پزشکان ممکن است به افرادی که رژیم غذایی وگان دارند، مصرف مکمل های B12 را توصیه کنند.

 

ویتامین C

نام شیمیایی: اسید اسکوربیک.

  • نوع: محلول در آب.
  • کارکرد: به تولید کلاژن، ترمیم زخم و تشکیل استخوان کمک می کند. همچنین رگ های خونی و سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند، به بدن در جذب آهن کمک می کند و به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند.
  • کمبود: کمبود آن ممکن است منجر به اسکوربوت شود که باعث خونریزی لثه، از بین رفتن دندانها و رشد ضعیف بافت و ترمیم زخم می شود.
  • منابع خوب: شامل میوه و سبزیجات است، اما پخت و پز ویتامین C را از بین می برد.

 

 

ویتامین D

نام های شیمیایی: ارگوکالسیفرول، کلکالسیفرول.

  • نوع: محلول در چربی.
  • کارکرد: برای سالم سازی استخوان ضروری است.
  • کمبود: باعث راشیتیسم و استئومالاسی یا نرم شدن استخوان می‌شود.
  • منابع خوب: قرار گرفتن در معرض اشعه UVB خورشید یا سایر منابع، باعث تولید ویتامین D در بدن می شود. ماهی های چرب، تخم مرغ، کبد گاو و قارچ ها نیز حاوی این ویتامین هستند.

 

ویتامین E

نام های شیمیایی: توکوفرول، توکوترینول.

  • نوع: محلول در چربی.
  • کارکرد: فعالیت آنتی اکسیدانی آن به جلوگیری از استرس اکسیداتیو کمک می کند، مسئله ای که خطر التهاب گسترده و بیماری های مختلف را افزایش می دهد.
  • کمبود: کمبود این ویتامین نادر است، اما ممکن است باعث کم خونی همولیتیک در نوزادان شود. این شرایط سلول های خون را از بین می برد.
  • منابع خوب: شامل جوانه گندم، کیوی، بادام، تخم مرغ، آجیل، سبزیجات برگ دار و روغن های گیاهی است.

 

 

ویتامین K

نام های شیمیایی: فیلوکینون، مناکینون.

  • نوع: محلول در چربی.
  • کارکرد: برای لخته شدن خون لازم است.
  • کمبود: سطح پایین ممکن است باعث یک حساسیت غیرمعمول به خونریزی یا دیاتوز خونریز شود.
  • منابع خوب: شامل ناتو، سبزیجات برگ دار، کدو تنبل، انجیر و جعفری میشود.

 

 

مکمل های ویتامین

بسیاری از افراد در دنیا از مولتی ویتامین ها و مکمل های دیگر استفاده می کنند، اگرچه ممکن است این مواد لازم یا مفید نباشند.
یک رژیم غذایی متنوع و متعادل که حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات باشد، باید منبع اصلی ویتامین‌ها باشد. بهترین روش برای دریافت مواد مغذی کافی از طریق رژیم غذایی است.
غذاهای غنی شده و مکمل ها ممکن است در برخی موارد مناسب باشند، مانند دوران بارداری، برای افرادی که رژیم های غذایی محدود دارند و برای افرادی که دارای مشکلات خاص سلامتی هستند.
هر کسی که مکمل مصرف می کند باید مراقب باشد که از حداکثر دوز تجاوز نکند، زیرا تحقیقات معتبر نشان می دهد مصرف بیش از حد هر ویتامین می تواند منجر به مشکلات جدی شود.
همچنین، برخی از داروها می توانند با مکمل های ویتامین تداخل داشته باشند. به طور کلی، مهم است که قبل از استفاده از هرگونه مکمل با پزشک خود صحبت کنید.

 

جمع بندی

ویتامین ها مواد مغذی ضروری هستند که عمدتا از مواد غذایی حاصل می شوند. هر کدام از ویتامین‌ها نقش های مختلفی را در بدن ایفا می کنند و کمبود آنها می تواند از راه های مختلف به سلامتی آسیب برساند.
بدنبال دریافت ویتامین‌ها از یک رژیم غذایی متنوع و متعادل باشید که حاوی میوه ها و سبزیجات زیادی است. اگر فردی باردار است یا دارای بیماری یا رژیم غذایی محدود است، پزشک یا متخصص تغذیه ممکن است به او مصرف مکمل ها را توصیه کند.

 

 

هر آنچه در مورد حالت تهوع باید بدانید

حالت تهوع چیست؟

حالت تهوع ناراحتی معده و احساس تمایل به استفراغ است. تهوع می تواند پیش درآمدی برای استفراغ محتوای معده باشد. این بیماری دلایل زیادی دارد و اغلب می توان از آن جلوگیری کرد.

 

 

چه عواملی باعث آن می شود؟

حالت تهوع می تواند از دلایل مختلفی ناشی شود. برخی از افراد به حرکت یا برخی غذاها، داروها یا اثر برخی بیماری‌ها، بسیار حساس هستند. همه این موارد می توانند باعث ایجاد تهوع شوند. در ادامه دلایل شایع حالت تهوع شرح داده شده است.

 

سوزش یا ریفلاکس معده (GERD)

سوزش یا ریفلاکس معده (GERD) می تواند باعث شود محتوای معده هنگام غذا خوردن، از مری به سمت بالا حرکت کند. این عمل، احساس سوزش ایجاد می کند و باعث حالت تهوع می شود.

 

عفونت یا ویروس

باکتری ها یا ویروس ها می توانند بر روی معده تأثیر بگذارند و منجر به حالت تهوع شوند. باکتری های منتقله از غذا می توانند باعث بیماری معروف به مسمومیت غذایی شوند. عفونت های ویروسی نیز می توانند تهوع ایجاد کنند.

 

داروها

مصرف برخی از داروها مانند داروهای شیمی درمانی می تواند معده را ناراحت کرده یا باعث حالت تهوع شود. مطمئن شوید که اطلاعات مربوط به داروها را برای هر روش درمانی جدیدی که می خواهید به دقت بخوانید.
خواندن این اطلاعات و صحبت با پزشک در مورد هر دارو و درمانی که دریافت می کنید به شما کمک می کند حالت تهوع مربوط به دارو را به حداقل برسانید.

 

بیماری حرکتی و دریا زدگی

بیماری حرکتی و دریا زدگی می تواند در نتیجه سوار شدن بر روی یک وسیله نقلیه ایجاد شود. این حرکت می تواند باعث شود که پیام های منتقل شده به مغز با حواس همگام نشوند و منجر به حالت تهوع سرگیجه یا استفراغ شوند.

 

رژیم غذایی

پرخوری یا خوردن برخی از غذاها مانند غذاهای پرادویه یا پرچرب می تواند معده را ناراحت کرده و حالت تهوع ایجاد کند. خوردن غذاهایی که به آنها حساسیت دارید نیز می تواند تهوع ایجاد کند.

 

درد

درد شدید می تواند در به وجود آمدن علائم حالت نقش داشته باشد. این مسئله در مورد شرایط دردناکی مانند پانکراتیت، سنگ کیسه صفرا و یا سنگ کلیه صدق می کند.

 

زخم

زخم معده یا زخم پوشش روده کوچک می تواند باعث ایجاد حالت تهوع شود. هنگام غذا خوردن، این زخم احساس سوزش و تهوع ناگهانی ایجاد می‌کند.
تهوع همچنین علامت چند بیماری دیگر است، از جمله:

  • سرگیجه موضعی پاروکسیسم (BPPV)
  • عفونت گوش
  • حمله قلبی
  • انسداد روده
  • نارسایی کبد یا سرطان کبد
  • مننژیت
  • میگرن

 

 

چه موقع به دنبال کمک پزشکی باشید

اگر حالت تهوع شما با علائم حمله قلبی همراه است، فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید. علائم حمله قلبی شامل درد قفسه سینه خرد کننده، سردرد شدید، درد فک، تعریق یا درد در بازوی چپ است.
در صورت بروز تهوع همراه با سردرد شدید، سفتی گردن، دشواری در تنفس یا گیجی، باید به دنبال مراقبت های اضطراری باشید. اگر مشکوک هستید که ماده سمی را خورده اید یا بدنتان کم آب شده، به دنبال کمک پزشکی باشید.
اگر حالت تهوع بیش از 12 ساعت طول کشید و در این مدت قادر به خوردن و نوشیدن نبودید، به پزشک مراجعه کنید. اگر تهوع ظرف 24 ساعت پس از انجام مداخلات بدون نسخه، فروکش نکرد باید به پزشک مراجعه کنید.

 

چگونه درمان می شود؟

درمان حالت تهوع به علت آن بستگی دارد. به عنوان مثال نشستن روی صندلی جلو اتومبیل ممکن است بیماری حرکتی را تسکین دهد. بیماری حرکتی همچنین می تواند با داروهایی مانند دیمن هیدرینات (درامامین) آنتی هیستامین بهبود یابد. استفاده از پچ اسکوپولامین به تسکین دریا زدگی کمک می‌کند.
مصرف داروها برای رفع علت اصلی تهوع نیز می تواند کمک کننده باشد. به عنوان مثال می توان به کاهش دهنده های اسید معده برای GERD یا داروهای تسکین دهنده درد برای سردردهای شدید اشاره کرد.
هیدراته نگه داشتن بدن می تواند کمبود آب بدن را بعد از رفع حالت تهوع جبران کند. این مسئله شامل نوشیدن جرعه های کوچک و مکرر مایعات شفاف، مانند آب یا یک نوشیدنی حاوی الکترولیت می‌شود.

پس از رفع تهوع و تا زمانی که معده شما آرام شود، رعایت رژیم غاذایی BRAT (موز، برنج، سس سیب و نان تست) مفید خواهد بود.

 

چگونه از آن پیشگیری مکنیم؟

اجتناب از عوامل تهوع می تواند به جلوگیری از شروع حالت تهوع کمک کند. این عوامل شامل موارد زیر است:

  • چراغ های چشمک زن، که می توانند حملات میگرنی را تحریک کنند
  • گرما و رطوبت
  • سفرهای دریایی
  • بوهای شدید مانند بوی عطر و پخت و پز

 

 

مصرف داروی ضد تهوع (اسکوپولامین) قبل از سفر نیز می تواند از بیماری حرکتی جلوگیری کند.
تغییر در عادات غذایی مانند خوردن وعده های غذایی کوچک و مکرر، می تواند به کاهش علائم تهوع کمک کند. پرهیز از فعالیت شدید بدنی بعد از غذا نیز حالت تهوع را به حداقل می‌رساند. پرهیز از غذاهای پرادویه، پرچرب نیز می تواند کمک کننده باشد.
نمونه هایی از غذاهایی که احتمال تهوع کمتری دارند شامل غلات، بیسکویت بدون شکر، نان تست، ژلاتین و آبگوشت است.