کوهوش سیاه؛ فواید و مضرات آن

کوهوش سیاه یک گیاه گلدار و بومی آمریکای شمالی به شمار می‌آید. نام های علمی آن Actaea racemosa و Cimicifuga racemosa است که گاهی اوقات آن را بوگبان سیاه، سیاه قارچ، بنبر یا شمع پری نیز می‌نامند.

مکمل معروف سلامت زنان رمیفمین (Remifemin) حاوی کوهوش‌سیاه به عنوان یک عنصر فعال است.

از گلها و ریشه‌های آن معمولاً در طب سنتی بومی آمریکا استفاده می‌شده است و امروزه مکمل محبوب زنان به حساب می‌آید با این ادعا که باعث بهبود علائم یائسگی و کمک به باروری و تعادل هورمونی می‌شود.

این گیاه ممکن برای سلامت بدن بسیار موثر باشد به سبب اینکه به مانند یک فیتواستروژن عمل می‌کند، فیتواستروژن ترکیب گیاهی است که عملکرد هورمون استروژن را تقلید می‌کند. با این حال، در مورد اینکه “آیا کوهوش سیاه می تواند به عنوان یک فیتواستروژن واقعی طبقه بندی شود؟” بحث وجود دارد.

صرف نظر از این موضوع، به نظر می رسد سیاه کوهوش برای تسکین علائم یائسگی مفید است. هنوز شواهدی در مورد کاربردهای دیگر آن وجود ندارد.

 

فواید و موارد استفاده

کوهوش سیاه دارای چند مزیت بالقوه است که بیشتر آنها مربوط به سلامت یا تعادل هورمونی زنان است. با این حال، به استثنای علائم یائسگی، شواهد کمی در مورد استفاده از آن برای سایر شرایط و بیماری‌ها وجود دارد.

 

یائسگی و علائم آن

کاهش علائم یائسگی دلیل استفاده اکثر مردم از کوهوش سیاه محسوب می شود و این مورد یکی از کاربردهایی است که دلایل قانع کننده ای برای حمایت از آن وجود دارد.

در یک مطالعه در 80 زن یائسه ای که گرگرفتگی را تجربه می کردند، کسانی که روزانه 20 میلی گرم سیاه کوهوش به مدت 8 هفته به صورت مکمل مصرف می کردند، به طور قابل توجهی گرگرفتگی کمتری نسبت به قبل از شروع مکمل گزارش کردند.

علاوه بر این، سایر مطالعات انسانی، یافته های مشابه را تأیید کرده اند. اگرچه مطالعات بیشتری مورد نیاز است، اما به نظر می رسد که سیاه کوهوش برای کاهش علائم یائسگی مفید است.

 

باروری

اگرچه ممکن است ادعاهای زیادی را در فضای مجازی مشاهده کنید مبنی بر اینکه کوهوش سیاه می تواند باروری را بهبود بخشد یا به شما در باردار شدن کمک کند، شواهد زیادی برای تایید این موضوع وجود ندارد.

با این حال، تحقیقات نشان می دهد که سیاه کوهوش ممکن است اثربخشی داروی باروری کلومید (کلومیفن سیترات) را در افرادی که نابارور هستند تقویت کند و احتمال باردار شدن را افزایش دهد.

سه مطالعه کوچک انسانی، بهبود در میزان بارداری یا تخمک گذاری زنانی را نشان می دهد که مبتلا به ناباروری هستند و از مکمل سیاه کوهوش همراه با کلومید استفاده کرده اند.

هنوز هم این مطالعات ناچیز به شمار می آیند و برای تأیید این تأثیر تحقیقات بیشتری لازم است.

 

سلامت زنان

کوهوش سیاه به منظور تعدادی دیگر از مقاصد مربوط به سلامت زنان نیز استفاده می شود. با این حال، شواهدی که از این فواید حمایت می کنند به اندازه شواهد فواید آن در یائسگی و باروری قوی نیستند.

در اینجا چند دلیل دیگر وجود دارد که نشان می دهد زنان ممکن است از کوهوش سیاه برای تامین تعادل هورمونی استفاده کنند:

  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS). مصرف مکمل کوهوش‌سیاه ممکن است شانس باردار شدن کلومید را در زنان مبتلا به این سندروم افزیش دهد. در صورت داشتن این سندروم، مکمل کوهوش‌سیاه ممکن است به تنظیم چرخه شما کمک کند.
  • فیبرویدز. یک مطالعه 3 ماهه در 244 زن یائسه نشان داد که مصرف روزانه 40 میلی گرم مکمل کوهوش سیاه ممکن است اندازه فیبروم رحم را تا 30 درصد کاهش دهد.
  • سندرم قبل از قاعدگی (PMS) و اختلال دیسفریک قبل از قاعدگی (PMDD). اگرچه برخی ادعاها در فضای مجازی وجود دارد که می گیود کوهوش‌سیاه می تواند به PMS یا PMDD کمک کند، اما شواهد قابل توجهی برای حمایت از این موضوع وجود ندارد.
  • تنظیم چرخه قاعدگی. در زنان با یا بدون PCOS که تحت درمان های باروری مانند کلومید قرار دارند، کوهوش سیاه ممکن است به تنظیم چرخه قاعدگی آنها کمک کند.

 

سرطان

کوهوش سیاه دارای فعالیت بالقوه استروژنی است، به این معنی که مانند هورمون استروژن رفتار می کند، هورمونی که ممکن است باعث بدتر شدن سرطان پستان یا افزایش خطر ابتلا به آن شود.
با این حال، بیشتر مطالعات نشان می دهد که کوهوش‌سیاه باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان تأثیر نمی شود. در دو مطالعه انسانی، مصرف کوهوش‌سیاه با کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان همراه بود.

در مطالعات آزمایشگاهی، عصاره کوهوش‌سیاه فعالیت ضد استروژن را نشان داده و به کاهش سرعت سلولهای سرطانی پستان کمک کرده است.

هنوز هم، برای درک ارتباط بین سرطان پستان و کوهوش سیاه، تحقیقات بیشتری باید انجام شود.

 

سلامت روان

کوهوش سیاه ممکن است اثرات مفیدی بر سلامت روان، به ویژه در زنان یائسه داشته باشد.

در یک مطالعه که در آن تاثیر استفاده از مکمل های گیاهی بر اضطراب و افسردگی زنان یائسه بررسی شده است، محققان دریافتند كه مصرف مکمل سیاه در اضطراب تأثیری ندارد، اما با پیشرفتهای چشمگیری در علائم روانشناختی مرتبط بود.

با این حال، قبل از اینکه اثر کوهوش سیاه بر سلامت روان کاملاً درک شود، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

خواب

اگرچه شواهد کمی وجود دارد که بیانگر تاثیر کوهوش‌سیاه در بهبود خواب است، ممکن است باعث کاهش علائمی شود که اختلالات خواب در زنان یائسه مانند گرگرفتگی را بوجود می آورند.

با این حال، یک مطالعه کوچک در 42 زن یائسه نشان داد که ظاهرا مصرف مکمل کوهوش سیاه باعث بهبود مدت و کیفیت خواب می شود.

مطالعه دیگری خاطرنشان کرد: مخلوطی از سیاه کوهوش و سایر ترکیبات مانند شاه توت، روی، زنجبیل و اسید هیالورونیک به بهبود گرگرفتگی مرتبط با بی خوابی و اضطراب کمک می کند.
تشخیص اینکه کدامیک از عناصر ترکیب فوق مفیده بوده اند بسیار دشوار است بنابراین نمی توان به طور قطع آن را نتیجه وجود کوهوش‌سیاه دانست.

 

کاهش وزن

زنان یائسه ممکن است در معرض خطر افزایش وزن ناخواسته قرار بگیرند به این دلیل که سطح استروژن آنها به طور طبیعی کاهش می یابد.

از لحاظ نظری، از آنجا که کوهوش سیاه ممکن است اثرات استروژنیک از خود نشان دهد، ممکن است تأثیر مفیدی در مدیریت وزن در زنان یائسه داشته باشد.

با این حال، شواهد برای اثبات این امر حداقل است. برای درک ارتباط، در صورت وجود، بین کوهوش سیاه و کنترل وزن، به مطالعات بیشتر و بزرگتر انسانی نیاز است.

 

عوارض جانبی و اقدامات احتیاطی

کوهوش سیاه عوارض جانبی بالقوه ای دارد، اما این عوارض معمولا خفیف هستند و ناراحتی گوارشی، حالت تهوع، بثورات پوستی، عفونت، درد عضلانی، درد یا بزرگ شدن پستان و لکه بینی یا خونریزی خارج از چرخه قاعدگی را شامل می شوند.

با این حال، کوهوش سیاه نیز با برخی موارد شدید آسیب کبدی مرتبط است. به همین دلیل، اگر بیماری کبدی دارید یا از مکمل ها یا داروهای دیگری استفاده می کنید که ممکن است به کبد شما آسیب برساند، نباید کوهوش‌سیاه مصرف کنید .

علاوه بر این، یک مطالعه حیوانی اخیرا مشاهده کرده است که کوهوش‌سیاه در دوزهای بالا با آسیب سلول های قرمز خون در ارتباط است و منجر به کم خونی می شود. هنوز هم، برای مطالعه این اثرات بالقوه در انسان، تحقیقات بیشتری لازم است.

از آنجا که کوهوش سیاه به طور گسترده مورد بررسی قرار نگرفته است، ممکن است برخی از عوارض جانبی را تجربه کنید که هنوز به طور کامل شناخته نشده اند. اگر نگران این موضوع هستید با پزشک خود مشورت کنید.

 

مقدار و نحوه مصرف

کوهوش سیاه به صورت کپسول، عصاره مایع یا دمنوش در دسترس است.

توصیه های دوز مصرفی بین مارک های کوهوش‌سیاه بسیار متفاوت است. دوزهای معمول چیزی در حدود 20–120 میلی گرم عصاره یا پودر کوهوش سیاه استاندارد شده برای مصرف روزانه است.

 

برای علائم یائسگی، به نظر می رسد مصرف حداقل 20 میلی گرم کوهوش‌سیاه در روز (که اکثر مارک ها ارائه می دهند) موثر است.

برخی از متخصصان بهداشت ادعا می کنند که نباید کوهوش سیاه را بیش از 6 ماه تا 1 سال مصرف کنید زیرا احتمال کمی وجود دارد که باعث آسیب کبدی شود.

 

 

از آنجا که مکمل ها تا قبل از عرضه در بازار مشمول مقررات نظارتی دولت آمریکا نمی شوند باید مکمل هایی را انتخاب کنید که کیفیت آنها توسط مراجع و سازمان های معتبر مانند سازمان داروسازی ایالات متحده (USP) و آزمایشگاه مشتریان (ConsumerLab) تایید شده باشند.

 

 

علاوه بر این، کوهوش‌سیاه اغلب به صورتی مخلوطی با مکمل های گیاهی دیگر فروخته می شود، مانند:

  • شبدر قرمز. کوهوش سیاه و شبدر قرمز را می توان برای کمک به کنترل علائم یائسگی با هم ترکیب کرد، اما هیچ مدرکی مبنی بر موثرتر بودن آن وجود ندارد.
  • ایزوفلاونهای سویا. مانند کوهوش‌سیاه، سویا حاوی فیتواستروژن است که ممکن است به بهبود مشکلات هورمونی یا علائم یائسگی کمک کند، اما شواهد کمی برای حمایت از این اثرات بالقوه وجود دارد.
  • مخمر علف چای (گل راعی). به نظر می رسد که مخمر علف چای در ترکیب با سیاه کوهوش، اثرات مفیدی بر علائم یائسگی دارد.
  • شاه توت. مکمل های شاه توت و کوهوش به منظور تسکین علائم یائسگی به فروش می رسند، اما شواهد کمی مبنی بر تاثیر آن وجود دارد.
  • دونگ کوئی. ادعا می شود که ترکیب کوهوش سیاه و دونگ کوئی علائم یائسگی را کاهش می دهد و احتمالاً باعث القای زایمان در زنان باردار می شود، اما هیچ مدرکی برای تایید این موضوع وجود ندارد.
  • ویتامین C. برای کمک به سقط جنین در صورت بارداری ناخواسته، ویتامین C در کنار کوهوش سیاه توصیه می شود. با این حال، هیچ مدرکی برای حمایت از این کاربرد وجود ندارد.

 

توقف مصرف

طبق شواهد موجود، به نظر نمی رسد که هیچ عارضه ای در ارتباط با قطع ناگهانی کوهوش سیاه وجود داشته باشد.

از آنجا که کوهوش‌سیاه ممکن است به طور بالقوه هورمون های شما را تحت تأثیر قرار دهد، با قطع مصرف آن ممکن است تغییراتی در چرخه قاعدگی خود تجربه کنید.

اگر در مورد عوارض توقف مصرف کوهوش سیاه مشکلی دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

 

مصرف بیش از حد

مشخص نیست که آیا می توانید کوهوش‌سیاه بیش از حد مصرف کنید. برای اطمینان از ایمنی و به حداقل رساندن خطر آسیب کبدی، بیش از دوز توصیه شده روزانه مکمل کوهوش سیاه مصرف نکنید.

سعی کنید مکملی خریداری کنید که توسط مراجع پزشکی آزمایش شده باشد تا اطمینان حاصل کنید مواد موجود در مکمل با ادعاهای موجود در برچسب مطابقت دارد.

 

تداخلات

کوهوش سیاه امکان تداخل با سایر داروها و روش های درمانی را دارد. برخی از تداخلات شناخته شده آن عبارتند از:

درمان جایگزینی هورمون (HRT). کوهوش سیاه ممکن است بر روی سطح هورمون های شما (به ویژه سطح استروژن) تأثیر بگذارد که در صورت جفت شدن با HRT می تواند اثرات غیرمنتظره ای داشته باشد.

 

قرص های جلوگیری از بارداری. بیشتر قرص های جلوگیری از بارداری از استروژن یا پروژسترون ساخته شده اند، بنابراین کوهوش‌سیاه که ممکن است بر سطح هورمون شما تأثیر بگذارد احتمالا در کنترل بارداری هورمونی تداخل ایجاد کند.

 

علاوه بر موارد فوق، کوهوش سیاه ممکن است تداخل دارویی ناشناخته دیگری نیز داشته باشد. اگر از داروهای ذکر شده در بالا استفاده می کنید یا هر گونه نگرانی در مورد سیاه کوهوش و تداخل آن با داروهای دیگر دارید، قبل از مصرف با پزشک مشورت کنید.

علاوه بر این، از آنجا که یکی از مهم ترین عوارض جانبی کوهوش سیاه آسیب کبدی است، باید در استفاده از کوهوش سیاه همراه با سایر مکمل ها یا داروهای آسیب زننده به کبد، احتیاط کنید.

 

نحوه نگهداری

کوهوش سیاه باید مهر و موم شده و در دمای اتاق نگهداری شود. به طور معمول، مکمل های گیاهی تا 2 سال پس از تولید منقضی نمی شوند. برای رعایت ایمنی حتما قبل از رسیدن به تاریخ انقضا آن را مصرف کنید.

بارداری و شیردهی

در طب سنتی بومی آمریکا، از کوهوش سیاه برای افزایش تولید شیر مادر استفاده می شد.

با این حال، شواهد کمی مبنی بر موثر بودن آن برای این منظور وجود دارد.
اگر تحت درمان های باروری هستید، کوهوش‌سیاه نیز ممکن است احتمال بارداری شما را افزایش دهد، بنابراین اگر در تلاش برای باردار شدن هستید، ممکن است پزشک به شما توصیه کند که آن را به برنامه معمول خود اضافه کنید.

با وجود اینکه بیشتر عوارض جانبی کوهوش خفیف هستند، در مورد اثرات کوهوش سیاه بر روی زنان باردار، زنان شیرده و نوزادان اطلاعات کمی در دست است.

هنوز هم، این مکمل برای القای زایمان و سقط جنین استفاده می شود، و اگرچه شواهد کافی برای استفاده از آن برای این امر وجود ندارد، برخی از افراد موثر بودن آن را گزارش کرده اند. در هر صورت این کار باید توسط پزشک متخصص انجام شود.

به همین دلایل، بهتر است از مصرف کوهوش سیاه در دوران بارداری و شیردهی اجتناب کنید.

 

استفاده در افراد خاص

به طور کلی، کوهوش سیاه برای اکثر افرادی که باردار یا شیرده نیستند بی خطر است.

با این حال، نیازی به مصرف مکمل توسط کودکان نیست. از آنجا که ممکن است بر سطح هورمون ها تأثیر بگذارد، نوجوانان می توانند آن را تحت نظر پزشک مصرف کنند.

افراد مبتلا به بیماری کلیوی باید هنگام استفاده از کوهوش‌سیاه احتیاط کنند، زیرا اطلاعات کمی در مورد توانایی دفع آن توسط بدن در هنگام آسیب کلیه ها وجود دارد.

علاوه بر این، با توجه به اینکه یکی از مهمترین عوارض جانبی بالقوه آسیب کبدی است، در صورت ابتلا به بیماری کبد، باید از مصرف مکمل های کوهوش سیاه خودداری کنید.

 

جایگزین ها

برخی از جایگزین های احتمالی کوهوش سیاه شامل کوهوش آبی، ریواس راپنتیک و روغن گل مغربی است.

کوهوش آبی ارتبطی به کوهوش‌سیاه ندارد، اما آن هم یک گیاه گلدار در آمریکای شمالی است که برای سلامت زنان استفاده می شود. با این حال، مانند کوهوش‌سیاه، شواهد کمی برای استفاده از آن وجود دارد. علاوه بر این ممکن است عوارض جانبی شدید داشته باشد.

ریواس راپنتیک به همان دلایل کوهوش سیاه مورد استفاده قرار می گیرد و ماده موثری در مکمل معروف یائسگی (Estroven) به شمار می آید. به نظر می رسد که مزایایی برای درمان علائم یائسگی دارد.

آخرین مورد، روغن گل مغربی است که اثرات مشابه کوهوش سیاه در گرگرفتگی دارد، بنابراین ممکن است جایگزین امیدوار کننده ای برای آن باشد.

مکمل های دوران بارداری؛ بایدها و نبایدها

احتمالا می دانید که مصرف غذاهای دریایی با جیوه زیاد، الکل و سیگار در دوران بارداری ممنوع است. آنچه ممکن است شما را شگفت زده کند این است که از مصرف برخی ویتامین ها، مواد معدنی و مکمل های گیاهی نیز باید خودداری شود. در این مقاله به بررسی مکمل های دوران بارداری بی خطر و خطر زا می پردازیم.

 

چرا مصرف مکمل های دوران بارداری ضروری است؟

دریافت مواد مغذی مناسب در هر مرحله از زندگی مهم است، اما در دوران بارداری اهمیت ویژه ای دارد، به سبب اینکه شما باید هم خود را تغذیه کنید و هم کودک خود را که در حال رشد است.

 

بارداری نیاز به مواد مغذی را افزایش می دهد

در دوران بارداری، نیاز به مصرف مواد درشت مغذی به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. درشت مغذی ها حاوی کربوهیدرات، پروتئین و چربی هستند.

به عنوان مثال، مصرف پروتئین باید از 0.36 گرم در هر پوند (0.8 گرم در هر کیلوگرم) وزن بدن برای زنان غیر باردار به 0.5 گرم در هر پوند (1.1 گرم در هر کیلوگرم) از وزن بدن برای زنان باردار افزایش یابد.

 

شما برای تأمین نیازهای خود باید در هر وعده غذایی و میان وعده پروتئین داشته باشید.

نیاز به ریز مغذی ها، که شامل ویتامین ها، مواد معدنی و عناصر کمیاب می شوند، بیشتر از نیاز به عناصر درشت مغذی است.

در حالی که برخی از افراد می توانند این تقاضای فزاینده را از طریق یک برنامه غذایی مناسب و سرشاراز مواد مغذی برآورده کنند، این امر می تواند برای بسیاری از افراد دیگر چالشی بزرگ محسوب شود.

 

به دلایل مختلف لازم است از مکمل های ویتامین و مواد معدنی استفاده کنید، مانند:

کمبود مواد مغذی: احتمال دارد برخی از افراد بعد از آزمایش خون که نشان دهندۀ کمبود ویتامین یا ماده معدنی باشد به مکمل نیاز داشته باشند. رفع کردن کمبودها حیاتی است، زیرا کمبود مواد مغذی مانند فولات با نقایص مادرزادی مرتبط است.

 

استفراغ های شدید دوران حاملگی: این عارضه بارداری، با حالت تهوع و استفراغ شدید مشخص می شود و ممکن است به کاهش وزن و کمبود مواد مغذی منجر شود.

 

محدودیت های رژیم غذایی: زنانی که رژیم های خاصی را دنبال می کنند، از جمله گیاهخواران و کسانی که دچار عدم تحمل غذایی و آلرژی هستند، ممکن است نیاز به مکمل ویتامین ها و مواد معدنی داشته باشند تا از کمبود ریز مغذی جلوگیری کنند.

 

 

سیگار کشیدن: اگرچه اجتناب از سیگار برای مادران باردار امری حیاتی است، کسانی که به سیگار کشیدن ادامه می دهند نیاز بیشتری به مواد مغذی خاص مانند ویتامین C و فولات دارند.

 

حاملگی چندقلویی: نیازهای ریز مغذی زنانی که بیش از یک نوزاد دارند بیشتر از زنانی است که دارای یک نوزاد هستند. مصرف مکمل اغلب برای اطمینان از تغذیه مطلوب مادر و نوزادان، ضروری است.

 

جهش های ژنتیکی مانند MTHFR: متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز(MTHFR) ژنی است که فولات را به شکلی قابل استفاده برای بدن تبدیل می کند. زنان باردار مبتلا به این جهش ژنی ممکن است نیاز به مکمل فرم خاصی از فولات داشته باشند تا از بروز عوارض آن جلوگیری کنند.

 

تغذیه نامناسب: زنانی که غذاهای با مواد مغذی کم، مصرف می کنند. احتمالا برای جلوگیری از کمبود، نیاز به مکمل ویتامین و مواد معدنی داشته باشند.

 

علاوه بر این، متخصصان توصیه می کنند که تمام زنان باردار از یک مکمل ویتامین قبل از تولد و اسید فولیک استفاده کنند. این امر برای پر کردن شکاف های تغذیه ای و جلوگیری از ناهنجاری های رشد در هنگام تولد مانند اسپینا بیفیدا توصیه می شود.

با توجه به شرایط شخصی خود، آماده باشید تا در صورت راهنمایی پزشک، مکمل هایی را به برنامه روزانه خود اضافه کنید.

 

مکمل های گیاهی می توانند به درمان بیماری ها کمک کنند – با احتیاط

علاوه بر ریز مغذی ها ، مکمل های گیاهی نیز در بین زنان باردار بسیار محبوب هستند.

یک مطالعه در سال 2019 نشان داد که 15.4 درصد از زنان باردار در ایالات متحده از مکمل های گیاهی استفاده می کنند و بسیاری از آنها بدون اطلاع پزشک خود این کار را انجام می دهند. ا (یک مطالعه در سال 2017 نشان داد که حدود 25 درصد از مصرف کننده های مکمل های گیاهی در ایالات متحده به پزشک خود در این مورد چیزی نمی گویند.)

 

اگرچه مصرف برخی از مکمل های گیاهی در دوران بارداری بی خطر است، اما موارد بسیار دیگری وجود دارد که ممکن است خطرناک باشد.

برخی از گیاهان می توانند به بیماری های معمول بارداری مانند حالت تهوع و ناراحتی معده کمک کنند، اما برخی از آنها ممکن است برای شما و کودک مضر باشند.

متأسفانه، تحقیقات زیادی در مورد استفاده از مکمل های گیاهی توسط افراد باردار انجام نشده است، در نتیجه نحوه تأثیر مکمل ها بر ما ناشناخته است.

بهترین کار این است که پزشک خود را در جریان هرگونه تغییر در برنامه غذایی و مکمل های غذایی قرار دهید.

 

مکمل هایی که در دوران بارداری بی خطر محسوب می شوند

دقیقاً مانند داروها ، پزشک باید همه مکمل های ریز مغذی و گیاهی را تأیید و نظارت کند تا از ضروری بودن و مصرف مقادیر مطمئن آن اطمینان حاصل کند.

 

همیشه ویتامین ها را از یک مارک معتبر خریداری کنید که محصولات آنها توسط سازمان غذا و دارو تایید شده باشد.
این امر به شما اطمینان می دهد که ویتامین ها به استانداردهای خاص پایبند بوده و به طور کلی مصرف آنها بی خطر است. مطمئن نیستید کدام مارک ها معتبر هستند؟ داروخانه دیجی دارو می تواند در این مورد به شما کمک کند.

 

1. ویتامین های قبل از تولد

ویتامین های قبل از تولد؛ مولتی ویتامین هایی هستند که به طور خاص برای پاسخگویی به افزایش تقاضا برای مواد مغذی ریز در دوران بارداری تولید می شوند. این داروها باید قبل از بارداری و در دوران بارداری و شیردهی مصرف شوند.

مطالعات مشاهده ای نشان داده است که مکمل ویتامین های قبل از تولد، خطر تولد زودرس و پره اکلامپسی را کاهش می دهد. پره اکلامپسی یک عارضه بالقوه خطرناک به شمار می آید که مشخصه آن فشار خون بالا و احتمالاً پروتئین در ادرار است.

 

گرچه قرار نیست ویتامین های قبل از تولد جایگزین برنامه غذایی سالم شما شوند، ممکن است با تأمین ریز مغذی های اضافی که در دوران بارداری به شدت مورد نیاز هستند، از شکاف های غذایی جلوگیری کند.

از آنجا که ویتامین های قبل از تولد حاوی ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز شما هستند، احتمالا مصرف مکمل های اضافی ویتامین یا مواد معدنی لازم نباشد مگر اینکه توسط پزشک پیشنهاد شده باشد.

ویتامین های دوران بارداری اغلب توسط پزشکان تجویز می شوند و بدون نسخه نیز در دسترس هستند.

 

2. فولات

فولات یک ویتامین B است که در سنتز DNA، تولید گلبول های قرمز و رشد و نمو جنین نقش اساسی دارد.

اسید فولیک فرم مصنوعی فولات است که در بسیاری از مکمل ها یافت می شود و در بدن به فرم فعال فولات (L-methylfolate) تبدیل می گردد.

توصیه می شود برای کاهش خطر نقص لوله عصبی و ناهنجاری های مادرزادی مانند شکاف کام و نقص قلب حداقل 600 میکروگرم اسید فولیک در روز مصرف کنید.

در یک بررسی معتبر از پنج مطالعه تصادفی شامل 6105 زن ، مکمل اسید فولیک روزانه با کاهش خطر نقص لوله عصبی همراه بود و هیچ عارضه جانبی منفی مشاهده نشد.

اگرچه از طریق رژیم غذایی می توان فولات کافی بدست آورد، بسیاری از زنان غذاهای سرشار از فولات را به اندازه کافی نمی خورند، بنابراین مکمل های غذایی برای این افراد لازم است.

علاوه بر این، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها توصیه می کنند که تمام زنان در سنین باروری حداقل 400 میکروگرم فولات یا اسید فولیک در روز مصرف کنند.

به سبب اینکه بسیاری از حاملگی ها برنامه ریزی نشده است و ناهنجاری های هنگام تولد به دلیل کمبود فولات می تواند در اوایل بارداری و حتی قبل از این رخ دهد که اکثر زنان از بارداری خود مطلع شوند.

ممکن است عاقلانه باشد که زنان باردار، به ویژه آنهایی که جهش ژنتیکی MTHFR دارند، مکملی را انتخاب کنند که حاوی L-methylfolate باشد تا حداکثر جذب را تأمین کند.

 

3. آهن

نیاز به آهن در دوران بارداری به میزان قابل توجهی افزایش می یابد، زیرا حجم خون مادران حدود 45 درصد افزایش می یابد.

آهن برای انتقال اکسیژن و رشد و نمو سالم کودک و جفت حیاتی است.

در ایالات متحده شیوع کمبود آهن در زنان باردار حدود 18 درصد است و 5 درصد این زنان دچار کم خونی هستند.

کم خونی در دوران بارداری با زایمان زودرس، افسردگی مادر و کم خونی نوزادان همراه است.

 

مصرف توصیه شده 27 میلی گرم آهن در روز از طریق اکثر ویتامین های قبل از تولد تأمین می شود. با این حال، اگر کمبود آهن یا کم خونی دارید، به دوزهای بیشتری از آهن نیاز دارید که توسط پزشک مدیریت می شود.

اگر دچار کمبود آهن نیستید، برای جلوگیری از عوارض جانبی، نباید بیش از مقدار توصیه شده آهن مصرف کنید. این کار ممکن است باعث یبوست، استفراغ و افزیش غیرطبیعی مقدار هموگلوبین شود.

 

4. ویتامین D

این ویتامین محلول در چربی برای عملکرد ایمنی بدن، سلامت استخوان ها و تقسیم سلولی حائز اهمیت است.

کمبود ویتامین D در دوران بارداری با افزایش خطر سزارین، پره اکلامپسی، زایمان زودرس و دیابت حاملگی ارتباط دارد.

در حال حاضر میزان توصیه شده ویتامین D در دوران بارداری 600 IU یا 15 میکروگرم در روز است. با این حال، برخی از کارشناسان بر این باورند که نیاز به ویتامین D در دوران بارداری بسیار بیشتر است.

در مورد غربالگری کمبود ویتامین D و مکمل مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

 

5. منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی است که در صدها واکنش شیمیایی در بدن شما نقش دارد. این ماده معدنی نقش مهمی در عملکرد ایمنی، عضلات و اعصاب دارد.

کمبود این ماده معدنی در دوران بارداری ممکن است خطر فشار خون مزمن و زایمان زودرس را افزایش دهد.

برخی مطالعات نشان می دهد که مصرف مکمل منیزیم ممکن است خطر عوارضی مانند محدودیت رشد جنین و زایمان زودرس را کاهش دهد.

 

6. زنجبیل

ریشه زنجبیل معمولاً به عنوان ادویه و مکمل گیاهی مورد استفاده قرار می گیرد.

از شکل مکمل آن به منظوردرمان حالت تهوع ناشی از بیماری حرکت، بارداری یا شیمی درمانی استفاده می شود.

یک منبع معتبر از چهار مطالعه حاکی از آن است که زنجبیل برای درمان حالت تهوع و استفراغ ناشی از بارداری ایمن و موثر است.

حالت تهوع و استفراغ در دوران بارداری شایع است، تا جایی که 80 درصد زنان در سه ماهه اول بارداری آنها را تجربه می کند.

اگرچه زنجبیل می تواند به کاهش این عارضه ناخوشایند در دوران بارداری کمک کند، تحقیقات بیشتری برای شناسایی حداکثر دوز بی خطر این ماده لازم است. در این مورد با پزشک خود مشورت کنید.

 

7. روغن ماهی

روغن ماهی حاوی اسید دوکوزاهگزانوئیک (DHA) و ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) است، دو اسید چرب ضروری که برای رشد مغز کودک مهم هستند.

استفاده از مکمل های DHA و EPA در بارداری ممکن است رشد مغزی پس از بارداری را در کودک شما تقویت کند و افسردگی مادر را کاهش دهد، اگرچه تحقیق در این مورد قطعی نیست.

مطالعات مشاهده شده بهبود عملکرد اداراکی را در کودکان زنانی که در طول بارداری از مکمل روغن ماهی استفاده کرده اند را نشان می دهد، اما چندین مطالعه کنترل شده نتوانسته اند یک مزیت ثابت را تایید کنند.

به عنوان مثال، یک مطالعه معتبر در سال 2010 که شامل 2399 زن بود، هیچ تفاوتی در عملکرد ادراکی نوزادانی که مادران آنها در طول بارداری کپسول روغن ماهی حاوی 800 میلی گرم DHA در روز مصرف کرده بودند ، در مقایسه با نوزادانی که مادران آنها این کار را نکرده اند ، مشاهده نکرد.

بر اساس این مطالعه، مکمل روغن ماهی تاثیری بر افسردگی مادر ندارد.

با این حال، این مطالعه بیان کرد که مکمل روغن ماهی از زایمان زودرس جلوگیری می کند، برخی شواهد حاکی از آن است که روغن ماهی ممکن است برای رشد چشم جنین مفید باشد.

سطح DHA مادر برای رشد مناسب جنین مهم است و مصرف مکمل بی خطر است. تصمیم گیرندگان هنوز درمورد اینکه آیا مصرف روغن ماهی در دوران بارداری ضروری است یا خیر، به نتیجه نرسیده اند.

برای دریافت DHA و EPA از طریق غذا، توصیه می شود هفته ای دو تا سه وعده ماهی کم جیوه مانند ماهی آزاد، ساردین یا پولاک مصرف کنید.

 

8. پروبیوتیک ها

با توجه به افزایش آگاهی عمومی در مورد سلامت روده، بسیاری از والدین آینده به پروبیوتیک ها روی می آورند.

پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های زنده ای هستند که تصور می شود برای سلامت دستگاه گوارش مفید هستند.

بسیاری از مطالعات بیانگر آن است که مصرف پروبیوتیک در هنگام بارداری بی خطر است و هیچ عارضه جانبی مضری در آن به جز خطر بسیار پایین عفونت ناشی از پروبیوتیک شناسایی نشده است.

علاوه بر این، بر اساس چند مطالعه انجام گرفته، مصرف مکمل های پروبیوتیک ممکن است خطر دیابت حاملگی، افسردگی پس از زایمان و اگزما و درماتیت نوزاد را کاهش دهد.

تحقیقات در مورد استفاده از پروبیوتیک در بارداری ادامه دارد و مطمئناً اطلاعات بیشتری در مورد نقش پروبیوتیک در سلامت مادر و جنین کشف خواهد شد.

 

9. کولین

کولین نقش مهمی در رشد مغز کودک دارد و به جلوگیری از ناهنجاری های مغز و ستون فقرات کمک می کند.

مقدار توصیه شده فعلی کولین در دوران بارداری (450 میلی گرم در روز) تصور شده است که ناکافی است و بر اساس مطالعات معتبر، مصرف نزدیک به 930 میلی گرم در روز مطلوب به حساب می آید.

توجه داشته باشید که ویتامین های قبل از تولد اغلب حاوی کولین نیستند. ممکن است مکمل کولین به صورت جداگانه توسط پزشک توصیه شود.

 

مکمل هایی که باید در دوران بارداری از آنها اجتناب کنید

در حالی که مصرف مکمل های غذایی و گیاهی برای خانم های باردار بی خطر است، اما باید از بسیاری از آنها خودداری شود و یا از مصرف مقدار زیاد آنها اجتناب کرد.

همیشه قبل از افزودن سایر مکمل های اضافی خارج از ویتامین های قبل از زایمان که مصرف می کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

 

1. ویتامین A

شما اغلب ویتامین A را در ویتامین های قبل از تولد پیدا خواهید کرد زیرا بسیار مهم محسوب می شود. اگرچه این ویتامین برای رشد بینایی و عملکرد سیستم ایمنی بدن بسیار مهم است ، ویتامین A زیاد می تواند مضر باشد.

با توجه به اینکه ویتامین A محلول در چربی است، بدن شما مقادیر اضافی آن را در کبد ذخیره می کند.

این تجمع می تواند اثرات سمی بر بدن داشته و منجر به آسیب کبدی شود. حتی می تواند نقایص مادرزادی ایجاد کند.

به عنوان مثال، تحقیقات بیانگر آن است که مقدار بیش از حد ویتامین A در دوران بارداری باعث ناهنجاری های مادرزادی در هنگام تولد می شود.

باید قادر باشید که مقدار ویتامین A کافی بدن خود را از ویتامین های قبل از تولد و غذاها دریافت کنید، مصرف مکمل های اضافی در خارج از ویتامین های قبل از تولد توصیه نمی شود.

 

2. ویتامین E

این ویتامین محلول در چربی نقش های مهمی در بدن دارد و در بیان ژن و عملکرد ایمنی نقش دارد.

در حالی که ویتامین E برای سلامتی بسیار مهم است، توصیه می شود که از مکمل آن استفاده نکنید.

تاثیرات مکمل های ویتامین E بر روی بهبود سلامت مادران باردار یا نوزادان ثابت نشده است، حتی ممکن است خطر درد شکم و پارگی زودرس کیسه آمنیوتیک را افزایش دهد.

 

3. کوهوش سیاه

کوهوش سیاه یکی از اعضای خانواده آلاله است، این گیاه برای اهداف مختلفی از جمله کنترل گرگرفتگی و گرفتگی های قاعدگی مورد استفاده قرار می گیرد.

مصرف این گیاه در دوران بارداری ایمن نیست، زیرا می تواند باعث انقباضات رحمی شود، این انقباضات ممکن است باعث زایمان زودرس گردد.

همچنین مشخص شده است که کوهوش سیاه در برخی افراد باعث آسیب کبدی می شود.

 

4. گیاه خوک دریایی

خوک دریایی گیاهی است که به عنوان مکمل غذایی برای درمان عفونت های تنفسی و اسهال استفاده می شود، اگرچه تحقیقات بسیار کمی در مورد اثرات و ایمنی آن انجام شده است.

گیاه خوک دریایی حاوی ماده ای به نام بربرین است که نشان داده شده است زردی نوزادان را بدتر می کند. این مسئله می تواند منجر به بیماری به نام کرنیکتروس (نوعی آسیب مغزی نادر و کشنده) شود.

به همین دلایل، قطعاً از مصرف گیاه خوک دریایی پرهیز کنید.

 

5. دونگ کوئی

دونگ کوئی ریشه ای است که بیش از 1000 سال است مورد استفاده قرار می گیرد و در طب سنتی چین محبوب است.

اگرچه این ماده برای درمان همه نوع بیماری از گرفتگی قاعدگی تا فشار خون بالا مورد استفاده قرار می گیرد، شواهد مربوط به اثر بخشی و ایمنی آن وجود ندارد.

باید از دونگ کوئی اجتناب کنید، زیرا باعث تحریک انقباضات رحمی می شود و خطر سقط جنین را افزایش می دهد.

 

6. یوهیمبه

یوهیمبه مکملی است که از پوست درخت بومی آفریقا تهیه می شود. این گیاه به عنوان یک داروی گیاهی برای درمان طیف وسیعی از بیماری ها از اختلال نعوظ تا چاقی استفاده می گردد.

یوهیمبه هرگز نباید در دوران بارداری استفاده شود، زیرا با عوارض جانبی خطرناکی مانند فشار خون بالا، حملات قلبی و تشنج همراه است.

 

7. سایر مکمل های گیاهی که در دوران بارداری ناامن تلقی می شوند

بهتر است از مصرف گیاهان زیر خودداری کنید:

  • نخل اره ای
  • دکمه طلایی
  • شبدر قرمز
  • گلپر
  • بومادران
  • افسنطین
  • کوهوش آبی
  • پونه
  • افدرا
  • خاراگوش (برنجاسف)

 

حرف آخر

بارداری زمان رشد و نمو نوزاد است و سلامتی و تغذیه را در این دوره در اولویت اصلی خود قرار دهید. تمام تلاش خود را انجام دهید تا کوچولوی نازنین شما در بهترین شرایط به دنیا بیاید.

در حالی که برخی از مکمل ها می توانند در دوران بارداری مفید باشند، بسیاری از آنها ممکن است عوارض جانبی خطرناکی را در شما و کودکتان ایجاد کنند.

نکته مهم این است که مکمل ویتامین ها و مواد معدنی خاص ممکن است به پر کردن شکاف های تغذیه ای کمک کنند، اما مکمل ها جایگزین یک برنامه غذایی سالم و سبک زندگی نیستند.

تغذیه بدن با غذاهای غنی از مواد مغذی و همچنین داشتن ورزش و خواب کافی و به حداقل رساندن استرس، بهترین راه برای اطمینان از بارداری سالم برای شما و کودک است.

اگرچه مکمل های دوران بارداری در شرایط خاص می توانند ضروری و مفید باشند، همیشه در مورد دوزها، ایمنی و خطرات و مزایای احتمالی با پزشک خود مشورت کنید.

 

منبع: healthline.com

 

روغن های اساسی و کاربرد آنها

از روغن های اساسی اغلب در رایحه درمانی استفاده می شود، رایحه درمانی نوعی داروی جایگزین است که از عصاره های گیاه برای تامین سلامت استفاده می کند.

با این حال، برخی از ادعاهای بهداشتی مرتبط با این روغن ها بحث برانگیز است. در این مقاله تمام آنچه در مورد روغنهای اساسی و اثرات آنها باید بدانید توضیح داده شده است با ما در دیجی دارو همراه باشید.

 

روغن های اساسی چیست؟

روغن های اساسی یا ضروری ترکیباتی هستند که از گیاهان استخراج می شوند.این روغن ها رایحه و عطر و طعم گیاه یا خاصیت آن را جذب می کنند.
ترکیبات معطر و منحصر به فرد باعث می شود هر روغن اساسی، عطر و بوی خاص خودش را داشته باشد.

روغنهای اساسی از طریق تقطیر (از طریق بخار یا آب) یا روشهای مکانیکی مانند پرس سرد به دست می آیند.
پس از استخراج مواد شیمیایی معطر، آنها با یک روغن حامل ترکیب شده و محصولی آماده برای استفاده ایجاد می کنند.
نحوه ساخت روغنها بسیار مهم است، زیرا روغنهای اساسی که از طریق فرآیندهای شیمیایی بدست می آیند روغنهای اساسی واقعی محسوب نمی شوند.

 

روغنهای اساسی چگونه کار می کنند؟

از روغنهای اساسی بیشتر در رایحه درمانی استفاده می شود که در آن، این روغن ها از طریق روشهای مختلف استنشاق می شوند. روغنهای اساسی نباید بلعیده شوند.

مواد شیمیایی موجود در روغنهای اساسی از چندین طریق با بدن شما ارتباط برقرار می کنند.
هنگامی که روی پوست شما قرار می گیرد، برخی از مواد شیمیایی گیاهی جذب بدن می شوند.

تصور می شود که برخی از روش های کاربردی مانند استفاده با گرما یا مناطق مختلف بدن، می توانند باعث افزایش جذب این روغن ها در بدن شوند.
استنشاق رایحه های حاصل از روغنهای اساسی می تواند مناطقی از سیستم لیمبیک شما را تحریک کند. این ناحیه بخشی از مغز شما است که در احساسات، رفتارها، حس بویایی و حافظه طولانی مدت نقش دارد.
جالب اینجاست که سیستم لیمبیک به شدت در شکل گیری خاطرات نقش دارد. این امر می تواند تا حدی توضیح دهنده این مسئله باشد که چرا بوهای آشنا می توانند باعث ایجاد خاطرات یا احساسات شوند.
سیستم لیمبیک در کنترل چندین عملکرد فیزیولوژیکی ناخودآگاه مانند تنفس، ضربان قلب و فشار خون نیز نقش دارد. به همین دلیل، برخی از افراد ادعا می کنند که روغنهای اساسی می توانند بر روی بدن شما تأثیر فیزیکی بگذارند. با این حال، این ادعا هنوز در مطالعات تایید نشده است.

 

انواع محبوب روغن های اساسی

بیش از 90 نوع روغن اساسی وجود دارد که هر کدام بوی منحصر به فرد و فواید بالقوه خود را دارند. در اینجا لیستی از 10 روغن اساسی ضروری و ادعاهای درمانی مرتبط با آنها آورده شده است:

نعناع فلفلی: برای تقویت انرژی و کمک به هضم غذا استفاده می شود.
اسطوخودوس: برای رفع استرس استفاده می شود.
چوب صندل: برای آرامش اعصاب و کمک به تمرکز استفاده می شود.
ترنج: برای کاهش استرس و بهبود شرایط پوستی مانند اگزما استفاده می شود.
گلاب: برای بهبود خلق و خو و کاهش اضطراب استفاده می شود.
بابونه: برای بهبود خلق و خو و آرامش استفاده می شود.
یلانگ-یلانگ: برای درمان سردرد ، حالت تهوع و بیماری های پوستی استفاده می شود.
درخت چای: برای مقابله با عفونت ها و تقویت ایمنی بدن استفاده می شود.
یاس: برای درمان افسردگی، زایمان و تقویت میل جنسی استفاده می شود.
لیمو: برای کمک به هضم غذا، خلق و خو، سردرد و موارد دیگر استفاده می شود.

 

فواید روغن های اساسی

با وجود استفاده گسترده از روغن های اساسی، اطلاعات کمی در مورد توانایی آنها در درمان برخی از بیماری ها وجود دارد.

در اینجا نگاهی به شواهد مربوط به برخی از بیماری می اندازیم که از روغنهای اساسی و رایحه درمانی برای درمان آنها استفاده شده است.

 

استرس و اضطراب

بر اساس اطلاعات تخمینی، 43٪ از افرادی که استرس و اضطراب دارند از نوعی روش درمانی جایگزین برای کمک به تسکین علائم خود استفاده می کنند.
در مورد رایحه درمانی، مطالعات اولیه کاملاً مثبت بوده است. بسیاری از این مطالعات نشان داده اند که بوی برخی از روغنهای اساسی می تواند در کنار درمان سنتی برای درمان اضطراب و استرس موثر باشد.
با این حال، به دلیل رایحه این ترکیبات، مقابله با مطالعات کورکورانه و رد تعصبات دشوار است. بنابراین، بسیاری از بررسی ها در مورد اثرات تسکین دهنده استرس و اضطراب روغن های اساسی بی نتیجه بوده است.
جالب اینجاست که استفاده از روغنهای اساسی در حین ماساژ می تواند به کاهش استرس کمک کند، اگرچه اثرات آن ممکن است فقط مربوط به زمان ماساژ باشد.

بررسی اخیر در بیش از 201 مطالعه نشان داده است که فقط 10 مورد از این مطالعات برای تجزیه و تحلیل قوی هستند. در این بررسی نتیجه گیری شد که رایحه درمانی در درمان اضطراب بی اثر است.

 

سردرد و میگرن

در دهه 90 میلادی، دو مطالعه كوچك نشان داد كه آغشته كردن مخلوط روغن نعناع و اتانول به پیشانی و شقیقه های افراد مورد آزمایش، سر درد را تسكین می دهد.
مطالعات اخیر کاهش سردرد را پس از استفاده از روغن نعناع و اسطوخودوس بر روی پوست نیز مشاهده کرده اند.
علاوه بر این، پیشنهاد شده است که استفاده از مخلوطی از روغن بابونه و کنجد در شقیقه ها می تواند سردرد و میگرن را درمان کند. این مخلوط یک داروی سنتی ایرانی برای سردرد است.
با این حال، مطالعات بیشتر با کیفیت بالا مورد نیاز است.

 

خواب و بی خوابی

ثابت شده است که بوییدن روغن اسطوخودوس کیفیت خواب زنان را پس از زایمان و بیماران مبتلا به بیماری قلبی بهبود می بخشد.

بررسی 15 مطالعه در مورد روغنهای اساسی و خواب نشان داده است که بوییدن روغنها (بیشتر روغن اسطوخودوس) تأثیرات مثبتی بر عادات خواب دارد.

 

کاهش التهاب

گفته می شود روغنهای اساسی می توانند به مبارزه با شرایط التهابی کمک کنند. برخی از مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که آنها اثرات ضد التهابی دارند.

مطالعه ای بر روی موش نشان داده است که خوردن ترکیبی از روغنهای اساسی آویشن و پونه کوهی به القای بهبود کولیت کمک می کند. دو مطالعه موش صحرایی روی روغن های گراو و رزماری نتایج مشابهی را به دست آورد.
با این حال تعداد کمی از مطالعات انسانی اثرات این روغن ها را بر روی بیماری های التهابی بررسی کرده است. بنابراین، اثربخشی و ایمنی آنها بر روی انسان ناشناخته است.

 

آنتی بیوتیک و ضد میکروب

افزایش مقاومت باکتری های در برابر آنتی بیوتیک، باعث افزایش علاقه به جستجوی سایر ترکیباتی شد که می توانند با عفونت های باکتریایی مقابله کنند.

مطالعات آزمایشگاهی، روغن های اساسی مانند نعناع فلفلی و روغن درخت چای را برای اثرات ضد میکروبی آنها به طور گسترده بررسی کرده اند، نتیجه این مشاهدات مثبت بوده است.
با این حال، گرچه نتایج مطالعات آزمیشگاهی جالب توجه است، لزوماً نشان دهندۀ تأثیرات این روغن ها نیست. این مطالعات ثابت نمی کنند که یک روغن اساسی خاص می تواند عفونت های باکتریایی را در انسان درمان کند.

 

استفاده های دیگر

روغنهای اساسی در خارج از مقوله رایحه درمانی کاربردهای زیادی دارند.

بسیاری از مردم از آنها برای خوشبویی منازل خود و یا تازه سازی وسایلی مانند لباسشویی استفاده می کنند.
همچنین از آنها به عنوان رایحه ای طبیعی در محصولات آرایشی و محصولات طبیعی با کیفیت استفاده می شود.
علاوه بر این، گفته می شود که روغنهای اساسی می توانند جایگزینی ایمن و سازگار با محیط زیست برای مواد دفع کننده پشه مصنوعی مانند دیت ارائه دهند.

با این حال، نتایج مربوط به اثربخشی آنها متفاوت بوده است.

مطالعات نشان داده است که برخی از روغن ها مانند سیترونلا ممکن است انواع خاصی از پشه ها را برای حدود 2 ساعت دفع کند. ترکیب آن با وانیلین ممکن است اثربخشی آن را تا 3 ساعت افزایش دهد.

علاوه بر این، خواص روغنهای اساسی نشان می دهد که برخی از آنها می توانند به صورت صنعتی برای افزایش ماندگاری مواد غذایی استفاده شوند.

نحوه انتخاب روغنهای اساسی مناسب

بسیاری از شرکت ها ادعا می کنند که روغن های آنها “خالص” یا “دارای درجه پزشکی” هستند. با این حال، این اصطلاحات به طور جهانی تعریف نشده اند و بنابراین وزن کمی دارند.
با توجه به اینکه آنها محصولات یک صنعت غیرقانونی هستند، کیفیت و ترکیب روغنهای اساسی می تواند بسیار متفاوت باشد.

نکات زیر را برای انتخاب روغنهای با کیفیت زیاد در نظر داشته باشید:
خلوص: روغنی را پیدا کنید که بدون مواد افزودنی یا روغن مصنوعی فقط حاوی ترکیبات معطر گیاهی باشد. روغن های خالص معمولاً نام گیاه شناسی گیاه را به جای اصطلاحاتی مانند “روغن اساسی اسطوخودوس” ذکر می کنند.
کیفیت: روغنهای اساسی واقعی روغن هایی هستند که با فرآیند استخراج حداقل تغییرات را دارند. یک روغن ضروری بدون مواد شیمیایی انتخاب کنید که از طریق تقطیر یا پرس سرد مکانیکی استخراج شده باشد.
شهرت: مارکی خریداری کنید که شهرت زیادی در تولید محصولات با کیفیت دارد.

 

ایمنی و عوارض جانبی

صرف طبیعی بودن چیزی به معنای ایمن بودن آن نیست. گیاهان و محصولات گیاهی حاوی ترکیبات فعال زیستی بسیاری هستند که ممکن است به سلامتی شما آسیب برسانند، روغنهای اساسی نیز از این قاعده استثناء نیستند.
با این حال، هنگام استنشاق یا ترکیب آن با یک روغن پایه برای استفاده روی پوست، اکثر روغنهای اساسی بی خطر محسوب می شوند. حتماً در محیط خود افردی را که ممکن است بوی این روغنها را استشمام کنند مانند زنان باردار، کودکان و حیوانات خانگی در نظر بگیرید.
با این وجود، ممکن است برخی عوارض جانبی را ایجاد کنند، مانند:

  • بثورات
  • حملات آسم
  • سردرد
  • عکس العمل های آلرژیتیک

 

در حالی که شایعترین عارضه جانبی بثورات است، روغن های اساسی می توانند واکنشهای جدی تری نیز ایجاد کنند. یک مورد مرگ برای مصرف این روغن ها گزارش شده است.

روغن هایی که معمولاً با واکنشهای جانبی همراه بوده اند اسطوخودوس، نعناع فلفلی، درخت چای و یلانگ-یلانگ هستند.
روغن گیاهانی که سرشار از فنل (phenol) هستند مانند دارچین، ممکن است باعث تحریک پوست شوند در نتیجه، نباید بدون ترکیب با روغن پایه روی پوست استفاده شوند. در همین حال، روغن های اساسی ساخته شده از مرکبات، باعث افزایش واکنش پوست در برابر نور خورشید می شوند و سوختگی ایجاد می کنند.
بلع روغنهای اساسی به هیچ وجه توصیه نمی شود، زیرا انجام این کار می تواند مضر و در بعضی از دوزها کشنده باشد.
مطالعات بسیار کمی ایمنی این روغن ها را برای زنان باردار یا شیرده مورد بررسی قرار داده اند. به همین دلیل، معمولاً به این افراد توصیه می شود از مصرف آنها خودداری کنند.

 

حرف آخر

در صورت ترکیب روغن های اساسی با روغن پایه، استنشاق یا استفاده از آن روی پوست بی خطر است اما نباید خورده شوند.
با این حال، شواهدی برای تایید بسیاری از ادعاهای مربوط به خاصیت این روغن ها وجود ندارد و در مورد اثربخشی آنها اغلب اغراق شده است.
برای مشکلات جزئی سلامتی، استفاده از روغنهای اساسی به عنوان یک درمان مکمل احتمالاً بی ضرر است.
با این وجود، اگر بیماری جدی دارید یا دارو مصرف می کنید، باید درباره استفاده از آنها با پزشک خود مشورت کنید.

 

منبع: healthline.com

 

قرص سووداک

قرص سووداک چیست؟

دیجی دارو داروخانه بدون مرز: در سالیان گذشته با آمدن نام بیماری هپاتیت C لرزه بر اندام تمامی ایرانیان می افتاد. بیماری بسیار خطرناک و کشنده که می توانست با تبدیل شدن به سیروز کبدی یا سرطان کبد بیماران را به کام مرگ بکشاند. برای درمان این بیماری یک هیبرید دارویی به نام سووداک به بازار آمد. این قرص ترکیبی از دو داروی «سوفوسبویر» و «داکلاتاسویر» می باشد که انقلابی در درمان این بیماران که بالای 180 هزار نفر تخمین زده می شوند به وجود آورد.

 

در شیوع بیماری کرونا و به وجود آمدن علائم کرونا ویروس محققان کشف کردند که این قرص برای درمان بیماران مبتلا به کرونا ویروس نیز بسیار مفید است. در بیماران بستری با کووید 19 نشان داده شده بیمارانی که قرص سووداک را مصرف کرده بودند علائم تنفسی بهتر شده و میزان تب نیز کاهش پیدا کرده بود. دوره درمان با قرص سووداک معمولا هفت روز بوده و روزی یک عدد از ان به مریض داده می شود. موارد مصرف قرص سووداک برای بیماران مبتلا به هپاتیت سی و بیماری کووید 19 می باشد.

 

عوارض قرص سووداک چیست؟

شایع ترین عوارض جانبی، سردرد و خستگی می باشد. حدود 10 % از مصرف کنندگان به آن دچار می شوند. دیگر عوارض جانبی تهوع، اسهال و بی خوابی می باشد. دوستان توجه کنید که این قرص حاوی لاکتوز است پس توجه داشته باشین اگر به لاکتوز و فراورده های آن حساسیت دارین حتما قبلش با پزشک خود مشورت کنید. در مواقعی ممکن است این قرص با داروی ریباورین تجویز شود پس توجه کنید که اینها می توانند به جنین آسیب برسانند. پس در حین استفاده از این داروها نباید باردار شوید.

 

قرص سووداک را از کجا تهیه کنیم؟

این قرص در تمامی داروخانه های کشور و داروخانه های منتخب و شبانه روزی و دولتی موجود است. می توانید با تماس گرفتن با سامانه 1490 و همچنین سامانه تی تک نیز به راحتی این دارو را تهیه فرمایید. در حال حاضر تهیه اینترنتی داروی سووداک مقدور نیست و حتما با نسخه رسمی پزشک می توانید ان را تهیه کنید.

البته ناگفته نماند که که این قرص را می توانید از داروخانه اینترنتی دیجی دارو (داروخانه آنلاین دکتر قاسمی ) با داشتن نسخه معتبر پزشک تهیه نمایید.

با تشکر دکتر قاسمی موسس و مسئول فنی داروخانه آنلاین دیجی دارو 

 

باشگاه شیطان چیست؟

باشگاه شیطان گیاهی دارویی است که در طول قرن‌ها به منظور درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها استفاده می‌شده است.
بر اساس ادعای مطرح شده، این گیاه دارویی می‌تواند به تسکین التهاب، درمان عفونت های پوستی و تنظیم میزان قند خون کمک کند.

در سال‌های اخیر، باشگاه شیطان به یک مکمل محبوب تبدیل شده است. این مقاله نگاهی دقیق تر به مزایای احتمالی، عوارض جانبی و موارد استفاده این گیاه قدرتمند دارد. با ما در داروخانه آنلاین دیجی دارو همراه شوید.

 

باشگاه شیطان بوته بومی بزرگ در منطقه شمال غربی اقیانوس آرام است که با نام های چوب شیطان، جنسینگ آلاسکایی (Oplopanax horridus) نیز شناخته می‌شود.
آنچه این گیاه را قابل توجه می‌کند ظاهر منحصر به فرد آن است که برگ های بزرگ و خارهای تیز و سوزنی مانند را شامل می‌شود.
این ماده اغلب به صورت دارویی مورد استفاده قرار می‌گیرد و مدتهاست توسط بومیان آمریکا به منظور درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها از جمله سرطان، دیابت و آرتریت روماتوئید (نوعی آرتروز) استفاده می گردد.
در گذشته، ساقه، برگ، پوست و میوه های این گیاه را برداشت می‌کردند و آنها را به صورت دمنوش، تنتور، پماد و روغن مورد استفاده قرار می‌دادند.

امروزه کلوپ شیطان بدون نسخه در دسترس است و برای تسکین دردهای موضعی، تسکین التهاب، معالجه عفونت ها و تقویت عملکرد سیستم ایمنی بدن استفاده می‌شود.

 

مزایای باشگاه شیطان

تاثیر باشگاه شیطان بر روی انسان مورد مطالعه قرار نگرفته است. اما، مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی نشان داده است که احتمالا به کاهش التهاب، اعمال خواص ضد میکروبی و حتی مبارزه با سرطان کمک می کند.

 

ممکن است التهاب را کاهش دهد

کلوپ شیطان اغلب برای درمان بیماری‌های التهابی مانند آرتروز، اگزما و پسوریازیس استفاده می‌شود. بر اساس یک مطالعه آزمایشگاهی، عصاره برگهای گیاه شیطان باعث کاهش مارکرهای متعدد التهابی می‌گردد.

علاوه بر این، مشخص شد که برگهای این گیاه حاوی چند ترکیب آنتی اکسیدانی مانند اسید گالیک، اسید کلروژنیک و اسید پروتوکاتکوئیک هستند.

یک مطالعه آزمایشگاهی قدیمی دیگر، یافته های مشابهی را مشاهده کرد. بر اساس گزارش این مطالعه، عصاره گیاه شیطان خاصیت آنتی اکسیدانی قدرتمندی دارد که می تواند با خنثی سازی ترکیبات مضر رادیکال های آزاد، از التهاب جلوگیری کند.

با این اوصاف، برای تعیین چگونگی تأثیر این گیاه بر سلامتی و التهاب در انسان تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

 

ممکن است خواص ضد میکروبی داشته باشد

برخی مطالعات نشان می دهد که باشگاه شیطان ممکن است مانع رشد برخی از انواع قارچ ها و باکتری ها شود.

بر اساس یک مطالعه آزمایشگاهی قدیمی، عصاره پوست داخلی این گیاه در برابر هشت استرین (سویه) قارچی عفونت زا، تاثیر بسیار زیادی دارد.

سایر مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که کلوپ شیطان در مبارزه با نوع خاصی از باکتری ها که باعث جذام و سل در انسان می شوند نیز بسیار موثر است.

برای ارزیابی اینکه آیا استفاده از این گیاه ممکن است به درمان این شرایط در انسان کمک کند، باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

 

ممکن است به کند شدن رشد سلول های سرطانی کمک کند

اگرچه مطالعات در مورد انسان محدود است، اما مطالعات آزمایشگاهی روی حیوان نشان می دهد که کلوپ شیطان ممکن است از رشد برخی از سلولهای سرطانی جلوگیری کند.

به عنوان مثال، یک مطالعه آزمایشگاهی نشان می دهد که یک ترکیب خاص استخراج شده از گیاه باشگاه شیطان، رشد سلول های سرطانی پانکراس را مهار می کند.

در یک مطالعه آزمایشگاهی دیگر، عصاره باشگاه شیطان تاثیرات مقابله ای داروهای شیمی درمانی مانند سیس پلاتین و جمسیتابین را افزایش داد.

تحقیقات آزمایشگاهی و حیوانی دیگر نشان داده است که کلوپ شیطان ممکن است در برابر سایر سلولهای سرطانی، از جمله سرطان روده بزرگ، سرطان ریه سلول کوچک، سرطان پستان و سرطان خون حاد میلوئیدی نیز موثر باشد.
استفاده از گیاه شیطان به عنوان مکمل و تاثیر آن بر رشد سلول های سرطان نیاز به مطالعه بر روی انسان دارد.

جنبه های منفی احتمالی

لازم به یادآوری است که با وجود مزایای احتمالی باشگاه شیطان، تحقیقات کمی در مورد چگونگی تأثیر آن بر سلامت انسان انجام شده است.

در حقیقت، بیشتر مطالعات موجود بر روی اثرات عصاره بسیار غلیظ کلوپ شیطان روی حیوانات یا استفاده مستقیم آنها روی سلول ها متمرکز است.

بنابراین، هیچ اطلاعاتی در مورد اثر بالقوه، مزایا یا اثرات سوء کلوپ شیطان در انسان در دسترس نیست.

اگر باردار یا شیرده هستید، دارو مصرف می کنید یا بیماری زمینه ای دارید، قبل از استفاده از باشگاه شیطان با پزشک خود مشورت کنید.

نحوه استفاده 

باشگاه شیطان به اشکال مختلف در دسترس است و می توان آن را از بسیاری از فروشگاه های بهداشتی و داروخانه ها خریداری کرد. این ماده غالباً به شکل پماد یا روغن یافت می شود که به طور معمول حاوی ترکیبی از مواد گیاهی و روغن های اساسی است.

پماد یا روغن گیاه باشگاه شیطان را می توان مستقیماً روی پوست قرار داد یا به عنوان عصاره مایع و تنتور مصرف کرد که در این صورت با نوشیدنی های مورد مصرف شما مخلوط می شود.

پوست ریشه خشک شده این گیاه را می توان با آب جوش دم کرده و به عنوان دمنوش استفاده کرد.
در حال حاضر، هیچ دستورالعمل رسمی در مورد دوز توصیه شده برای گیاه باشگاه شیطان در دسترس نیست.

با این حال، مکمل های مایع مانند عصاره ها و تنتورها معمولاً حاوی 1000-600 میلی گرم کلوپ شیطان هستند که می توانند 1 تا 4 بار در روز مصرف شوند.
اگر بیماری زمینه ای دارید یا دارو مصرف می کنید، حتما قبل از استفاده از این گیاه با پزشک خود مشورت کنید.

 

حرف آخر

باشگاه شیطان گیاهی دارویی است که برای درمان طیف وسیعی از بیماری ها مورد استفاده قرار گرفته است.
اگرچه هیچ تحقیقی روی انسان انجام نشده است، اما آزمایش های حیوانی نشان می دهد که ممکن است به کاهش التهاب، کند شدن رشد سلولهای سرطانی و جلوگیری از فعالیت برخی از گونه های قارچ و باکتری کمک کند.
باشگاه شیطان در فروشگاه های بهداشتی و داروخانه ها در دسترس است و به اشکال مختلفی از جمله پماد، دمنوش، تنتور و عصاره یافت می شود.

به دلیل کمبود تحقیقات انسانی در مورد دوز مناسب و عوارض جانبی احتمالی آن، حتماً قبل از مصرف باشگاه شیطان با پزشک خود صحبت کنید.

 

منبع: healthline.com

 

دانشن چیست؟

هنگامی که با یک عارضه جدی و مزمن روبرو می شوید، داروها و مکمل های متنوعی وجود دارند که ادعا می شود قادر به کنترل مشکل شما هستند. آیا همه آنها برای شما مناسب هستند؟

 

دانشن (Danshen) با نام علمی Salvia miltiorrhiza که بعضاً مریم گلی قرمز نیز نامیده می شود، قرن ها است که برای کمک به درمان طیف وسیعی از بیماری ها و مشکلات پزشکی از کلسترول بالا گرفته تا دیابت نوع 2 استفاده می شود. برخی شواهد نشان می دهد که مزایای آن فقط براساس قصه های زنان خانه دار قدیمی نیست.

دانشن یک گیاه قدرتمند با خواص بسیار است که می تواند سلامت شما را بهبود بخشد. این گیاه در حال حاضر آزمایشات را پشت سر می گذارد و احتمالا اولین داروی سنتی چینی خواهد بود که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید می شود.
تا کنون، مطالعات انجام شده شواهد کافی برای قطعی بودن تاثیر این گیاه ارائه نکرده اند. با این وجود، محققان نوید می دهند که این گیاه احتمالاً برای این موارد مفید باشد:

 

قلب

بر اساس مطالعه ای که در یکی از مجلات معتبر انگلستان منتشر شده است، بیشتر کاربردهای سنتی دانشن برای مشکلات مربوط به قلب است، مانند:

  • آنژین
  • میوکاردیت
  • حمله قلبی

 

با وجود اینکه هنوز نتیجه مطالعات مشخص نشده است، نتایج آینده امیدوار کننده به نظر می رسند. اگر پزشک شما استفاده از این گیاه را به شما توصیه کند، متوجه خواهید شد که این دارو به تسکین دردهای قفسه سینه کمک می کند. اما نباید فقط به آن بسنده کنید. قبل از اینکه مریم گلی را در رژیم غذایی بگنجانید، مطمئن شوید که تمام جوانب نیازهای پزشکی خود را در نظر گرفته اید.

 

چند مطالعه نشان می دهد که دانشن می تواند از شما در برابر برخی از عوارض ثانویه مرتبط با دیابت، مانند رتینوپاتی دیابتی یا بیماری چشم محافظت کند. مطالعه دیگری نشان می دهد که استفاده از قطره دانشن به بهبود عملکرد بینایی در افراد مبتلا به رتینوپاتی دیابتی کمک می کند.

 

کبد

بر اساس مطالعه ای که در مجله بین المللی کبد منتشر شده است، استفاده از مریم گلی به صورت قرص در بازسازی کبد موش موثر بوده است. ممکن است روزی همین کار بر روی انسان های با کبد آسیب دیده انجام شود.

اگر از سیروز یا دیگر مشکلات جدی کبدی رنج می برید، از پزشک خود بپرسید که آیا این گیاه می تواند به شما کمک کند یا خیر.

 

شکل های دارویی مریم گلی

دانشن در اشکال زیر یافت می شود:

  • کپسول
  • تنتور
  • چای

 

این گیاه را نباید با ادویه مریم گلی اشتباه گرفت. مریم گلی مورد بحث ما قرمز رنگ است و با ادویه مریم گلی که برای پخت و پز استفاده می شود بسیار متفاوت است.

 

مقدار مصرف دانشن چقدر است؟

از آنجا که دانشن به تصویب سازمان غذا و دارو آمریکا نرسیده است، مقدار مطمئنی برای مصرف آن مشخص نشده است. به منظور میزان مصرف با پزشک خود مشورت کنید. از طرف دیگر، اطمینان حاصل کنید که مصرف آن با هیچ یک از داروهای مصرفی شما تداخل نداشته باشد.

 

حرف آخر

در صورتی که این گیاه را خوب بشناسید و با در نظر گرفتن همه فاکتورها آن را مصرف کنید، می تواند یک افزودنی موثر به برنامه درمانی شما باشد. مانند هر مکملی، قبل از مصرف این گیاه حتما با پزشک خود صحبت کنید و به مقدار تجویز شده توسط پزشک پایبند باشید.

 

 

ویتامین های محلول در آب

ویتامین ها اغلب بر اساس حلال بودن دسته بندی می‌شوند:
بیشتر ویتامین ها در آب حل می‌شوند از همین روی به آنها ویتامین های محلول در آب گفته می شود. در مقابل، فقط چهار ویتامین محلول در چربی وجود دارد که در روغن (چربی مایع) حل می‌شوند.

9 ویتامین محلول در آب در رژیم غذایی انسان یافت می‌شود:

  • ویتامین B1 (تیامین)
  • ویتامین B2 (ریبوفلاوین)
  • ویتامین B3 (نیاسین)
  • ویتامین B5 (اسید پانتوتنیک)
  • ویتامین B6
  • ویتامین B7 (بیوتین)
  • ویتامین B9
  • ویتامین B12 (کوبالامین)
  • ویتامین C

 

به طور کلی برخلاف ویتامین های محلول در چربی، ویتامین های محلول در آب در بدن ذخیره نمی شوند. به همین دلیل، باید سعی کنید آنها را به طور منظم از رژیم غذایی خود دریافت کنید.

این مقاله مروری دقیق درباره ویتامین های محلول در آب، عملکرد آنها، فواید، منابع غذایی، میزان مصرف توصیه شده و سایر موارد دارد.

 

تیامین (ویتامین B1)

تیامین، به عنوان ویتامین B1 نیز شناخته می شود و به لحاظ علمی اولین ویتامین محلول در آب محسوب می‌شود.

 

انواع

اشکال بسیاری از تیامین وجود دارد، از جمله:
تیامین پیرو فسفات: به عنوان تیامین دی فسفات نیز شناخته می شود، تیامین پیرو فسفات فراوان ترین نوع تیامین در بدن انسان است که شکل اصلی آن درغذاهای کامل وجود دارد.
تیامین تری فسفات: این فرم در غذاهای تهیه شده از حیوانات یافت می شود اما نسبت به تیامین پیرو فسفات فراوانتر است. اعتقاد بر این است که کمتر از 10٪ از کل تیامین موجود، در بافت های حیوانی یافت می شود.
تیامین مونونیترات: نوع مصنوعی تیامین است که اغلب به غذای دام یا غذای فرآوری شده اضافه می‌شود.
تیامین هیدروکلراید: نوع استاندارد و مصنوعی تیامین است که در مکمل ها استفاده می‌شود.

 

نقش و عملکرد

مانند سایر ویتامین‌های گروه B، تیامین به عنوان یک آنزیم در بدن عمل می کند. این مسئله مربوط به همه اشکال فعال آن است، اما تیامین پیرو فسفات مهمترین آن محسوب می شود.

کوآنزیم ها، ترکیبات کوچکی هستند که به آنزیم ها برای تحریک واکنش های شیمیایی کمک می کنند. این واکنش ها به تنهایی و به خودی خود اتفاق نمی افتند.

تیامین در بسیاری از واکنشهای شیمیایی اساسی، نقش دارد. به عنوان مثال، این ماده به تبدیل مواد مغذی به انرژی و تشکیل قند کمک می کند.

 

منابع غذایی

غنی ترین منابع غذایی تیامین شامل آجیل، دانه ها، غلات سبوس دار، کبد و گوشت خوک است.
نمودار زیر محتوای تیامین برخی از بهترین منابع را نشان می دهد:

تیامین چارت 1

در مقابل، میوه ها، سبزیجات و محصولات لبنی به طور کلی تیامین زیادی تأمین نمی کنند.

 

میزان مصرف توصیه شده

جدول زیر میزان توصیه شده روزانه (RDA) برای تیامین را نشان می دهد.

برای نوزادان میزان توصیه شده روزانه تعیین نشده است. به جای آن از مصرف کافی (AI) استفاده می‌شود که در جدول با ستاره نشان داده شده است. مصرف کافی مانند RDA است، با این تفاوت که بر اساس شواهد ضعیف تر تعیین شده است.

 

               RDA (mg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 0.2
               7-12 ماه                * 0.3
               کودکان                1-3 سال                0.5
               4-8 سال                0.6
               9-13 سال                0.9
               زنان                14-18 سال                1.0
               بالای 19 سال                1.1
               مردان                بالای 14 سال                1.2
               زنان باردار                1.4
               زنان شیرده                1.4

 

کمبود

کمبود ویتامین B12 به ندرت رخ می دهد، اما بالا رفتن میزان قند خون ممکن است باعث افزایش خروج تیامین از طریق ادرار شود، که در این صورت نیاز بدن به این ویتامین و در نهایت خطر ابتلا به کمبود آن را افزایش می دهد. در حقیقت، در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 احتمال کاهش 75 تا 76 درصد سطح تیامین وجود دارد.
افراد معتاد به الکل نیز به دلیل رژیم غذایی نامناسب و اختلال در جذب تیامین در معرض خطر کمبود هستند.
کمبود جدی تیامین احتمال ابتلا به اختلالاتی موسوم به سندروم بری بری و ورنیک-کورساکوف را افزایش می دهد.
این اختلالات با طیف وسیعی از علائم از جمله بی اشتهایی، کاهش وزن، اختلال در عملکرد عصبی، مشکلات روانی، ضعف عضلانی و بزرگ شدن قلب همراه هستند.

 

عوارض جانبی 

تیامین به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شود. هیچ گزارشی از عوارض جانبی به سبب مصرف مقادیر زیاد تیامین از طریق غذا و مکمل ها گزارش نشده است. این مسئله تا حدی به این دلیل است که تیامین اضافی به سرعت از طریق ادرار از بدن دفع می شود.
در نتیجه، سطح بالای دریافت قابل تحمل برای تیامین مشخص نشده است. با این حال، این امر علائم احتمالی مسمومیت ناشی از مصرف بسیار زیاد را رد نمی کند.

 

فواید مکمل ها

هیچ شواهدی مطمئنی وجود ندارد که بر مفید بودن مصرف مکمل های تیامین برای تامین سلامت بدن دلالت داشته باشد.

اما برای کسانی که سطح قند خون بالا یا وضعیت تیامین ضعیفی دارند، مکمل های با دوز بالا ممکن است قند خون و فشار خون را کاهش دهند.
علاوه بر این، مصرف کم تیامین با اختلالات مختلف دیگری مانند گلوکوم، افسردگی و فیبرومیالژیا همراه است. با این حال، قبل از نتیجه گیری مطمئن، نیاز به تحقیقات بیشتری است.

 

خلاصه تیامین

تیامین یکی از ویتامین های محلول در آب است که به عنوان ویتامین B1 نیز شناخته می شود و اولین ویتامین B کشف شده است.

تیامین مانند سایر ویتامین های گروه B (ب کمپلکس) به عنوان کوآنزیم عمل می کند. این ماده در بسیاری از فرآیندهای متابولیکی از جمله فرآیندهای تبدیل مواد مغذی به انرژی، نقشی اساسی دارد.

غنی ترین منابع غذایی تیامین شامل کبد، گوشت خوک، دانه ها و غلات سبوس دار است. کمبود این نوع ویتامین غیر معمول است، اما دیابت و مصرف بیش از حد الکلT خطر کمبود آن را افزایش می دهد. کمبود جدی این ماده ممکن است منجر به بیماری هایی مانند بری بری و سندرم ورنیکه-کورساکوف شود.

به نظر نمی رسد مکمل های تیامین با دوز بالا هیچ گونه عوارض جانبی داشته باشند و سطح بالای مصرفی قابل تحمل نیز برای آن مشخص نشده است. با این حال، به نظر نمی رسد که مکمل ها برای کسانی که از رژیم غذایی خود مقادیر کافی دریافت می کنند فوایدی داشته باشند.

 

ریبوفلاوین (ویتامین B2)

ریبوفلاوین تنها ویتامین محلول در آب است که به عنوان رنگ خوراکی استفاده می شود. در واقع، این نام به سبب رنگ زرد آن گذاشته شده ست، کلمه لاتین flavus به معنی “زرد” است.

 

انواع

علاوه بر ریبوفلاوین، مواد غذایی معروف به فلاوپروتئین ها در هنگام عمل هضم، ریبوفلاوین آزاد می‌کنند.

دو مورد از رایج ترین فلاوپروتئین ها؛ فلاوین آدنین دینوکلئوتید و فلاوین مونونوکلئوتید هستند که در طیف وسیعی از غذاها یافت می شوند.

 

نقش و عملکرد

ریبوفلاوین در واکنش های مختلف شیمیایی به عنوان کوآنزیم عمل می کند.
ریبوفلاوین به مانند تیامین در تبدیل مواد مغذی به انرژی نقش دارد. از سوی دیگر وجود آن به منظور تبدیل ویتامین B6 به شکل فعال آن و تبدیل تریپتوفان به نیاسین (ویتامین B3) الزامی است.

 

منابع غذایی

نمودار زیر محتوای ریبوفلاوین برخی از غنی ترین منابع غذایی آن را نشان می دهد.

ریبوفلاوین چارت 2

عصاره مخمر نیز به طرز قابل توجهی سرشار از ریبوفلاوین است که هر 100 گرم آن، حاوی حدود 18 میلی گرم ریبوفلاوین است. سایر منابع خوب ریبوفلاوین شامل تخم مرغ، سبزیجات برگ دار، کلم بروکلی، شیر، حبوبات، قارچ و گوشت است.
علاوه بر این، ریبوفلاوین اغلب به غلات صبحانه فرآوری شده اضافه می شود و به عنوان رنگ خوراکی نارنجی-زرد استفاده می گردد.

 

مقدار مصرف توصیه شده

جدول زیر RDA یا میزان مصرف مناسب برای ریبوفلاوین را نشان می دهد. این مقادیر نشان دهنده میزان دریافت روزانه برای تأمین نیاز اکثر افراد است.

               RDA (mg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 0.3
               7-12 ماه                * 0.4
               کودکان                1-3 سال                  0.5
               4-8 سال                0.6
               9-13 سال                0.9
               زنان                14-18 سال                1.0
               بالای 19 سال                1.1
               مردان                بالای 14 سال                1.3
               زنان باردار                1.4
               زنان شیرده                1.6

 

کمبود

کمبود ریبوفلاوین در کشورهای پیشرفته بسیار نادر است. با این حال، رژیم غذایی نامناسب، کهولت سن، بیماری های ریوی و اعتیاد به الکل ممکن است خطر ابتلا به آن را افزایش دهد.

کمبود شدید این ویتامین محلول در آب، منجر به بیماری آریبوفلاوینوز می شود که با علائمی نظیر گلو درد، التهاب زبان، کم خونی، مشکلات پوستی و چشمی همراه است.
علاوه بر موارد فوق، کمبود ریبوفلاوین، متابولیسم ویتامین B6 و تبدیل تریپتوفان به نیاسین را مختل می کند.

عوارض جانبی 

مصرف زیاد ریبوفلاوین در رژیم غذایی یا به صورت مکمل نه تنها عامل مسمومیت نیست بلکه جذب آن در دوزهای بالا، کارآمدتر است. از سوی دیگر، مقادیر بسیار کمی از این ماده مغذی در بافت های بدن ذخیره می شود و ریبوفلاوین اضافی با ادرار از بدن خارج می گردد.
در نتیجه، از سوی مراجع پزشکی حد بالایی برای مصرف این ویتامین مشخص نشده است.

 

فواید مکمل ها

افردای که از طریق غذا ریبوفلاوین مورد نیاز را دریافت می کنند در بیشتر موارد مکمل های ریبوفلاوین هیچ فایده ای برای آنها ندارد.
با این حال، مکمل های ریبوفلاوین با دوز کم ممکن است به طور بالقوه باعث کاهش فشار خون شوند و خطر ابتلا به بیماری قلبی را در افراد به لحاظ ژنتیکی مستعد، کاهش دهند. تصور می شود این کار با کاهش سطح هموسیستئین بالا در کسانی انجام می شود که دو نسخه از ژن MTHFR 677TT دارند.

دوزهای بالاتر ریبوفلاوین، مانند 200 میلی گرم (به صورت دو بار در روز)، می تواند میگرن را نیز کاهش دهد.

 

خلاصه ای از ریبوفلاوین

ریبوفلاوین که از ویتامین های محلول در آب است به نام ویتامین B2 نیز شناخته می شود، این ویتامین یک کوآنزیم با عملکردهای اساسی مختلف است. به عنوان مثال، برای تبدیل مواد مغذی به انرژی مورد نیاز است.

این ویتامین در غذاهای مختلف یافت می‌شود، غنی ترین منابع آن شامل جگر، گوشت، لبنیات، تخم مرغ، سبزیجات برگ دار، بادام و حبوبات است.

کمبود آن در بین افراد سالم در کشورهای غربی تقریباً ناشناخته است، اگرچه بیماری و عادات نادرست سبک زندگی ممکن است خطر کمبود این ماده غذایی را افزایش دهند.

مشخص نیست که مکمل های ریبوفلاوین با دوز بالا عوارض جانبی داشته باشند، اما معمولاً فقط برای کسانی مفید است که دچار کمبود این ویتامین هستند. با این حال، شواهد نشان می دهد که مکمل ها می‌توانند میگرن را کاهش دهند یا خطر ابتلا به بیماری قلبی را در افراد مستعد ژنتیکی کاهش دهند.

 

نیاسین (ویتامین B3)

نیاسین با نام ویتامین B3 نیز شناخته می شود و تنها ویتامین B بدن شما محسوب می شود که قادر است ماده مغذی دیگری (اسید آمینه تریپتوفان) تولید کند.

 

انواع

نیاسین گروهی از مواد مغذی است که رایج ترین اشکال آن عبارتند از:
نیکوتینیک اسید: رایج ترین شکل موجود در مکمل ها است. هم در غذاهای گیاهی و هم در غذاهای حیوانی یافت می شود. مکمل های اسید نیکوتینیک با دوز بالا ممکن است باعث ایجاد بیماری به نام گرگرفتگی نیاسین شوند.
نیکوتین آمید (نیاسینامید): در مکمل ها و غذاها یافت می شود.

ترکیب نیکوتینامید ریبوزید نیز کار ویتامین B3 راا انجام می دهد که به مقدار کمی در پروتئین آب پنیر و مخمر نان یافت می شود.

 

نقش و عملکرد

تمام اشکال غذایی نیاسین سرانجام به نیکوتین آمید آدنین دینوکلئوتید (NAD+) یا نیکوتین آمید آدنین دینوکلئوتید فسفات (NADP+) تبدیل می شوند که به عنوان کوآنزیم عمل می کنند.

این ویتامین مانند سایر ویتامین های گروه B، به صورت یک کوآنزیم در بدن عمل می کند و علاوه بر آن به عنوان یک آنتی اکسیدان نقش اساسی در عملکرد سلول دارد.

یکی از مهمترین نقش های آن، هدایت فرآیند متابولیک است که به نام گلیکولیز شناخته می شود و وظیفه استخراج انرژی از گلوکز (قند) را دارد.

 

منابع غذایی

نیاسین به عنوان یکی از ویتامین های محلول در آب هم در گیاهان و هم در حیوانات یافت می شود. نمودار زیر محتوای نیاسین تعدادی از بهترین منابع غذایی را نشان می دهد.

نیاسین چارت3

عصاره مخمر به طور استثنایی سرشار از نیاسین است و در هر 100 گرم آن، حدود 128 میلی گرم نیاسین وجود دارد.

منابع خوب دیگر شامل ماهی، مرغ ، تخم مرغ ، لبنیات و قارچ است. نیاسین به غلات صبحانه و آرد نیز اضافه می شود.

علاوه بر این، بدن شما می تواند نیاسین را از اسید آمینه تریپتوفان سنتز کند. دانشمندان تخمین زده اند که می توان از 60 میلی گرم تریپتوفان برای ایجاد 1 میلی گرم نیاسین استفاده کرد.

 

میزان مصرف توصیه شده

جدول زیر RDA یا مقدار کافی مصرف نیاسین را نشان می دهد. این اعداد مقدار تخمینی نیاسین است که بیشتر افراد (97.5٪) در رژیم غذایی روزانه خود به آن نیاز دارند.

               RDA (mg/day)                UL (mg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 2                –
               7-12 ماه                * 4                –
               کودکان                1-3 سال                6                10
                   4-8 سال                8                15
                 9-13 سال                12                20
               زنان                14 سال به بالا                14                30
               مردان                14 سال به بالا                16                30
               زنان باردار                18                30-35
              زنان شیرده                17                30-35

 

در این جدول حد بالای مجاز مصرف (UL) نیز نشان داده شده است که بالاترین میزان مصرف روزانه برای اکثر افراد بی خطر است.

 

کمبود

کمبود نیاسین که با نام پلاگر شناخته می شود در کشورهای پیشرفته غیر معمول است.

علائم اصلی پلاگر شامل پوست ملتهب، زخم دهان، اسهال، بی خوابی و زوال عقل است که مانند همه بیماری های ناشی از کمبود در صورت عدم درمان، کشنده است.

خوشبختانه شما می توانید به راحتی تمام نیاسین مورد نیاز خود را از یک رژیم غذایی متنوع تهیه کنید.

کمبود نیاسین در کشورهای در حال توسعه که مردم معمولاً رژیمهایی فاقد تنوع را دنبال می کنند بسیار بیشتر مشاهده می شود.
از آنجا که بیشتر نیاسین به شکل نیازیتین به فیبر متصل است، غلات مقدار کمی نیاسین دارند.

با این حال، بدن شما می تواند نیاسین را از اسید آمینه تریپتوفان سنتز کند. در نتیجه، اغلب می توان از کمبود شدید نیاسین توسط یک رژیم غذایی با پروتئین بالا جلوگیری کرد.

 

عوارض جانبی 

به نظر نمی رسد که نیاسین موجود در مواد غذایی به طور طبیعی هیچ اثر سوئی داشته باشد.

با این حال، دوزهای اضافی مکمل نیاسین ممکن است باعث گرگرفتگی نیاسین، حالت تهوع، استفراغ، تحریک معده و آسیب کبدی شود.

نیاسین فلاش یا گرگرفتگی نیاسین یکی از عوارض جانبی مکمل های اسید نیکوتینیک با آزادسازی فوری است. مشخصه این حالت گرفتگی در صورت، گردن، بازوها و قفسه سینه است.

آسیب کبدی با استفاده طولانی مدت از دوزهای بسیار بالا (3 تا 9 گرم در روز) از اسید نیکوتینیک با آزادسازی پایدار همراه است.

علاوه بر این، مصرف مکمل های نیاسین به مدت طولانی ممکن است مقاومت به انسولین را افزایش داده و باعث افزایش سطح قند خون گردد.

اسید نیکوتینیک ممکن است باعث افزایش سطح اسید اوریک در گردش خون نیز شود و از سوی دیگرعلائم نقرس را در افراد مستعد به این بیماری بدتر کند.

 

فواید مکمل ها

مکمل های اسید نیکوتینیک در دوزهای مختلف از 1300 تا 2000 میلی گرم در روز معمولاً برای عادی سازی سطح چربی خون استفاده می شود.
این مکمل ها سطح بالای کلسترول بد (لیپوپروتئین با چگالی کم (را پایین می آورند و از سوی دیگر سطح کلسترول خوب (لیپوپروتئین با چگالی بالا) را در صورت پایین بودن بالا می برند. مکمل های اسید نیکوتینیک ممکن است مقدار تری گلیسیرید موجود در خون را نیز کاهش دهند.

برخی مطالعات حاکی از آن است که اسید نیکوتینیک خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد، اما فواید آن محل بحث است و نتایج مطالعات متناقض به نظر می رسد.

شواهد اولیه نشان می دهد که مکمل های نیاسین احتمالا زوال عقل را بهبود می بخشند، اما برای این ادعا نیاز به مطالعات بیشتر است.

 

خلاصه ای از نیاسین

یکی دیگر از ویتامین های محلول در آب، نیاسین است که به عنوان ویتامین B3 نیز شناخته می شود. گروهی از دو ترکیب نیاسینامید و اسید نیکوتینیک است که بسیاری از عملکردهای حیاتی بدن را انجام می دهند.

نیاسین در بسیاری از غذاهای مختلف مانند جگر، ماهی، مرغ، تخم مرغ، محصولات لبنی، تخمه آفتابگردان و بادام زمینی یافت می شود. علاوه بر این، معمولاً به غذاهای فرآوری شده مانند آرد و غلات صبحانه اضافه می شود.

کمبود این ویتامین در کشورهای غربی نادر است. افرادی که غذاهای کم پروتئین می خورند و رژیم غذایی آنها فاقد تنوع است، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

از مکمل های اسید نیکوتینیک با دوز بالا معمولاً برای عادی سازی سطح چربی خون استفاده می شود، اگرچه برخی از دانشمندان در مورد فواید این ویتامین برای سلامت قلب شک دارند.

مکمل ها ممکن است عوارض جانبی منفی مانند آسیب کبدی، کاهش حساسیت به انسولین و گرگرفتگی نیاسین نیز داشته باشند.

 

اسید پانتوتنیک (ویتامین B5)

اسید پانتوتنیک تقریباً در همه مواد غذایی وجود دارد. نام آن از کلمه یونانی pantothen گرفته شده است، که به معنی “از همه طرف” است.
انواع
اشکال مختلفی از اسید پانتوتنیک یا ترکیباتی وجود دارند که هنگام هضم، شکل فعال این ویتامین را آزاد می کنند. علاوه بر اسید پانتوتنیک آزاد، این ترکیبات عبارتند از:

کوآنزیم A: که منبع معمول این ویتامین درغذا است و اسید پانتوتنیک را در دستگاه گوارش آزاد می کند.
پروتئین حامل اسیل: مانند کوآنزیم A ، پروتئین حامل اسیل نیز در غذاها یافت می شود و اسید پانتوتنیک را هنگام هضم آزاد می کند.
کلسیم پانتوتنات: رایج ترین شکل اسید پانتوتنیک در مکمل ها است.
پانتنول: فرم دیگری از اسید پانتوتنیک است که اغلب در مکمل ها استفاده می شود.

 

نقش و عملکرد

اسید پانتوتنیک در طیف وسیعی از عملکردهای متابولیکی نقشی اساسی دارد.
وجود اسید پانتوتنیک برای تشکیل کوآنزیم A ضروری است، کوآنزیم A نیزبرای سنتز اسیدهای چرب، اسیدهای آمینه، هورمونهای استروئیدی، انتقال دهنده های عصبی و سایر ترکیبات مهم دیگر لازم است.

 
منابع غذایی

اسید پانتوتنیک تقریباً در همه مواد غذایی وجود دارد.

نمودار زیر برخی از بهترین منابع غذایی آن را نشان می دهد:

اسید پانتوتنیک چارت4

 

منابع غنی دیگر شامل عصاره مخمر خوراکی، قارچ شیاتکه، خاویار، قلوه، مرغ، گوشت گاو و زرده تخم مرغ است.

علاوه بر موارد ذکر شده در بالا برخی خوراکی های گیاهی نظیر سبزیجات ریشه ای، غلات سبوس دار، گوجه فرنگی و کلم بروکلی نیز منابع خوبی برای این ویتامین محسوب می شوند.

مانند بسیاری دیگر از ویتامین های گروه B ، اسید پانتوتنیک اغلب درغلات صبحانه وجود دارد.

 

میزان مصرف توصیه شده

جدول زیر میزان مصرف کافی (AI) اسید پانتوتنیک را برای بیشتر افراد نشان می دهد. برای این ویتامین RDA تعیین نشده است.

               AI (mg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                1.7
               7-12 ماه                1.8
               کودکان                1-3 سال                2
               4-8 سال                3
               9-13 سال                4
               نوجوانان                14-18 سال                5
                بزرگسالان                بالای 19 سال                5
               زنان باردار                6
               زنان شیرده                7

 

کمبود

کمبود اسید پانتوتنیک (ویتامین B5) در کشورهای صنعتی نادر است. در واقع، این ویتامین به قدری در غذاها گسترده است که کمبود آن به جز در سوء تغذیه شدید ، تقریباً رخ نمی دهد.

با این حال، ممکن است نیاز به آن در افراد دیابتی و الکلی بیشتر باشد.

مطالعات روی حیوانات نشان می دهد که کمبود اسید پانتوتنیک تأثیر نامطلوبی بر اکثر سامانه های اندامی دارد. این بیماری با علائم متعددی از جمله بی حسی، تحریک پذیری، اختلالات خواب، بی قراری و مشکلات گوارشی همراه است.

 

عوارض جانبی 

به نظر نمی رسد اسید پانتوتنیک در دوزهای بالا اثرات سوئی داشته باشد به سبب اینکه حد بالای قابل تحمل برای آن مشخص نشده است.

با این حال، دوزهای زیاد مانند 10 گرم در روز ممکن است باعث ناراحتی گوارشی و اسهال شود.

در موش ها، دوز کشنده حدود 4/5 گرم برای هر پوند وزن بدن (10 گرم در هر کیلوگرم) تخمین زده شده است که برابر با مقداری معادل 318 گرم برای یک انسان 154 پوندی (70 کیلوگرمی) است.

 

فواید مکمل ها

مطالعات، برای کسانی که مقادیر کافی اسید پانتوتنیک از رژیم غذایی خود دریافت می کنند، شاهد خوبی مبنی بر مفید بودن آن ارائه نکرده است.

در حالی که افراد برای درمان اختلالات مختلف از جمله آرتروز، خشکی چشم و تحریک پوست از مکمل این ویتامین استفاده می کنند، اما هیچ شاهد مهمی در مورد تأثیر آن در درمان هیچ یک از این اختلالات وجود ندارد.

 

خلاصه اسید پانتوتنیک

اسید پانتوتنیک به عنوان ویتامین B5 نیز شناخته می شود. این ویتامین محلول در آب نقش های مختلفی در متابولیسم بدن دارد.

تقریباً تمام مواد غذایی حاوی این ویتامین هستند. بهترین منابع این ویتامین شامل جگر، تخمه آفتابگردان، قارچ، سبزیجات ریشه ای و غلات کامل است.

از آنجا که اسید پانتوتنیک در غذاهای زیادی وجود دارد، کمبود آن تقریباً نادر است و معمولاً فقط در افرادی با سوء تغذیه شدید مشاهده می شود.

مکمل های اسید پانتوتنیک بی خطر هستند و هیچ گونه عوارض جانبی ندارند. با این حال، دوزهای بسیار زیاد ممکن است باعث اسهال و سایر مشکلات گوارشی شود.

اگرچه برخی از افراد به طور منظم از مکمل های اسید پانتوتنیک استفاده می کنند، هیچ مدرک محکمی مبنی بر تاثیر آنها در درمان بیماری های افرادی که مقادیر کافی از غذا دریافت می کنند در حال حاضر وجود ندارد.

 

ویتامین B6

ویتامین B6 گروهی از مواد مغذی است که برای سنتز پیریدوکسال فسفات (کوآنزیمی که در بیش از 100 فرآیند مختلف متابولیکی دخیل است) مورد نیاز است.

 

انواع

مانند سایر ویتامین های گروه B ، ویتامین B6 گروهی از ترکیبات مرتبط است ، مانند:

پیریدوکسین: این فرم در میوه ها، سبزیجات و غلات و همچنین مکمل ها وجود دارد. غذاهای فرآوری شده نیز ممکن است حاوی پیریدوکسین اضافه شده باشند.
پیریدوکسامین: تا همین اواخر در مکمل های غذایی در ایالات متحده استفاده می شد. با این حال، سازمان غذا و دارو آمریکا در حال حاضر پیریدوکسامین را یک دارو می داند. پیریدوکسامین فسفات نوع رایج ویتامین B6 در غذاهای تهیه شده از حیوانات است.
پیریدوکسال: پیریدوکسال فسفات نوع اصلی ویتامین B6 در غذاهای تهیه شده از حیوانات است.
در کبد، تمام اشکال غذایی ویتامین B6 به پیریدوکسال 5-فسفات (شکل فعال این ویتامین) تبدیل می شوند.

 

نقش و عملکرد

مانند سایر ویتامین های گروه B ، ویتامین B6 نیز در واکنش های شیمیایی متعدد به عنوان یک کوآنزیم عمل می کند.

این ماده در تشکیل گلبول های قرمز خون و همچنین انرژی و متابولیسم اسیدهای آمینه نقش دارد. علاوه بر آن، برای ترشح گلوکز (قند) از گلیکوژن (مولکولی که بدن برای ذخیره کربوهیدرات استفاده می کند) لازم است.

ویتامین B6 به تشکیل گلبول های سفید خون نیز کمک می کند و به بدن در سنتز چندین انتقال دهنده عصبی کمک می کند.

 

منابع غذایی

ویتامین B6 در طیف گسترده ای از غذاها وجود دارد. نمودار زیر برخی از غنی ترین منابع و محتوای آنها را نشان می دهد.
ویتامین b6 چارت5

منابع خوب دیگر شامل ماهی تن، گوشت خوک، بوقلمون، موز، نخود و سیب زمینی است. ویتامین B6 به غلات صبحانه و جایگزین های گوشتی مبتنی بر سویا نیز اضافه می شود.
این ویتامین بیشتر از آنکه در غذاهای گیاهی وجود داشته بااشد در غذاهای حیوانی یافت می شود.

 

مقدار مصرف توصیه شده

جدول زیر RDA ویتامین B6 را نشان می دهد RDA میزان دریافتی روزانه است که برای اکثر افراد کافی است.

                RDA (mg/day)                UL (mg/day)
               نوزادان                         0-6 ماه                * 0.1                –
                     7-12 ماه                * 0.3                –
               کودکان                        1-3 سال                0.5                30
                      4-8 سال                0.6                40
                     9-13 سال                1.0                60
                زنان                    14-18 سال                1.2                80
                   19-50 سال                1.3                100
                 بالای 51 سال                1.5                100
                مردان                    14-18 سال                1.3                 80
                  19-50 سال                1.3                100
                 بالای 51 سال                 1.7                100
                   زنان باردار                 1.9                80–100
               زنان شیرده                2.0                80–100

 

RDA برای نوزادان تعیین نشده است و به جای آن میزان مصرف کافی (AI) ارائه می شود.

 

کمبود

کمبود ویتامین B6 بسیار نادر است. افراد الکلی بیشتر در معرض خطر هستند.
علائم اصلی آن شامل کم خونی، بثورات پوستی، تشنج، گیجی و افسردگی است.

کمبود این ویتامین با افزایش خطر ابتلا به سرطان همراه است.

 

عوارض جانبی

به نظر نمی رسد که دریافت ویتامین B6 از طریق مواد غذایی به طور طبیعی اثرات سوئی داشته باشد.

در مقابل، دوزهای بالای مکمل پیریدوکسین (2000 میلی گرم در روز یا بیشتر) با آسیب عصب حسی و ضایعات پوستی مرتبط هستند.

مصرف زیاد مکمل های پیریدوکسین احتمالا تولید شیر در زنان شیرده را سرکوب کند.

 

فواید مکمل ها

از دوزهای زیاد پیریدوکسین برای درمان سندرم تونل کارپ و سندرم قبل از قاعدگی استفاده شده است، هر چند مدرک مطمئنی درباره تایید این مسئله وجود ندارد.

به دلیل اثرات نامطلوب مکمل های پیریدوکسین با دوز بالا، فقط باید تحت نظارت پزشکی مصرف شوند.

 

خلاصه ویتامین B6

ویتامین B6 یکی دیگر از ویتامین های محلول در آب است. این ویتامین، گروهی از مواد مغذی است که برای تشکیل پیریدوکسال فسفات (کوآنزیمی که نقش حیاتی در مسیرهای متابولیکی زیادی دارد) مورد نیاز است.

غنی ترین منابع غذایی این ویتامین؛ جگر، ماهی قزل آلا، دانه های آفتابگردان و مغز پسته است.

کمبود آن نادر است، اگرچه نوشیدن منظم مقادیر زیاد الکل ممکن است خطر را افزایش دهد.

دوزهای اضافی مکمل، ممکن است باعث آسیب عصبی و ضایعات پوستی شود. اما به نظر نمی رسد دریافت ویتامین B6 از مواد غذایی تأثیر منفی داشته باشد.

در حالی که مصرف کافی ویتامین B6 لازم است، اما هیچ شاهد علمی مطمئنی برای مفید بودن مکمل های ویتامین B6 در درمان بیماری ها وجود ندارد.

 

بیوتین (ویتامین B7)

افراد اغلب از مکمل های بیوتین برای تقویت مو، ناخن و پوست خود استفاده می کنند، اگرچه مدارک محکمی در مورد این مزایا وجود ندارد. بیوتین قبلا ویتامین H نامیده می شد که از اول کلمه Haut (به آلمانی یعنی “پوست”) گرفته شده است.

 

انواع

بیوتین به دو شکل آزاد و متصل به پروتئین ها یافت می شود.

وقتی پروتئین های حاوی بیوتین هضم می شوند، ترکیبی به نام بیوسیتین آزاد می کنند. سپس آنزیم گوارشی بیوتینیداز، بیوسیتین را به بیوتین آزاد و لیزین (نوعی اسید آمینه) تبدیل می کند.

 

نقش و عملکرد

بیوتین مانند تمام ویتامین های گروه B به عنوان کوآنزیم عمل می کند. این ماده برای عملکرد کربوکسیلازهای پنج گانه (آنزیمهای دخیل در چندین فرایند متابولیکی اساسی) مورد نیاز است.

به عنوان مثال، بیوتین نقش اساسی در سنتز اسیدهای چرب، تشکیل گلوکز و متابولیسم اسیدهای آمینه دارد.

 

منابع غذایی

در مقایسه با سایر ویتامین های گروه B ، تحقیقات زیادی درباره بیوتین موجود در غذاها نشده است.

غذاهای با منشا حیوانی که سرشار از بیوتین هستند عبارتند از: دل و جگر، ماهی، گوشت، زرده تخم مرغ و محصولات لبنی. منابع گیاهی خوب شامل حبوبات، سبزیجات برگ دار، گل کلم، قارچ و آجیل می شوند.
میکروبیوم های روده نیز مقادیر کمی بیوتین تولید می کنند.

 

مقدار مصرف توصیه شده

جدول زیر میزان مصرف کافی (AI) برای بیوتین را نشان می دهد. AI مشابه RDA است با این تفاوت که براساس تحقیقات ضعیف تر تعیین شده است.

               AI (mcg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                5
                 7-12 ماه                6
               کودکان                1-3 سال                8
               4-8 سال                12
               9-13 سال                20
               نوجوانان                14-18 سال                25
               بزرگسالان                بالای 19 سال                30
               زنان باردار                30
               زنان شیردار                35
کمبود

کمبود بیوتین نسبتاً غیر معمول است.
خطر ابتلا به کمبود در میان نوزادانی که از شیر خشک با بیوتین تغذیه می کنند، افرادی که از داروهای ضد صرع استفاده می کنند، نوزادانی که به بیماری لاینر مبتلا هستند یا افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد کمبود هستند بسیار بیشتر است.

کمبود بیوتین درمان نشده می تواند باعث علائم عصبی مانند تشنج، ناتوانی ذهنی و از دست دادن هماهنگی عضلات شود.

کمبود این ویتامین در حیواناتی که مقدار زیادی سفیده خام تغذیه می کنند نیز گزارش شده است. سفیده تخم مرغ حاوی پروتئینی به نام آویدین است که مانع از جذب بیوتین می شود.

 

عوارض جانبی

بیوتین در دوزهای بالا هیچ عارضه جانبی شناخته شده ای ندارد و حد بالای قابل تحمل نیز برای آن مشخص نشده است.

 

فواید مکمل ها

شواهد محدودی مبنی بر مفید بودن مکمل های اسید فولیک برای افراد سالم دارای رژیم متعادل وجود دارد.

به عنوان مثال، مطالعات نشان می دهد که بیوتین ممکن است علائم را در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) بهبود بخشد.

مطالعات تجربی نشان می دهد که مکمل های بیوتین احتمالا باعث بهبود شکنندگی ناخن ها در زنان شود. با این حال، برای اثبات این ادعا نیاز به مطالعات مطمئن تر است.

 

خلاصه بیوتین

بیوتین به عنوان ویتامین B7 نیز شناخته می شود و یک آنزیم مورد نیاز برای بسیاری از فرآیندهای متابولیک است.

بیوتین از ویتامین های محلول در آب است که در طیف وسیعی از غذاها یافت می شود. منابع خوب شامل دل و جگر، زرده تخم مرغ، گوشت، حبوبات، گل کلم ، قارچ و آجیل است.

کمبود این ویتامین غیر معمول است و عوارض جانبی آن حتی در دوزهای مکملی بالا ناشناخته است،. مطالعات بیشتری برای تعیین حد بالای مصرف نیاز است.
شواهد زیادی مبنی بر مفید بودن مکمل های اسید فولیک برای افراد سالم دارای رژیم متعادل وجود ندارد. با این حال، چند مطالعه نشان می دهد که آنها ممکن است علائم MS را بهبود بخشند و ناخن های شکننده را تقویت کنند.

 

ویتامین B9

ویتامین B9 ابتدا در مخمر کشف شد، اما بعداً از برگ اسفناج گرفته شد. به همین دلیل اسیدها فولیک یا فولات (کلمات مشتق شده از کلمه لاتین folium ، به معنی “برگ”) نامیده می شود.

 

انواع

ویتامین B9 به عنوان یک از ویتامین های محلول در آب به اشکال مختلف وجود دارد، از جمله:

  • فولات: گروهی از ترکیبات ویتامین B9 است که به طور طبیعی در غذاها وجود دارند.

 

  • اسید فولیک: فرم مصنوعی ویتامین B9 است که معمولاً به غذاهای فرآوری شده اضافه می شود یا به عنوان مکمل فروخته می شود. برخی از دانشمندان نگران هستند که مکمل های اسید فولیک با دوز بالا احتمالا باعث آسیب شوند.

 

  • ال-متیلفولات (L-methylfolate): متیلتتراهایدروفولات-5 (5-methyltetrahydrofolate) نیز نامیده می شود که فرم فعال ویتامین B9 در بدن است. به عنوان یک مکمل، تصور می شود سالم تر از اسید فولیک باشد.

 

نقش و عملکرد

ویتامین B9 به عنوان یک کوآنزیم عمل می کند و برای رشد سلول، تشکیل DNA و متابولیسم اسیدهای آمینه ضروری است.

در دوره های تقسیم و رشد سریع سلول مانند دوران نوزادی و بارداری بسیار مهم است.

علاوه بر این، برای تشکیل سلولهای قرمز و سفید خون لازم است، بنابراین کمبود آن ممکن است منجر به کم خونی شود.

 

منابع غذایی

نمودار زیر چند ماده غذایی را ارائه می دهد که منابع بسیار خوبی از ویتامین B9 هستند.

ویتامین b9 چارت6

 

از دیگر منابع خوب می توان به سبزیجات برگ دار، حبوبات، تخمه آفتابگردان و مارچوبه اشاره کرد. عصاره مخمر خواراکی به طور استثنایی سرشار از ویتامین B9 است و هر 100 گرم حدود 3،786 میکروگرم از این ویتامین را تأمین می کند.

اسید فولیک نیز به طور مکرر به محصولات غذایی فرآوری شده اضافه می شود.

 

مصرف توصیه شده

جدول زیر میزان توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین B9 را نشان می دهد. همچنین حد بالای قابل تحمل روزانه (UL) را نیز ارائه می کند، که برای اکثر مردم مقداری بی خطر است.

RDA برای نوزادان تعیین نشده است. به جای آن، مقادیر کافی مصرف نشان داده شده است.

               RDA (mcg/day)                UL (mcg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 65                –
                 7-12 ماه                * 80                –
               کودکان                1-3 سال                150                300
               4-8 سال                200                400
               9-13 سال                300                600
               14-18 سال                400                 800
                بزرگسالان                  بالای 19 سال                400                 1,000
               زنان باردار                600                800-1000
               زنان شیرده                500                800-1000

 

 

کمبود

کمبود ویتامین B9 به ندرت به خودی خود اتفاق می افتد. معمولاً با کمبود سایر مواد مغذی و رژیم غذایی نامناسب همراه است.

کم خونی یکی از علائم کلاسیک کمبود ویتامین B9 است که از کم خونی ناشی از کمبود ویتامین B12 متمایز است.

کمبود ویتامین B9 ممکن است منجر به نقایص مادرزادی مغز یا آکورد عصبی شود که در مجموع به عنوان نقایص لوله عصبی شناخته می شود.

 

عوارض جانبی

هیچ عارضه جانبی قابل توجهی در مصرف زیاد ویتامین B9 گزارش نشده است.

با این حال، مطالعات نشان می دهد که مکمل های B9 با دوز بالا احتمالا کمبود ویتامین B12 را پنهان کنند. برخی حتی اظهار می دارند که ممکن است آسیب عصبی ناشی از کمبود ویتامین B12 را بدتر کنند.

بعلاوه، برخی از دانشمندان نگرانند که مصرف زیاد اسید فولیک (نوع مصنوعی ویتامین B9) ممکن است باعث مشکلات سلامتی شود.

 

فواید مکمل ها

شواهد زیادی مبنی بر مفید بودن مکمل های اسید فولیک برای افراد سالم با رژیم متعادل وجود ندارد.

چند مطالعه نشان می دهد که مکمل ها ممکن است خطر بیماری قلبی را کاهش دهند، کنترل قند خون را بهبود بخشند و علائم افسردگی را کمی کاهش دهند.

با این حال، مزایای مصرف مکمل های ویتامین B9 فقط در کسانی دیده می شود که ویتامین کمی مصرف می کنند.

 

خلاصه ویتامین B9

مانند سایر ویتامین های گروه B ، ویتامین B9 نیز به عنوان کوآنزیم عمل می کند. وجود آن برای رشد سلول و عملکردهای مختلف متابولیکی ضروری است.

ویتامین بعنوان یکی دیگر از ویتامین های محلول در آب هم در گیاهان و هم در حیوانات یافت می شود. منابعی نظیر جگر، حبوبات و سبزیجات برگ دار سرشار از ویتامین B9 هستند.

کمبود ویتامین B9 غیر معمول است. علائم اصلی آن کم خونی است، اما در زنان باردار، سطح پایین آن خطر نقص مادرزادی را افزایش می دهد. مصرف زیاد هیچ عارضه جانبی نگران کننده ای ندارد.

برای کسانی که ویتامین B9 کافی از رژیم غذایی خود دریافت می کنند، فواید مکمل ها مشخص نیست. اما مطالعات نشان می دهد که این مکمل ها ممکن است خطر بیماری قلبی و سطح قند خون را کاهش دهند.

 

ویتامین کوبالامین (B12)

ویتامین B12 تنها ویتامین حاوی عنصری فلزی به نام کبالت است. به همین دلیل، اغلب از آن به عنوان کوبالامین یاد می شود.

 

انواع

چهار نوع اصلی ویتامین B12 وجود دارد: سیانوكوبالامین، هیدروكسوكوبالامین، آدنوزیل كوبالامین و متیل كوبالامین.

همه آنها را می توان در مکمل ها یافت، اگرچه استفاده از سیانوکوبالامین در مکمل ها رایج تر است. به دلیل پایداری آن برای مکمل ها ایده آل تلقی می شود اما فقط مقدار کمی از آن در مواد غذایی یافت می شود.

هیدروکسوکوبالامین متداول ترین نوع ویتامین B12 است که به طور طبیعی وجود دارد و به طور گسترده ای در غذاهای با منبع حیوانی یافت می شود.

سایر اشکال طبیعی متیل کوبالامین و آدنوزیل کلوبالامین به عنوان مکمل در سال های اخیر محبوب شده اند.

 

نقش و عملکرد

مانند سایر ویتامین های گروه B ، ویتامین B12 نیز به عنوان کوآنزیم عمل می کند.
مصرف کافی به حفظ عملکرد و رشد مغز، عملکرد عصبی و تولید گلبول های قرمز کمک می کند.
همچنین برای تبدیل پروتئین و چربی به انرژی، لازم است و برای تقسیم سلول و سنتز DNA ضروری محسوب می شود.

 

منابع غذایی

غذاهای با منبع حیوانات در واقع تنها منابع غذایی ویتامین B12 هستند و شامل گوشت، لبنیات، غذاهای دریایی و تخم مرغ می شود.

نمودار زیر برخی از غنی ترین منابع و محتوای آنها را نشان می دهد.

ویتامین b12 چارت7

 

منابع غنی دیگر شامل انواع دیگر جگر، قلب، هشت پا، صدف، شاه ماهی و ماهی تن می شود.

با این حال، ممکن است تمپه و چند جلبک مانند جلبک دریایی نوری حاوی مقادیر کمی ویتامین B12 باشند. اینکه آیا این غذاها می توانند به تنهایی مقادیر کافی را تأمین کنند، هنوز محل بحث است.

جلبک های دیگر، مانند اسپیرولینا، حاوی سودوویتامین B12 (گروهی از ترکیبات مشابه ویتامین B12 ) هستند اما توسط بدن قابل استفاده نیستند.

 

مقدار مصرف توصیه شده

جدول زیر RDA ویتامین B12 را نشان می دهد. طبق معمول ، RDA برای نوزادان ایجاد نشده است، بنابراین مصرف کافی (AI) جای آن ارائه می شود.

               RDA (mcg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 0.4
               7-12 ماه                * 0.5
               کودکان                1-3 سال                0.9
               4-8 سال                1.2
               9-13 سال                1.8
               نوجوانان                14-18 سال                2.4
               بزرگسالان                بالای 19 سال                2.4
               زنان باردار                2.6
               زنان شیرده                2.8

 

ویتامین B12 در کبد ذخیره می شود، بنابراین حتی اگر به اندازه کافی آن را دریافت نکنید، ممکن است مدت زیادی طول بکشد تا علائم کمبود ایجاد شود.

کسانی که به ندرت غذاهایی با منبع حیوانات می خورند بیشتر در معرض خطر کمبود قرار دارند که شامل گیاهخواران نیز می شود.

کمبود ویتامین B12 ممکن است در افراد مسن نیز ایجاد شود. در حقیقت، بسیاری از این افراد به تزریق منظم ویتامین B12 نیاز دارند.

جذب ویتامین B12 به پروتئین تولید شده توسط معده به نام فاکتور ذاتی (intrinsic factor) بستگی دارد. با افزایش سن، تشکیل عامل ذاتی ممکن است به طور کلی کاهش یا متوقف شود.

سایر گروه های خطر شامل کسانی است که جراحی کاهش وزن داشته اند یا از بیماری کرون یا سلیاک رنج می برند.

کمبود ویتامین فوق ممکن است باعث مشکلات مختلف سلامتی مانند کم خونی، از دست دادن اشتها، زبان درد، مشکلات عصبی و زوال عقل شود.

 

عوارض جانبی 

فقط بخش کمی از ویتامین B12 می تواند از دستگاه گوارش جذب شود که این مقدار جذب شده به تولید فاکتور ذاتی در معده بستگی دارد.

در نتیجه، هیچ عارضه جانبی خاصی با مصرف زیاد ویتامین B12 در افراد سالم ارتباط ندارد. برای این ویتامین نیز سطح بالای مصرف قابل تحمل مشخص نشده است.

 

فواید مکمل ها

در حالی که مکمل های ویتامین B12 برای افرادی مفید است که در معرض کمبود هستند، در مورد اثرات آنها در مورد کسانی که مقادیر کافی از رژیم غذایی خود دریافت می کنند، اطلاعات کمتری در دست است.

یک مطالعه کوچک نشان می دهد که مصرف 1000 میکروگرم در روز ممکن است در افرادی که دوران بهبودی سکته مغزی را سپری می کنند باعث تقویت یادگیری کلامی شود، اما برای اثبات این ادعا تحقیقات بیشتری لازم است.

علاوه بر این، از تزریق هیدروکسوکوبالامین (معمولاً در ترکیب با تیو سولفات سدیم) برای درمان مسمومیت با سیانید نیزاستفاده می شود.

 

خلاصه ویتامین B12

ویتامین B12 یکی از ویتامین های محلول در آب است که عملکرد کوآنزیمی دارد و در بسیاری از مسیرهای متابولیک نقش حیاتی ایفا می‌کند. علاوه بر این، به حفظ عملکرد عصبی و تشکیل سلول های قرمز خون کمک می کند.

این ماده تقریباً در تمام غذاهای با منبع حیوانات وجود دارد، حال آن که در غذاهای گیاهی وجود ندارد.

در نتیجه، گیاهخواران در معرض کمبود یا وضعیت ضعیف ویتامین B12 قرار دارند. افراد مسن نیز به دلیل اختلال در جذب در معرض خطر هستند. کم خونی و اختلال عملکرد عصبی از علائم کلاسیک کمبود ویتامین B12 هستند.

مصرف زیاد مکمل هیچ عارضه جانبی شناخته شده ای ندارد. هیچ مدرک محکمی مبنی بر مفید بودن مکمل این ویتامین برای افراد دریافت کننده آن از رژیم غذایی وجود ندارد.

 

ویتامین C

ویتامین C تنها ویتامین محلول در آب است که به گروه ویتامین B تعلق ندارد. این ویتامین یکی از آنتی اکسیدان های اصلی بدن محسوب می شود و برای سنتز کلاژن مورد نیاز است.

 

انواع

ویتامین C به دو شکل وجود دارد که رایج ترین آن به نام اسید اسکوربیک شناخته می شود.
یک شکل اکسید شده از اسید اسکوربیک به نام اسید دهیدرواسکوربیک نیز دارای فعالیت ویتامین C است.

 

نقش و عملکرد

ویتامین C بسیاری از عملکردهای ضروری بدن را فراهم می کند، از جمله:

دفاع آنتی اکسیدانی: بدن شما از آنتی اکسیدان ها برای محافظت از خود در برابر استرس اکسیداتیو استفاده می کند. ویتامین C یکی از مهمترین آنتی اکسیدان های آن است.
تشکیل کلاژن: بدن بدون ویتامین C قادر به سنتز کلاژن (پروتئین اصلی در بافت همبند) نیست. در نتیجه، کمبود آن پوست، تاندون ها، رباط ها و استخوان ها را تحت تأثیر قرار می دهد.
عملکرد ایمنی: سلولهای ایمنی حاوی مقادیر زیادی ویتامین C هستند. در طی یک عفونت، مقدار این ویتامین به سرعت کم می شود.
برخلاف ویتامین های گروه B، ویتامین C به عنوان کوآنزیم عمل نمی کند، اگرچه فاکتوری برای پرولیل هیدروکسیلاز (آنزیمی که نقش اساسی در تشکیل کلاژن دارد) محسوب می شود.

 

منابع غذایی

منابع اصلی ویتامین C در رژیم غذایی میوه ها و سبزیجات هستند.

غذاهای پخته شده با منبع حیوانات تقریباً حاوی ویتامین C نیستند، اما مقادیر کمی را می توان در جگر خام، تخم مرغ، قلیه ماهی، گوشت و ماهی یافت.

نمودار زیر نمونه هایی از برخی میوه ها و سبزیجات خام است که به طور استثنایی سرشار از ویتامین C هستند.

ویتامین c چارت8

پخت و پز یا خشک کردن مواد غذایی میزان ویتامین C آنها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

 

مقدار مصرف توصیه شده

مقدار توصیه شده روزانه (RDA) ویتامین C، میزان تخمینی ویتامین مورد نیاز روزانه بیشتر افراد است.
جدول زیر همچنین حد بالای قابل تحمل (UL) را نیز نشان می دهد که بالاترین سطح مصرفی است که برای اکثر افراد کاملاً ایمن است.

               RDA (mg/day)                UL (mg/day)
               نوزادان                0-6 ماه                * 40                –
               7-12 ماه                * 50                –
               کودکان                1-3 سال                15                400
               4-8 سال                25                650
               9-13 سال                45                1,200
               زنان                14-18 سال                65                1,800
               بالای 19 سال                75                2,000
               مردان                14-18 سال                75                1,800
               بالای 19 سال                90                2,000
               زنان باردار                80–85                1,800–2,000
               زنان شیرده               115–120                1,800–2,000

 

RDA برای نوزادان تعیین نشده است. به جای آن، دانشمندان میزان مصرف کافی آنها را تخمین زده اند که مشابه RDA است.

 

کمبود

کمبود ویتامین C در کشورهای غربی نادر است، اما ممکن است در افرادی با رژیم های محدود غذایی یا رژیم های بدون میوه و سبزی بوجود آید. افراد معتاد به مواد مخدر و الکل در معرض خطر بیشتری هستند.

کمبود ویتامین C منجر به بیماری معروف به اسکوربوت می شود که مشخصه آن تجزیه بافت همبند است.

اولین علائم کمبود شامل خستگی و ضعف است. با بدتر شدن اسکوربوت ، افراد ممکن است دچار لکه های پوستی و لثه های ملتهب شوند.

اسکوربوت پیشرفته ممکن است باعث از بین رفتن دندانها، خونریزی لثه و پوست، مشکلات مفصلی، خشکی چشم، تورم و نقص در ترمیم زخم شود. مانند تمام کمبودهای ویتامین، اسکوربوت اگر درمان نشود بسیار کشنده است.

 

فواید مکمل ها

شواهد مختلفی وجود دارد که مکمل های ویتامین C به نفع افرادی است که مقادیر کافی از رژیم غذایی دریافت می کنند.

با این حال، ویتامین C می تواند جذب آهن را از طریق یک وعده غذایی بهبود بخشد و به کسانی که آهن کمی دارند کمک کند.

علاوه بر این، یک تجزیه و تحلیل از 29 مطالعه به این نتیجه رسید که مکمل هایی که حداقل 200 میلی گرم ویتامین C در روز تأمین می کنند، احتمالا برای بهبود سرماخوردگی مناسب هستند.

در حالی که مکمل های ویتامین C نیز ممکن است به کاهش فشار خون کمک کنند، اما هیچ شواهدی مبنی بر کاهش خطر بیماری قلبی وجود ندارد.

مطالعات همچنین نشان می دهد که ویتامین C ممکن است خطر زوال عقل را کاهش دهد، عملکرد رگ های خونی را بهبود بخشد و سطح قند خون را کاهش دهد، اما قبل از رسیدن به نتیجه گیری مشخص، مطالعات با کیفیت بالا مورد نیاز است.

 

خلاصه ویتامین C

آخرین ویتامین از گروه ویتامین های محلول در آب، ویتامین C است که یک آنتی اکسیدان قوی است و وجود آن برای حفظ بافت همبند حیاتی است.

منابع اصلی غذایی این ویتامین این ویتامین محلول در آب؛ میوه ها و سبزیجات هستند، اما مقادیر کم آن را می توان از غذاهای خام با منبع حیوانات نیز بدست آورد. کمبود ویتامین C معروف به اسکوربوت در کشورهای پیشرفته نادر است.

اکثر مردم مکمل های با دوز بالا را بدون هیچ گونه اثر سویی تحمل می کنند. با این وجود، مطالعات در مورد فواید مکمل های ویتامین C نتایج متفاوتی داشته است، این مطالعات نشان می دهد مکمل ها برای کسانی بی فایده است که قبلاً مقدار کافی از رژیم غذایی خود را دریافت کرده اند.

 

حرف آخر

اکثر ویتامین ها، محلول در آب هستند که شامل هشت ویتامین B و ویتامین C می شود.

نقش آنها در بدن بسیار گسترده است، اما بیشتر آنها به عنوان کوآنزیم در مسیرهای متابولیکی متعدد عمل می کنند.

تمام ویتامین های محلول در آب به راحتی از یک رژیم غذایی متعادل دریافت می شوند. با این حال، ویتامین B12 فقط به مقدار قابل توجهی در غذاهای با منبع حیوانات یافت می شود. در نتیجه، گیاهخواران بیشتر در معرض خطر کمبود ویتامین B12 هستند و ممکن است نیاز به مکمل یا تزریق منظم داشته باشند.

به خاطر داشته باشید که بدن شما به طور کلی ویتامین های محلول در آب (بجز ویتامین B12) را ذخیره نمی کند. در نتیجه، باید آنها را هر روز و به صورت بهینه از رژیم غذایی خود دریافت کنید.

 

منبع: healthline.com

 

اختلال چربی چیست؟

اصطلاح “اختلال چربی” در برگیرندۀ طیف وسیعی از شرایط است که باعث ایجاد میزان غیرطبیعی لیپیدها یا چربی ها در خون می شود.
این چربی ها، لیپوپروتئین های کم چکالی معروف به کلسترول بد و اسیدهای چرب معروف به تری گلیسیرید را شامل می‌شوند. نوع دیگر آن که در خون وجود دارد، لیپوپروتئین های با چگالی بالا معروف به کلسترول خوب است.
در این مقاله علائم اختلالات چربی، علل آنها و روش های درمانی موجود از جمله تغییر در سبک زندگی برای جلوگیری یا کاهش کلسترول بالا را بررسی می‌کنیم.

 

اختلال چربی چیست؟

اختلال چربی به طور معمول مقدار لیپوپروتئین های کم چکالی، تری گلیسیریدها یا هر دو را افزایش می دهد. لیپوپروتئین های با چگالی بالا به عنوان کلسترول خوب شناخته می شوند به سبب اینکه در خارج کردن کلسترول بد به بدن کمک می‌کنند.
تجمع لیپوپروتئین های کم چکالی و تری گلیسیریدها می تواند باعث تجمع مواد چربی در بافت های بدن از جمله در رگ ها شود. این مسئله می تواند عواقب جدی برای سلامت قلب و عروق داشته باشد و خطر ابتلا به مشکلاتی مانند بیماری های قلبی را افزایش دهد.
آكادمی پزشكان خانواده آمریكا می گوید از هر 3 بزرگسال 1 نفر در ایالات متحده دارای میزان بالای كلسترول لیپوپروتئین های کم چکالی است. به همین دلیل متخصصان مراقبت های بهداشتی به مردم توصیه می کنند که برای از بین بردن کلسترول بد خون، غذاهای چرب را کاهش دهند و سطح لیپوپروتئین های با چگالی بالای خود را افزایش دهند.

 

علائم اختلال چربی

ذکر این نکته مهم است که در بیشتر اوقات، فرد تا زمانی که دچار یک مشکل قابل توجه مانند سکته مغزی یا حمله قلبی نشود، هیچ علامتی از اختلال چربی نخواهد داشت.

با این حال، گاهی علائم زیر در برخی از افراد با سطح چربی بسیار بالا دیده می شود:

  • برجستگی های مایل به زرد، چربی یا چین های زرد روی پوست که در اثر تجمع رسوبات چربی در اطراف تاندون ها و مفاصل ایجاد می شود (گزانتوما)
  • قوسهای سفید اطراف قرنیه چشم (arcus senilis)، که گاهی اوقات در افراد جوان با کلسترول بالا رخ می‌دهد
  • توده های زرد و برجسته در گوشه داخلی چشم‌ها (گزانتالاسما)

 

علل اختلال چربی

مجموعه ای از عوامل می توانند باعث اختلالات چربی شوند، از جمله عوامل ژنتیک، سبک زندگی و سایر بیماری های زمینه‌ای.

 

عوامل ژنتیکی

بسیاری از اختلالات چربی ارثی هستند. به عنوان مثال هایپرکلسترولمیای خانوادگی (FH) زمانی رخ می دهد که کلسترول بالا در یک خانواده شایع است.

تخمین زده می شود که از هر 200–500 نفر در سراسر جهان 1 نفر مبتلا به هایپرکلسترولمیای خانوادگی هستند اما بیشتر در نژاد فرانسوی کانادایی، یهودی اشکنازی، لبنانی یا آفریکانر (یک قوم آفریقای جنوبی) دیده می شود.

دانستن سابقه خانوادگی در ابتلا به کلسترول و بیماری های قلبی کمک می کند تا فرد برای بررسی کلسترول خون بالا از آزمایش خون استفاده کند.

 

رژیم غذایی و سبک زندگی 

غذاهایی که چربی های اشباع شده زیادی دارند باعث کلسترول خون بالا و میزان بالای تری گلیسیرید می شوند. غذاهایی که حاوی چربی های اشباع هستند عبارتند از:

  • محصولات لبنی مانند پنیر، خامه و کره
  • غذاهای شیرین مانند کیک، کلوچه و بستنی
  • گوشت های چرب یا پخته شده مانند سوسیس، کالباس، و سالامی
  • غذاهای حاوی روغن نارگیل، روغن نخل یا چربی خوک

 

غذاهایی که حاوی چربی های ترانس هستند بسیار خطرناک هستند، به سبب اینکه کلسترول بد خون را بالا می برند و کلسترول خوب را کاهش می دهند. غذاهایی که حاوی چربی های ترانس هستند عبارتند از:

  • محصولات پخته شده مانند کلوچه، پای و شیرینی
  • غذاهای سرخ شده و چرب مانند مرغ سوخاری، سیب زمینی سرخ کرده و دونات
  • مارگارین های پرچرب و روغن های گیاهی
  • خامه های مصنوعی و غیر لبنی قهوه

 

سایر عوامل رژیم غذایی و سبک زندگی که می توانند کلسترول را افزایش دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن یا قرار گرفتن در معرض دود تنباکو
  • از نظر جسمی بی تحرک بودن
  • داشتن اضافه وزن یا چاقی
  • نوشیدن بیش از حد الکل
  • مصرف برخی از داروها مانند دیورتیک ها

 

بیماری های زمینه ای

بیماری های زمینه ای ممکن است سطح کلسترول خون را افزایش دهند، از جمله:

  • دیابت
  • کم کاری تیروئید
  • بیماری کلیوی
  • بیماری کبد

 

تشخیص اختلال چربی

پزشک با آزمایش خونی به نام پروفایل لیپید یا صفحه لیپید می تواند ابتلا به اختلال چربی را تشخیص دهد. این آزمایش میزان کلسترول کامل، لیپوپروتئین های کم چکالی، لیپوپروتئین های با چگالی زیاد و تری گلیسیریدها را اندازه گیری می کند.

اگر نتایج آزمایش خون افزایش کلسترول را نشان دهد، پزشک ممکن است آزمایش های دیگری نظیر آزمایش تیروئید یا کبد را تجویز کند.

گاهی اوقات، اگر پزشک تشخیص دهد که بیمار به درمان فشرده احتیاج دارد، در این صورت ممکن است آزمایش پیشرفته چربی را تجویز کند که در آن غلظت لیپوپروتئین ها در خون بررسی می شود تا به پیش بینی دقیق بیماری های قلبی عروقی کمک می کند.

 

درمان اختلال چربی

درمان اختلال چربی به میزان کلسترول، سن و بیماری های زمینه ای بستگی دارد.

یک متخصص مراقبت های بهداشتی معمولاً تغییر سبک زندگی را به عنوان یک درمان اولیه برای مقابله با کلسترول بالا توصیه می کند. این تغییرات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • کاهش یا قطع مصرف چربی های اشباع شده و ترانس
  • مصرف غذای سالم تر و پیروی از رژیم غذایی با ماهی های روغنی، برنج قهوه ای و ماکارونی و میوه و سبزیجات
  • انجام ورزش متوسط برای کاهش وزن – حداقل 150 دقیقه در هفته
  • ترک سیگار معمولی یا الکترونیکی
  • ترک الکل

 

برای کنترل سطح کلسترول ممکن است دارو لازم باشد، بنابراین بسیاری از متخصصان مراقبت های بهداشتی ترکیبی از داروها و تغییر سبک زندگی را توصیه می کنند. داروهای که برای مدیریت کلسترول خون استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:

 

استاتین ها

استاتین ها گروهی از داروها هستند که از تولید کلسترول بد در کبد جلوگیری می کنند. این داروها به صورت قرص هایی تهیه می شوند که روزی یک بار به صورت خوراکی مصرف می شوند. گاهی لازم است که افراد در ساعات مشخصی از روز مقداری استاتین مصرف کنند.

استاتین هایی که معمولاً تجویز می شوند شامل فلوواستاتین (لسکول)، آتورواستاتین (لیپیتور) و پرواواستاتین (پراواچول) هستند. ممکن است پزشک در طول درمان نیاز به تنظیم میزان دارو داشته باشد.

 

مهار کننده های کلسترول

مهار کننده های جذب کلسترول با محدود کردن توانایی بدن در جذب کلسترول، میزان آن را کاهش می دهند. پزشک ممکن است آنها را به تنهایی یا در ترکیب با استاتین تجویز کند. ازترول (Ezetimibe) دارویی رایج در این زمینه است.

 

مواد گیرنده اسید صفراوی

این داروها با به دام انداختن و اتصال اسیدهای صفراوی که حاوی کلسترول هستند مانع از جذب آن توسط بدن می شوند و در نتیجه باعث کاهش کلسترول می گردند.

مواد گیرنده اسید صفراوی به صورت پودر یا قرص موجود هستند. برخی از افراد هنگام مصرف این داروها مشکلات گوارشی مانند یبوست را گزارش می کنند.

 

فیبرات درمانی

پزشکان ممکن است فیبرات را بهمراه مهارکننده های استاتین و کلسترول تجویز کنند. فیبرات برای کاهش تری گلیسیرید و افزایش سطح کلسترول خوب در خون به کار می روند.

 

مصرف مکمل و اختلال چربی

اسیدهای چرب امگا 3 به کاهش کلسترول خون کمک می کنند. این اسیدها در ماهی های چرب مانند قزل آلا و روغن های گیاهی وجود دارند. افرادی که کلسترول بالا دارند ممکن است مایل به مصرف روزانه مکمل اسید چرب امگا 3 باشند. نیاسین(نوعی ویتامین (B می تواند به کاهش تری گلیسیرید و تقویت کلسترول خوب کمک کند.

افرادی که مایل به مصرف نیاسین برای کلسترول بالا هستند، ابتدا باید با پزشک خود صحبت کنند. دلیل این امر آنست که این دارو برای موثر بودن نیاز به مصرف دوزهای بیش از حد معمول دارد.

افرادی که نیاسین را با دوز بالاتر و بدون توصیه پزشکی مصرف می کنند، ممکن است عوارض جانبی جدی مانند آسیب کبدی یا خونریزی مغزی را تجربه کنند.

 

چای سبز و سیاه

در 2013 مطالعه ای بر روی صدها شرکت کننده نشان داد که چای سیاه و چای سبز هر دو باعث کاهش قابل توجه کلسترول بد می شوند. با این حال، برای اطمینان از مزایای بلند مدت، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

کلام آخر

اختلالات چربی مانند کلسترول بالا، در همه کشورها رایج است.

یک رژیم غذایی و سبک زندگی سالم می‌تواند به کاهش کلسترول کمک کند، به خصوص اگر با دارو ترکیب شود.

افرادی که نگران سابقه خانوادگی کلسترول بالا یا علائم مرتبط با اختلالات چربی هستند باید با یک پزشک متخصص صحبت کنند.

 

منبع: medicalnewstoday.com

 

همه چیز درباره اختلال دیس لیپیدمی

دیس لیپیدمی به عنوان میزان بسیار بالا یا پایین چربی خون تعریف می‌شود. چربی‌های خون، مواد چربی نظیر تری گلیسیرید و کلسترول هستند.
بسیاری از افراد با داشتن یک رژیم غذایی متعادل و از طریق جنبه های دیگر سبک زندگی خود به سطح مناسبی از سلامت دست پیدا می‌کنند. با این حال، برخی از افراد برای جلوگیری از مشکلات اضافی نیاز به دارو دارند. برای بررسی اختلال دیس لیپیدمی با ما در داروخانه آنلاین دیجی دارو همراه باشید.

 

دیس لیپیدمی چیست؟

اختلال دیس لیپیدمی زمانی اتفاق می افتد که میزان چربی خون فرد غیر طبیعی باشد. در حالی که این اصطلاح طیف گسترده‌ای از مشکلات را توصیف می‌کند، رایج ترین اشکال چربی خون شامل موارد زیر است:

  • سطح بالای لیپوپروتئین های کم چگال (LDL) یا کلسترول بد
  • سطح پایین لیپوپروتئین های با چگالی بالا (HDL) یا کلسترول خوب
  • سطح بالای تری گلیسیرید
  • کلسترول بالا، که به سطح بالای لیپوپروتئین های کم چگال و تری گلیسیرید اشاره دارد

 

لیپیدها یا چربی ها عناصر سازنده زندگی هستند و انرژی سلول ها را تأمین می‌کنند. چربی‌ها عبارتند از:

  • کلسترول LDL، به عنوان کلسترول بد در نظر گرفته می شود زیرا می‌تواند باعث ایجاد پلاک در رگ های خونی شود.
  • کلسترول HDL،  به عنوان کلسترول خوب شناخته می شود زیرا می‌تواند به حذف LDL از خون کمک کند.
  • تری گلیسیریدها، هنگامی ایجاد می‌شوند که کالری بلافاصله سوزانده نمی‌شود و در سلول های چربی ذخیره می‌شود.

 

سطح چربی خون سالم به طور طبیعی در افراد مختلف متفاوت است. با این حال، افرادی که دارای سطح بالای LDL و تری گلیسیرید یا سطح HDL بسیار پایین هستند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به تصلب شرایین هستند.

تصلب شرایین وقتی ایجاد می‌شود که رسوبات چرب و سخت به نام پلاک در رگ های خونی جمع می‌شوند و جریان خون را دشوار می‌کنند.

با گذشت زمان و با تجمع این پلاک ها، مشکلات عمده‌ای در گردش خون مانند حملات قلبی و مغزی ایجاد می‌گردد.

 

علائم دیس لیپیدمی

اکثر افراد مبتلا به چربی خون از ابتلا به آن بی اطلاع هستند، مگر اینکه شدید باشد. یک پزشک معمولاً در طی یک آزمایش خون معمولی یا آزمایش یک بیماری دیگر، چربی خون را تشخیص می‌دهد.
چربی خون شدید یا درمان نشده می تواند به سایر موارد از جمله بیماری عروق کرونر (CAD) و بیماری عروق محیطی (PAD) منجر شود.

 

CAD و PAD می‌توانند عوارض جدی برای سلامتی از جمله حملات قلبی و مغزی ایجاد کنند. علائم رایج این شرایط عبارتند از:

  • درد پا، به ویژه هنگام راه رفتن یا ایستادن
  • درد قفسه سینه
  • تنگی یا فشار در قفسه سینه و تنگی نفس
  • درد، گرفتگی و فشار در گردن، فک، شانه ها و پشت
  • سوء هاضمه و سوزش معده
  • مشکلات خواب و خستگی روز
  • سرگیجه
  • تپش قلب
  • عرق سرد
  • استفراغ و حالت تهوع
  • تورم در پاها، مچ پا، معده و رگهای گردن
  • غش کردن

 

این علائم ممکن است با فعالیت یا استرس بدتر و در هنگام استراحت فرد بهتر شوند.

با پزشک در مورد درد قفسه سینه صحبت کنید، به ویژه وقتی که هر یک از علائم فوق آن را همراهی می‌کند.

هر کسی که درد شدید قفسه سینه، سرگیجه و غش یا احساس تنفس داشته باشد، باید به مراقبت های اضطراری بپردازد.

 

انواع و علل

دیس لیپیدمی را می توان بر اساس علت، به دو نوع دسته بندی کرد:

 

دیس لیپیدمی اولیه

عوامل ژنتیکی باعث دیس لیپیدمی اولیه می شود در نتیجه یک عارضه ارثی است. دلایل شایع دیس لیپیدمی اولیه عبارتند از:

  • چربی خون ترکیبی خانوادگی که در نوجوانان و جوانان ایجاد می شود و می تواند منجر به کلسترول بالا شود.
  • هایپرآپوبتالیپوپروتئینمی خانوادگی که جهش در گروهی از لیپوپروتئین های LDL به نام آپولیپوپروتئین ها است.
  • هایپرتری گلایسیریدمی خانوادگی، که منجر به میزان بالای تری گلیسیرید می شود.
  • هایپرکلسترولمی خانوادگی یا پلی ژنیک هموزیگوت که جهشی در گیرنده های LDL است.

 

دیس لیپیدمی ثانویه

چربی خون ثانویه توسط عوامل سبک زندگی یا شرایط پزشکی ایجاد می شود که با گذشت زمان در سطح چربی خون تداخل ایجاد می کنند.

دلایل شایع دیس لیپیدمی ثانویه عبارتند از:

  • چاقی، به ویژه وزن اضافی دور کمر
  • دیابت
  • کم کاری تیروئید
  • اختلال در مصرف الکل که به آن اعتیاد به الکل نیز معروف است
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • سندرم متابولیک
  • مصرف بیش از حد چربی ها، به ویژه چربی های اشباع و ترانس
  • سندرم کوشینگ
  • بیماری التهابی روده، که معمولاً با عنوان IBS شناخته می شود
  • عفونت های شدید، مانند HIV
  • آنوریسم آئورت شکمی

 

عوامل خطر

عوامل مختلفی برای افزایش احتمال ابتلا به چربی خون و بیماری های مرتبط شناخته شده است. این عوامل خطر عبارتند از:

  • چاقی
  • سبک زندگی بی تحرک
  • نبود ورزش منظم
  • مصرف الکل
  • مصرف دخانیات
  • مصرف داروهای غیرقانونی یا غیرمجاز
  • عفونتهای مقاربتی
  • دیابت نوع 2
  • کم کاری تیروئید
  • بیماری مزمن کلیه یا کبد
  • شرایط گوارشی
  • سن بالا
  • رژیم غذایی سرشار از چربی های اشباع و ترانس
  • پدر و مادر یا مادربزرگ و پدربزرگ مبتلا به چربی خون
  • زن بودن، زیرا زنان بعد از یائسگی سطح LDL بالاتری را تجربه می کنند

 

درمان

پزشک معمولاً روی کاهش سطح تری گلیسیرید و LDL در فرد تمرکز می کند. با این حال، بسته به علت اصلی دیس لیپیدمی و شدت آن، درمان نیز متفاوت است.
پزشکان ممکن است یک یا چند داروی اصلاح کننده چربی را برای افرادی تجویز کنند که دارای میزان کلسترول بسیار بالا هستند و حداقل 200 میلی گرم در دسی لیتر کلسترول در خون خود دارند.
کلسترول بالا معمولاً با استاتین درمان می شود که در تولید کلسترول در کبد اختلال ایجاد می کند.

اگر استاتین ها نتوانند سطح LDL و تری گلیسیرید را کاهش دهند، پزشک داروهای اضافی را توصیه می کند، از جمله:

  • ازتیمایب
  • نیاسین
  • فیبرات
  • گیرنده های اسید صفراوی
  • اوولوکوماب و الیروکوماب
  • لومیتاپید و میپومرسن

 

برخی از تغییر در سبک زندگی و مکمل ها می توانند به داشتن سطح چربی خون سالم کمک کنند.

درمان های طبیعی شامل موارد زیر است:

  • کاهش مصرف چربی های ناسالم، مانند آنهایی که در گوشت های قرمز، لبنیات پرچرب، کربوهیدرات های تصفیه شده، شکلات، چیپس و غذاهای سرخ شده وجود دارد
  • ورزش منظم
  • حفظ وزن مناسب در صورت لزوم با کاهش وزن
  • کاهش یا اجتناب از مصرف الکل
  • ترک سیگار و سایر محصولات دخانی
  • اجتناب از نشستن به مدت طولانی
  • مصرف روزافزون چربی های اشباع نشده و چندگانه سالم، مانند چربی های موجود در آجیل، دانه ها، حبوبات، ماهی، غلات سبوس دار و روغن زیتون
  • مصرف روغن امگا 3، به صورت مایع یا به صورت کپسول
  • خوردن مقدار زیادی فیبر غذایی از میوه های کامل، سبزیجات و غلات کامل
  • حداقل 8–6 ساعت خواب شبانه
  • نوشیدن مقدار زیادی آب

 

کلام آخر

افراد مبتلا به چربی خون جزئی معمولاً هیچ علائمی ندارند. این افراد اغلب می توانند با انجام تنظیماتی در سبک زندگی، شرایط را مدیریت و یا برطرف کنند.

در صورت بروز علائم مربوط به قلب یا گردش خون، افراد مبتلا به چربی خون باید به پزشک مراجعه کنند، از جمله:

  • درد قفسه سینه یا تنگی
  • سرگیجه
  • تپش قلب
  • خستگی
  • تورم مچ پا و پا
  • مشکل تنفس
  • عرق سرد
  • حالت تهوع و سوزش معده

 

افرادی که دیس لیپیدمی شدید دارند، به ویژه آنهایی که مبتلا به سایر بیماری‌ها نیز هستند، علاوه بر ایجاد تغییر در سبک زندگی، باید سطح چربی خون خود را با دارو کنترل کنند.

 

منبع: medicalnewstoday.com

 

صابون زغالی و فواید آن

هر آنچه درباره صابون زغالی باید بدانید

زغال اخیراً به شکل ماسک صورت، نوارهای منافذ پوست، خمیر دندان و دئودورانت در سراسر فروشگاه های بهداشتی یافت می‌شود. حتی در برخی جاها قهوه‌های حاوی زغال به فروش می‌رسانند.
گفته می‌شود زغال چوب با از بین بردن سموم، بدن را پاکسازی می‌کند، به همین دلیل است که استفاده از آن در محصولات غذایی و زیبایی به یک رویه تبدیل شده است.

اما آیا واقعاً صابون زغالی برای پوست های شما مفید است؟ در ادامه به بررسی این ادعا می‌پردازیم. با ما در داروخانه آنلاین دیجی دارو همراه باشید.

 

زغال فعال یا معمولی

زغال فعال در لیست ترکیبات بسیاری از محصولات بهداشتی مشاهده می‌شود. برای ساخت این نوع زغال، ابتدا ماده ای را پردازش می‌کنند که در دمای بالا کربن زیادی دارد سپس آن را با بخار یا هوای داغ فعال می‌کنند. در این فرآیند سطح و منافذ ماده افزایش می‌یابد، به همین دلیل قادر است به بسیاری از مایعات و گازها متصل شده و جذب شود.

 

مواد متداول مورد استفاده برای تهیه زغال فعال شامل چوب، پوست میوۀ مغزدار، پوست هستۀ میوه، زغال سنگ نارس، استخوان و ضایعات کاغذ است.
از زغال فعال اغلب برای پاکسازی آب از آلاینده‌هایی مانند فلزات سنگین، حشره کش ها و علف کش ها استفاده می‌شود. معمولاً در اتاق های اورژانس برای جلوگیری از جذب داروهای بلعیده شده توسط روده و ورود سموم به جریان خون از این نوع زغال استفاده می‌گردد. به این صورت که سموم با اتصال به زغال فعال از بدن خارج می‌شوند.
بریکت‌های زغالی استاندارد روند فعال سازی یکسانی را طی نکرده اند و حاوی موادی هستند که برای انسان سمی تلقی می‌شوند.

 

صابون زغالی چگونه به پوست کمک می کند

اگرچه شواهد کمی برای اثبات این ادعا وجود دارد، اما برخی از شرکت های مراقبت از پوست می‌گویند قدرت جذب زغال فعال می تواند:

  • آلودگی ها را از منافذ پوست پاک کند
  • “سم زدایی” یا “پالایش” پوست وقتی به عنوان صابون و پاک کننده صورت استفاده می‌شود
  • به پاکسازی آکنه کمک کند

 

آیا صابون زغالی باعث پاکسازی پوست می شود؟

از نظر تئوری، زغال فعال می‌تواند به منافذ بچسبد و روغن‌ها و آلودگی‌ها را بیرون بکشد اما در عمل ممکن است درست نباشد. مطالعات نشان می‌دهد بعد از تماس زغال فعال، چند ساعت طول می کشد تا به طور کامل عمل کند.
یک مطالعه در سال 2020 به این نتیجه رسید که اگرچه استفاده زغال فعال در محصولات آرایشی هیچ ضرری ندارد، اما شواهدی وجود ندارد که بتواند از مزایای مراقبت از پوست آن حمایت کند.

توجه: کارشناسان نسبت به استفاده از زغال فعال بدون نسخه در خانه در صورت مسمومیت یا اوردوز هشدار می‌دهند، به دلیل اینکه این ماده در بیمارستان‌ها برای جذب بخشی از سموم استفاده می‌شود.

 

اثرات جانبی

محققان می‌گویند زغال فعال موجود در محصولات مراقبت از پوست به طور كلی بی خطر است. با این حال، برخی افراد ممکن است به محصولات بهداشتی حساسیست داشته باشند و نسبت به آنها واکنش آلرژِیک نشان دهند. به همین دلیل بهتر است قبل از استفاده از آن در بقیه بدن یا صورت، مقدار کمی از صابون یا شوینده را روی بازوی خود آزمایش کنید.

 

حتی وقتی زغال فعال به صورت خوراکی مصرف می‌شود، عوارض جانبی نادری دارد و اغلب شامل حالت تهوع و استفراغ می‌شود. لازم به ذکر است که مکمل‌های زغال فعال ممکن است تاثیر برخی از داروها مانند کاربامازپین (تگرتول)، متیل گزانتین و داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی را از بین ببرند.

 

محبوب ترین برندهای صابون زغالی

اگر تمایل به استفاده از صابون زغالی دارید در ادامه چند صابون و شوینده صورت و بدن معروف را بیان می‌کنیم:

  • نوار زغالی تمیز کننده منافذِ بیوره (Biore) که برای پوست‌های چرب و حساس طراحی شده است و با خارج کردن آلودگی ها، منافذ پوست را تمیز می‌کند.

 

  • صابون سم زدای بامبو (Herbivore Bamboo) که صابونی ملایم برای پوست های چرب، مختلط و مستعد لک است. این محصول برای از بین بردن آکنه و پاکسازی منافذ پوست ساخته شده است، برای استفاده بر روی صورت و بدن به اندازه کافی ملایم است و دارای رایحه ترنج مرکباتی است.

 

  • پاک کننده درمالوژیکا (Dermalogica ) که حاوی رس کائولن برای جذب روغن اضافی بدن و زغال فعال برای حذف ناخالصی ها است. در این پاک کننده برای تصفیه منافذ از مرکبات، آلوئه و عصاره کلم بروکلی نیز استفاده شده است.

 

  • صابون زغالی سیاه شامان (Binu Binu Shaman) با ترکیبی از زغال فعال، اسانس اسطوخودوس، کره شیا، کره کاکائو و روغن نارگیل، کرچک، زیتون و بادام شیرین پوست را تصفیه و مرطوب می‌کند.

 

  • زغال شستشوی نرولی (French Girl Fleur De Néroli) یک شوینده صورت و بدن خامه‌ای و بدون کف است که از زغال فعال، عصاره چای سبز، آلوئه و روغن جوجوبا در ترکیبات آن استفاده شده است و برای تسکین و تمیز کردن پوست حساس به کار می‌رود.

 

حرف آخر

صابون زغالی فعال با پردازش ماده ای پر کربن در دمای بالا و سپس فعال سازی آن با هوای گرم یا بخار ساخته می شود. سطح وسیع آن باعث جذب سموم می شود، به همین دلیل زغال فعال موجود در صابون از لحاظ نظری به آلودگی و چربی پوست متصل می شود و به پاک شدن منافذ پوست کمک می کند.

اگرچه شواهد مناسبی برای نشان دادن فایده زغال فعال برای پوست وجود ندارد، اما استفاده از آن به طور کلی بی خطر است.

 

منبع: healthline.com