تزریق آمپول بیوتین

بیوتین (ویتامین H)

بیوتین که با نام ویتامین H نیز شناخته می شود، از ویتامین های محلول در آب بوده و در هنگام بروز مشکلات مختلف می تواند کاربرد های درمانی و یا مکملی داشته باشد. اگر بدن دچار کمبود بیوتین باشد، روزانه ۵ تا ۲۰ میلی گرم از این آمپول قابل تجویز است. تکثیر سلولی، تولید و تجزیه  اسید های آمینه، پروتئین و تنظیم قند خون بر عهده این ویتامین مهم می باشد. این ویتامین نقش بسزایی در داشتن مو هایی سالم و با طراوت دارد. شوره سر، خشکی پوست، موخوره، ریزش مو و مشکلات گوارش از قبیل یبوست می تواند از عوارض کمبود بیوتین در بدن باشد. برای جبران کمبود این ویتامین مهم، می توان از مزایا آمپول بیوتین بهره گرفت.  مقدار نیاز روزانه بدن هر انسان به این ویتامین برای افراد بالغ و بزرگ‌سال ۳۰ میکروگرم و برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال نیز ۲۵ میکروگرم است.

تنظیم نمودن سوخت‌ و ساز بدن :

آنزیم ‌های بسیاری برای یک عملکرد درست به این ویتامین نیاز دارند. آنزیم ‌ها نیز در سوخت و ساز کربوهیدرات ‌ها، چربی‌ ها و پروتئین ها نقش دارند.

سلامت ناخن ‌ها با ویتامین B7 :

ویتامین  H ناخن ‌ها را محکم کرده و از شکنندگی آن‌ ها جلوگیری می‌ نماید.

حفظ سلامت مو :

بیوتین نقش مؤثری در تکثیر سلولی دارد. بنابراین در رشد مو هم می تواند بسیار مؤثر باشد. همچنین با تأثیر روی آنزیم‌ های مربوط به پردازش پروتئین‌ هایی مثل کراتین، ضخامت و استحکام مو را موجب می شود.

اثرات کاهشی قند خون در افراد مبتلا به دیابت :

بیوتین در خون افراد دیابتی نسبت به افراد سالم تقریباً تراکم پایین‌تری داراست. ویتامین B7 نقشی بسیار مهم در تولید قند و تبدیل آن به انرژی ایفا می‌کند. در واقع بیوتین در حضور عناصری مانند کروم، روی و سایر مواد مغذی، باعث کاهش قند خون افرادی دیابتی خواهد شد.

کاهش دادن سطح کلسترول :

B7 متابولیسم چربی ‌ها در بدن را تنظیم کرده و بنابراین باعث کاهش کلسترول بد خون خواهد شد.

آمپول بیوتین

این آمپول درواقع حاوی نوعی ماده به نام بیوتین است که از ویتامین های گروه B بشمار می آید. تزریق آمپول بیوتین بهتر است در طول روز صورت پذیرد، زیرا مصرف ویتامین های گروه B انرژی زا بوده و ممکن است منجر به ایجاد اختلال در خواب گردد. عرضه و مصرف آمپول بیوتین معمولاً ۵ میلی گرم در هر بسته بندی بوده و در هر بسته ۶ عدد آمپول که حاوی ۵ میلی گرم بیوتین است، وجود دارد.مصرف و کاربرد آمپول بیوتین را نمی‌توان به‌ طور مداوم برای تقویت مو استفاده نمود. بعد از کاربرد آخرین آمپول بیوتین در دوره مشخص ‌شده توسط پزشک متخصص، باید چند ماه صبر کرده و سپس دوره جدید را شروع نمود. اگر به‌ صورت مداوم مصرف آمپول بیوتین صورت گیرد، مو ها به جذب مواد مغذی و تقویتی مقاوم خواهند شد. بنابراین باید از مصرف مداوم و خودسرانه دارو های تقویت مو خودداری نمود تا بتوان مو هایی زیبا داشت. بیوتین هم به شکل مکمل خوراکی و هم تزریقی وجود داشته و در مواردی مانند ریزش شدید مو، ایجاد شکستگی در ناخن ‌ها، ایجاد التهابات پوست در نوزادان، ایجاد دیابت و افسردگی متوسط و تقویت پوست برای حفظ زیبایی توصیه می شود.

زمان تزریق آمپول بیوتین

تمام ویتامین های B در افزایش انرژی نقش دارند. پس اگر مکملی مصرف می کنید که حاوی این گروه از ویتامین ها باشد، حتما آن را صبح و حتی ناشتا مصرف کنید. در مورد آمپول بیوتین باید بگوییم که بهترین زمان استفاده از آن اغلب صبح است. اگر این یا آمپول بانتانت را در شب تزریق کنید، افزایش انرژی حاصله ممکن است خواب شما را در شب مختل کند.

نحوه مصرف آمپول بیوتین

نخست باید این مطلب در نظر گرفته شود که مصرف این دارو باید طبق تجویز و دستور پزشک صورت گیرد. پزشک متخصص با در نظر گرفتن سن، جنس و نوع مشکل بیمار می تواند روش های مصرف متغیری را برای هر فرد تجویز نماید.

معمولاً مصرف این ویتامین برای درمان ریزش مو هفته‌ای یک بار تزریق و به مدت شش هفته، به بیمار توصیه می شود. البته برخی از پزشکان نیز دوره مصرف این دارو برای تأثیر در درمان را ۶ ماهه می دانند. بسته ‌های این دارو معمولاً ۶ عددی است و انواع آن از برند ها و شرکت ‌های داروسازی مختلف در بازار خرید و فروش دارو عرضه می گردد.

کاربرد و مصرف آمپول بیوتین هم در نوع خارجی و هم در نوع ایرانی صورت می پذیرد.  امروزه به دلیل کاهش آمپول بیوتین خارجی در بازار، بسیاری از افراد نگران هستند که با مصرف دارو ایرانی دچار عوارض و مشکلاتی شده و یا اینکه نوع ایرانی این دارو کیفیت و تأثیر نوع خارجی را نداشته باشد. اما لازم به ذکر است که ترکیبات انواع آمپول بیوتین ایرانی و خارجی کاملاً یکسان بوده و هر یک را به جای دیگری می‌توان استفاده نمود.

 بیوتین خارجی یا ایرانی؟

اگر می خواهید نظر مصرف کنندگان را بدانید باید بگوییم که آنها معتقدند تزریق بیوتین خارجی تاثیر بهتری روی بدن آنها دارد. یعنی کاهش ریزش مو، افزایش رشد مو و در مدت زمان کوتاه تری متوجه تاثیر آن می شوند. اما این یک موضوع کلی نیست. با استفاده از تزریق بیوتین ایرانی بسیاری از افراد به نتیجه مطلوب رسیده اند. در نهایت اگر بخواهیم با شما روراست باشیم باید بگوییم که رضایت مردم از استفاده از تزریق بیوتین خارجی بیشتر از ایرانی ها است.

تفاوت آمپول بیوتین ایرانی و خارجی آنقدر زیاد نیست که شما را در انتخاب آن ها بسیار حساس کند. اگر نیاز به تزریق بیوتین دارید، از هر چیزی که در دسترس شماست استفاده کنید. شاید بپرسید که چرا معمولاً باپانتین علاوه بر تزریق بیوتین تجویز می شود؟ باپانتین همان ویتامین B5 است. این ویتامین به تولید انرژی در بدن کمک می کند و علاوه بر آن مانند همه ویتامین های گروه B می تواند در بهبود رشد مو موثر باشد. مصرف اسید پانتوتنیک یا ویتامین B5 به همراه آمپول بیوتین می تواند تاثیر بهتری در تقویت مو داشته باشد. به همین دلیل است که آمپول های بیوتین و بیپانتین معمولاً با هم تزریق می شوند.

عوارض آمپول بیوتین

هرچند B7 ویتامینی محلول در آب است و میزان اضافه اش از بدن دفع می‌ گردد، اما مصرف بیش ‌از حد مجاز آن مشکلاتی را در بدن ممکن است ایجاد نماید که عبارت اند از:

  • اسهال

افرادی که دوز بالای این ویتامین را مصرف می‌کنند، از گرفتگی عضلات شکمی و اسهال نیز ممکن است رنج ببرند. در این مواقع بهترین کار قطع مصرف آمپول بیوتین می باشد.

  • حالت تهوع

افرادی که مصرف این دارو با دوز بالا را دارند، معمولاً از حالت تهوع خفیف در ساعات اولیه مصرف شکایت دارند. این مسئله با گذر زمان به تدریج برطرف خواهد شد.

  • سقط جنین در دوران بارداری از عوارض کاربرد این دارو

زنان باردار از مصرف دوز بالای باید بیوتین خودداری کنند، زیرا این ویتامین خطر سقط جنین را ممکن است افزایش دهد. همیشه قبل از مصرف دارو در دوران بارداری حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید.

قرص اورژانسی

قرص اورژانسی بهترین زمان مصرف و نحوه استفاده از آن

قرص اورژانسی؛ یکی از روش‌های پیشگیری از بارداری که تقریبا به مدت ۳۰ سال قدمت دارد،استفاده از قرص ضد بارداری خوراکی لوونورژسترول است. کاربرد این قرص برای زنانی است که رابطه‌ی جنسی محافظت‌ نشده داشته‌اند یا روش‌هایی که در حین رابطه به کار برده‌اند، موفق نبوده است.( برای مثال کاندوم سوراخ بوده باشد و یا مصرف قرص ضد بارداری فراموش شده باشد و یا برخی از زوجین نیز ممکن است از روش جلوگیری طبیعی از بارداری استفاده کنند که این روش نیز خطا های خاص خود را دارد و ممکن است همسرتان در محاسبات خود اشتباه کرده باشد و مجبور شوید از قرص اورژانسی ضد بارداری استفاده کنید).

در واقع، مصرف قرص اورژانسی به زمان‌هایی ویژه اختصاص دارد و راهکاری عمومی برای پیشگیری از بارداری نیست. قرص اورژانسی با به‌ تأخیر انداختن تخمک گذاری به پیشگیری از بارداری کمک می‌کند.

عملکرد قرص اورژانسی

قرص لونوئل اورژانسی حاوی لوونورژسترل، یک نسخه مصنوعی پروژسترون هورمون طبیعی است که توسط تخمدان ها تولید می ‎شود و مکانیسم این قرص، تاخیر یا جلوگیری از تخمک گذاری (رها سازی تخمک) است.   برای جلوگیری از بارداری این قرص باید طی 72 ساعت بعد از رابطه جنسی مصرف شود که این روش با روش معمول پیشگیری از بارداری تداخل ندارد .

EllaOne حاوی استات است که باعث می ‎شود پروژسترون به طور عادی عمل کند و این امر با به تاخیر انداختن و یا توقف تولید تخمک ها انجام می ‎شود . برای جلوگیری از بارداری ellaOne باید طی 120 ساعت بعد از رابطه جنسی مصرف شود و مصرف این قرص ها در همه موارد از بارداری جلوگیری نمی ‎کنند و ممکن است حتی با مصرف این قرص ها نیز شخص با انجام رابطه جنسی محافظت نشده باردار شود .

انواع قرص های اروژانسی

قرص های اورژانسی همانطور که از نام آنها مشخص است، تنها باید در موارد اضطراری به کار بروند. در این میان می‌توان به ۳ قرص زیر اشاره کرد:

اکثر این قرص‌ها در دارو خانه ها یافت می شوند و بدون نسخه آنها را خریداری کنید.

زمان و نحوه مصرف قرص اورژانسی

قرص های اورژانسی را طی 72 ساعت بعد از رابطه جنسی محافظت نشده می‌توانید استفاده کنید. کارشناسان توصیه می‌کنند بهتر است این قرص در 24 ساعت اولیه مورد استفاده قرار گیرد، زیرا در این شرایط مدت زمان تاثیر قرص اورژانسی افزایش پیدا می کند.

این قرص به صورت یک قرص تک با دوز 1.5 و یا به صورت دو قرص با دوز 0.75 در داروخانه ها موجود می‌باشد. اگر قصد استفاده از  قرص دوم (0.75) را دارید، می‌توانید قرص اول را بعد از رابطه جنسی محافظت نشده و قرص دوم را 12 ساعت بعد مصرف کنید. همچنین می‌توانید هر دو قرص را هم‌زمان باهم مصرف نمایید.

مقدار نحوه مصرف
قرص به صورت تک 1/5 دوز بلافاصله پس از رابطه جنسی محافظت نشده مصرف شود.
دو قرص به صورت 0/75 دوز
  •  اولین قرص را پس از رابطه جنسی محافظت نشده مصرف کنید.
  • دومین قرص را 12 ساعت بعد مصرف کنید.
  • می توانید هر دو قرص را به صورت همزمان مصرف کنید.

مواقعی که ضد بارداری اورژانسی اثر نمی‌کند:

به طور کلی قرص‌های اورژانسی در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ درصد تاثیرگذار هستند و هر چه زودتر مصرف شوند، اثرگذاری بیشتری خواهند داشت.

  • در صورتی که فرد وزن زیادی داشته و یا BMI (یه محاسبه کلی از چربی‌های بدن بر اساس قد و وزن) که اگر نتیجه بالای 30 باشد در این صورت تاثیر قرص کمتر می‌شود و حتی ممکن است تاثیر نداشته باشد.
  • زمانی که فرد داروهایی مصرف کند که با قرص‌های اورژانسی تداخل داشته باشد. مثل داروهای ضد افسردگی یا باربیتورات ها، کاربامازپین، فنی توئین و …
  • زمانی که تخمک گذاری انجام شده باشد. (چرا که قرص‌ها با مکانیسم تاخیر تخمک گذاری و یا عدم تخمک گذاری کار می‌کنند).

بهتر است قرص بلافاصله بعد از رابطه‌ی محافظت نشده، مصرف شود اما تا ۷۲ ساعت بعد هم می‌توان از قرص استفاده کرد. تاثیر قرص‌ اورژانسی ۳ تا ۵ روز است.

کسانی که نباید از قرص اوژانسی استفاده کنند:

زمانی که شما باردار هستید دیگر مصرف لوونورژسترول اثری نخواهد داشت. زنانی که از قبل باردار شده یا ممکن است باردار باشند هم نباید از این قرص ها استفاده کنند. اثرات مصرف این قرص‌ها روی انسان در این شرایط نامشخص است اما مطالعات روی حیوان‌ها نشان می‌دهد که مصرف این قرص‌ها موجب مرده به دنیا آمدن نوزاد می‌شود. کسانی که دچار بیماری های مزمن هستند هم باید قبل از مصرف قرص اورژانسی با پزشک و یا متخصص مشورت نمایند.

زنانی که دچار حساسیت نسبت به مواد سازنده‌ی قرص های اورژانسی هستند یا آسم دارند  نباید از این داروها استفاده کنند.

عوارض قرص اورژانسی

برخی از خانم‌ها بعد از مصرف قرص اورژانسی، عوارض خفیف و موقتی را تجربه می‌کنند. عوارض جانبی قرص لوونورژسترول که معمولاً فقط چند روز ادامه می‌یابد ممکن است شامل این موارد باشد:

  • حالت تهوع یا استفراغ
  • تغییرات خلق و خو
  • قاعدگی نامنظم همراه با درد
  • خونریزی بین دوره‌های قاعدگی یا خونریزی شدید در قاعدگی
  • سرگیجه، سردرد و خستگی
  • حساس شدن پستان‌ها
  • درد لگن
  • درد شکم
  • گرفتگی عضلات

عوارض جانبی نادر

اگرچه ایجاد علائم واکنش آلرژیک نادر است اما ممکن است در برخی افراد ایجاد شود،‌ شامل؛

  • کهیر
  • خارش
  • تنگی نفس
  • ورم صورت، تورم لب، تورم زبان یا تورم گلو.

تداخلات دارویی قرص لوونورژسترول

برخی از تداخلات دارویی ممکن است نحوه‌ی عملکرد داروها را تغییر دهد. یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. داروها یا فرآورده‌های گیاهی که تجزیه‌ی پروژستین‌ها را افزایش می‌دهند، ممکن است غلظت پلاسمایی پروژستین‌ها و اثر قرص‌های حاوی پروژستین مثل لوونورژسترول را کاهش دهند. که این اثر می‌تواند منجر به بارداری شود.

برخی از داروها یا محصولات گیاهی که ممکن است اثر قرص‌های پروژستین را کاهش دهند شامل این موارد هستند:

عفونت هلیکوباکتر پیلوری

عفونت هلیکوباکتر پیلوری

هلیکوباکتر پیلوری (Helicobacter pyloriH. pylori) یک باکتری چسبیده به مخاط معده است . این باکتری تمایل دارد به مخاط معده حمله کند. از این‌رو این باکتری به عنوان باکتری بیماری‌ زای معده انسان شناخته شده است. در حالی که عفونت با این باکتری به طور معمول علائمی ایجاد نمی‌کند، در برخی از افراد می‌تواند منجر به بیماری شود. همه افراد ممکن است به عفونت هلیکوباکتر پیلوری مبتلا شود . بیشتر عفونت های هلیکوباکترپیلوری “خاموش ”  و بدون هیچ علامتی هستند . وقتی باکتری ها علائمی ایجاد می کنند ، معمولاً علائم شامل  ورم معده یا بیماری زخم معده هستند.دانشمندان گمان می كنند كه عفونت هلیكوباكترپیلوری ممكن است مسری باشد زیرا به نظر می رسد این عفونت در همه اعضای یک خانواده  وجود دارد و بیشتر در جاهایی مشاهده می شود كه افراد در شرایط شلوغ یا غیر بهداشتی زندگی می كنند. اگرچه تحقیقات نشان می دهد که عفونت از فردی به فرد دیگر منتقل می شود ، اما دقیقاً نحوه وقوع این سرایت مشخص نیست.

اچ پیلوری برای زندگی در محیط سخت و اسیدی معده سازگار شده است. این باکتری می‌تواند محیط اطراف خود را تغییر و اسیدیته آن را کاهش دهند (pH محیط را افزایش دهد)، تا بتوانند زنده بماند. شکل مارپیچی هلیکوباکتر پیلوری به آن اجازه می‌دهد تا به لایه‌های داخلی معده نفوذ کند، در جایی که توسط مخاط محافظت می‌شود و سلول‌های ایمنی بدن قادر به رسیدن به آن‌ها نیستند. این باکتری می‌تواند در پاسخ ایمنی بدن تداخل ایجاد کند و با ایجاد عفونت طولانی مدت، منجر به بیماری‌های معده شود.
در نتیجه اتصال H. pylori به سلول‌های معده، بافت معده قرمز و متورم (ملتهب) می‌شود. این باکتری می‌تواند به لایه محافظ معده (مخاط) حمله و با تولید آنزیمی به نام اوره‌آز، اسید معده را خنثی کند و باعث ضعیف شدن پوشش سطحی محافظ معده شود. در اثر ضعیف شدن لایه پوششی، سلول‌های معده بیشتر در معرض اسید، پپسین و مایعات گوارشی قوی بدن قرار می‌گیرند و آسیب می‌بینند. این آسیب‌ها می‌تواند منجر به زخم معده یا اثنی عشر (ابتدای روده کوچک) شود.
با توجه به تاثیر هلیکوباکتر پیلوری بر بافت معده، این باکتری عامل اصلی بیماری‌های سوء هاضمه، گاستریت (ورم معده) و زخم معده در نظر گرفته می‌شود و به عنوان فاکتور درجه ۱ سرطان معده شناخته شده است.
اگرچه اچ پیلوری یک علت شایع زخم معده و ورم معده در بزرگسالان است، اما در کودکان نیز می‌تواند منجر به بیماری شود.

علائم عفونت هلیکوباکتر پیلوری

بیشتر افراد در دوران کودکی به این میکروب مبتلا می‌شوند. ممکن است بعد از سال ها نشانه های وجود این میکروب آشکار شود. حتی بسیاری از افرادی که این میکروب را در معده خود دارند دچار زخم یا مشکلاتی از این دست نمی‌شوند.

نشانه‌های عفونت اچ پیلوری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد یا احساس سوزش معده
  • از دست دادن اشتها
  • لاغری ناخواسته
  • حالت تهوع و استفراغ
  • آروغ زدن مکرر
  • نفخ شکم

در صورت مشاهده علائم مداوم و مزمن عفونت هلیکوباکتر پیلوری، لازم است که فرد از نظر آلودگی به این باکتری معاینه شود. علاوه بر این، به محض مشاهده علائم نگران‌کننده زیر لازم است که بیمار در اسرع وقت به پزشک مراجعه کند، علائمی همچون:

  • درد شدید یا مداوم شکم
  • مشکل در بلعیدن
  • استفراغ یا استفراغ خونی یا سیاه
  • مدفوع قیر مانند، خونی یا سیاه

عوارض و خطرات ابتلا 

غالباً هلیکوباکتر پیلوری از زمان کودکی در معده افراد وجود دارد. افزایش تعداد این باکتری و عفونت طولانی مدت فرد با سویه‌های بیماری‌زای آن می‌تواند منجر به تغییرات بافت معده و ایجاد بیماری‌هایی همچون موارد زیر شود:

  • التهاب معده (ورم معده یا گاستریت)
  • ایجاد تغییرات پیش سرطانی در بافت معده
  • بر هم خوردن شرایط اسیدی معده
  • زخم معده
  • سرطان معده
  • انسداد معده
  • کم خونی، فقر آهن
  • خونریزی‌های داخلی
  • پریتونیت، عفونت صفاق یا پوشش حفره شکم
  • سوراخ شدن دیواره معده

 تشخیص عفونت هلیکوباکتر پیلوری

ابتدا پزشک از شما در مورد سوابق پزشکی، علائم و داروهای مصرفی سؤال می کند. سپس معاینه جسمی انجام می شود و شکم از نظر تورم، حساسیت و درد مورد بررسی قرار می گیرد. سایر آزمایشاتی که ممکن است انجام شود، به این شرح است:

  • آزمایش خون و مدفوع : این آزمایش می‌تواند به یافتن عفونت روده یا همان میکروب روده کمک کند.
  • تست تنفس اوره : برای این آزمایش بیمار مایع مخصوصی به نام اوره را می‌نوشد. سپس در کیسه ای مخصوص تنفس می کند. این کیسه برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می شود. در صورتی که بیمار مبتلا به هلیکو باکتر پیلوری باشد، باکتری ها اوره موجود در بدن شما را به دی اکسید کربن تبدیل می‌کنند.
  • آندوسکوپی فوقانی دستگاه گوارش : برای این آزمایش از لوله ای با دوربین کوچک به نام آندوسکوپ استفاده می شود. این لوله تا پایین گلو و معده و قسمت فوقانی روده کوچک شما را بررسی می کند. می توان از آندوسکوپی برای دریافت نمونه نیز استفاده نمود.
  • اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) : این روش پرتونگاری قدرتمندی است که تصاویر واضحی را از قسمت داخلی بدن شما در اختیار پزشک قرار می‌دهد.

درمان عفونت اچ پیلوری

شروع نقطه درمان:

پس از آنکه تست‌های تشخیصی هلیکوباکتر پیلوری ابتلای فرد به این عفونت را تایید کردند، پزشک درمان بیمار را آغاز می‌کند. در ابتدا یک رژیم دارویی ۳ یا ۴ دارویی شامل دو آنتی‌بیوتیک و داروهای موثر بر اسید معده به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز برای بیمار تجویز می‌شود. در اغلب موارد لازم است که بیمار دو بار در روز این داروها را مصرف کند.

تراپی و مدیریت:

۸ هفته پس از اتمام دوره درمان بیمار باید به پزشک خود مراجعه کند. در این مرحله پزشک با هدف نظارت بر موفقیت روش درمان و اطمینان از ریشه‌کن شدن میکروب معده، مجدداً برخی از تست‌های تشخیصی را برای بیمار درخواست می‌کند. آزمایش مدفوع و تست تنفسی اوره آزمایش‌هایی هستند که به طور معمول در جهت ارزیابی موفقیت درمان اچ پیلوری انجام می‌شوند.

رژیم غذایی:

استفاده از غذاهایی که اثرات تحریک‌کنندگی کمتری برای معده دارند در درمان عوارض ناشی از سوء هاضمه مانند سوزش و نفخ بسیار موثر می‌باشند. پرهیز از مصرف غذاهای تند و نوشیدنی‌های الکلی، و همچنین عدم کشیدن سیگار نقش مهمی در روند بهبود زخم‌ معده و عوارض ناشی از عفونت هلیکوباکتر پیلوری دارد.
برخی از مواد غذایی که برای درمان طبیعی و خانگی هلیکوباکتر پیلوری پیشنهاد شده‌اند شامل موارد زیر می‌باشند:

  • امگا ۳ و امگا ۶
  • روغن زیتون
  • ریشه شیرین بیان
  • عسل
  • سیر
  • چایی سبز
  • کلم، کلم بروکلی و گل کلم
  • هویج
  • میوه‌های غیر اسیدی مانند سیب و گیلاس
  • سبزیجات پخته شده
  • گوشت سفید و ماهی
  • پروبیوتیک‌ها (Probiotics)

پروبیوتیک‌ها عوامل میکروبی مفید دستگاه گوارش انسان هستند که در مواد غذایی مانند ماست، کفیر و کامبوجا یافت می‌شوند. همچنین امروزه مکمل‌های دارویی پروبیوتیکی نیز که در دنیا تولید می‌شود. به خاطر داشته باشید در مورد مصرف همزمان پروبیوتیک‌ها و آنتی‌بیوتیک‌ها حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

داروهای موثر در درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری:

عفونت هلیکوباکتر پیلوری با استفاده از رژیم‌های دارویی شامل ۲ یا ۳ آنتی‌بیوتیک و داروهای مهارکننده اسید معده قابل درمان است. بطور معمول آنتی‌بیوتیک‌های مترونیدازول (Metronidazole)، کلاریترومایسین (Clarithromycin)، آموکسی‌سیلین (Amoxicillin)، تتراسایکلین (Tetracycline) و سیپروفلوکساسین (Ciprofloxacin) برای از بین بردن این باکتری تجویز می‌شوند.
سایر داروهای غیر آنتی‌بیوتیکی دیگری که ممکن است پزشک برای افزایش اثرگذاری آنتی‌بیوتیک‌ها تجویز کند می‌تواند شامل هر یک از موارد زیر باشند:

  • مسدودکننده‌های گیرنده H2ز(H2-blockers): این داروها برای کاهش میزان اسید معده با هدف مسدود کردن هورمون هیستامین استفاده می‌شوند. هیستامین به تولید اسید معده کمک می‌کند.
  • بازدارنده‌های پمپ پروتون (Proton Pump Inhibitors, PPI): این ترکیبات با توقف عملکرد پمپ اسید معده، مانع از تولید اسید معده می‌شود. از جمله این این داروها می‌توان به پنتوپرازول (Pantoprazole)، امپرازول (Omeprazole) و لانسوپرازول (Lansoprazole) اشاره کرد.
  • محافظت کننده های داخلی معده: داروهایی مانند بیسموت (Bismuth) از پوشش معده در برابر اسید محافظت کرده و به از بین بردن باکتری‌ها کمک می‌کنند.

پیشگیری از هلیکوباکتر پیلوری:

در حال حاضر ، هیچ واکسنی علیه H. pylori وجود ندارد. و از آنجا که انتقال به وضوح قابل درک نیست ، دستورالعمل های دقیق پیشگیرانه در دسترس نیستند. با این حال ،  بهتر است موارد زیر را در هر شرایطی رعایت بفرمایید :

  • دستان خود را کاملا بشویید.
  • غذایی که به درستی تهیه شده است بخورید.
  • از منبع ایمن آب بنوشید.
شربت ایمیونس

شربت ایمیونس _ Immunace Liquid

شربت ایمیونس

شربت ایمیونس؛ داروی ایمیونس برای تقویت سیستم ایمنی و کاهش ابتلا به بیماری‌های واگیردار و شایع تهیه شده است. این شربت حاوی املاح و ویتامین‌های مهمی است که نیازهای سلول‌های دفاعی شما را برای مبارزه با عفونت‌ها تأمین کرده و گاهی خود نیز در نابودی عوامل بیماری زا نقش دارند.

این دارو شامل آنتی‌اکسیدان‌های قوی بوده و در افراد با بیماری‌های مزمن مثل دیابت و بیماری‌های قلبی  _ عروقی، برای جلوگیری از ابتلا به عفونت‌ها، بهبود بینایی، تقویت سیستم ایمنی، افزایش انرژی، افزایش اشتها و محافظت از سلول‌ها، بسیار مفید و موثر است.
بتاکاروتن، ال-کارنیتین، سلنیوم، روی و ویتامین‌های B12, B6, B1 از ترکیبات تشکیل‌دهنده ایمیونس است که همگی به حفظ سلامت کلی بدن و عملکرد صحیح سیستم ایمنی بدن، کمک می‌کنند.

محتویات شربت ایمیونس

  • بتاکاروتن (β-Carotene):

بتاکاروتن نوعی آنتی‌اکسیدان است که در بدن پیش ساز ویتامین A به شمار می‌آید. بتاکاروتن سبب افزایش تولید گروهی از گلبول‌های سفید می‌شود و مانند سایر آنتی‌اکسیدان‌ها وظیفه مهار و مقابله با رادیکال‌های آزاد را دارد. رادیکال‌های آزاد ترکیبات شیمیایی هستند که توسط برخی از فعل و انفعالات شیمیایی درون بدن به وجود می‌آیند و موجب پیری و آسیب به سلول‌ها و بافت‌های بدن می‌شوند. تحقیقات مختلف نشان داده‌اند که با مصرف مواد غذایی غنی از آنتی‌ اکسیدان‌ها می‌توانیم موجب تقویت سیستم ایمنی بدن برای مقابله با این مولکول‌های آسیب‌رسان شویم. بهترین منابع غذایی بتاکاروتن شامل هویج، سیب زمینی، اسفناج، کلم و به‌ طور کلی سبزیجات تازه است و میزان دریافت روزانه آن در بدن می‌بایست بین 150 تا 180 میلی‌گرم باشد.

  • ال-کارنیتین (L-Carnitine):


ال-کارنیتین در بدن از ترکیب دو آمینواسید، لیزین و متیونین به وجود می‌آید. آمینو اسیدها مواد اولیه تشکیل‌دهنده پروتئین‌های موردنیاز بدن شما هستند. ال-کارنیتین نقش مهمی در بهبود روند تولید انرژی توسط بدن دارد. این ترکیب با تولید سلول‌های جدید و ترمیم سلول‌ها ضروری موجب حفظ سلامت عمومی بدن شما و پیشگیری از ابتلا به برخی از بیماری‌های قلبی و مغزی می‌شود. با این حال ساخت ال-کارنیتین در بدن بعضی از افراد به مقدار کافی صورت نمی‌گیرد در حالی که بدن روزانه به 500 تا 2000 میلی‌گرم از این مکمل آمینواسیدی نیاز دارد. منابع پروتئین‌های حیوانی مانند گوشت‌، تخم مرغ و لبنیات غنی از ال-کارنیتین هستند.

  • روی (Zinc):


روی از منابع معدنی مهم مورد نیاز بدن است و کمبود آن در بروز انواع بیماری‌های مثل مشکلات مربوط به پروستات، ریزش مو، اختلالات نعوظی در آقایان و دیابت مؤثر است. علاوه بر این نقش روی در حمایت از گلبول‌های سفید واکنش‌های دیگر سیستم ایمنی بدن ثابت شده است و سبب حفظ و تقویت سلامت عمومی بدن می‌شود. منابع اصلی روی شامل گوشت قرمز، جگر گاو، عدس، زرده تخم مرغ و جوی دو سر است و میزان دریافت روزانه آن در بدن می‌بایست بین 10 تا 18 میلی‌گرم باشد.

  • سلنیوم (Selenium):

سلنیوم یکی دیگر از ترکیبات معدنی ضروری بدن به شمار می‌آید که کمبود آن با ابتلا به نوعی از بیماری خود ایمنی در تیروئید رابطه مستقیم دارد. علاوه بر این سلنیوم سبب تقویت تولید آنتی‌ اکسیدان‌های طبیعی بدن (که نقش آن‌ها پیش‌ تر ذکر شد) می‌شود. جگر، گردو، ماهی، میگو، تخمه آفتابگردان و سبوس برنج و گندم همگی از منابع اصلی این ماده معدنی مفید به شمار می‌آیند که میزان دریافت روزانه آن در بدن می‌بایست بین 60 تا 70 میکروگرم (معادل 0.06 تا 0.07 میلی‌گرم) باشد.

  • کولین (Choline):

کولین موجود در فرمولاسیون شربت ایمیونس یکی از مهم‌ترین ریز مغذی‌ها برای حفظ سلامت مغز است. کولین برای رشد و تقویت مغز یک ترکیب بسیار مفید است و در مراحل اولیه زندگی به تکامل نرمال مغز کمک می‌کند. زرده تخم مرغ، میگو، گوشت گاو، بادام زمینی، کلم، گل کلم و غلات مهم‌ترین منابع کولین هستند و حداکثر میزان دریافت روزانه آن در بدن می‌بایست 550 میلی‌گرم باشد.

  • سایر ترکیبات

نیکوتامید، بیوتین، دکسپانتنول، آهن، منگنز، روی، مس، منیزیم، پتاسیم، کرمیوم، کولین، بوتیلیتد هیدروکسی آنیزول، روغن پرتقال، روغن لیمو، کارامل نوع 3، سدیم سیترات، سیتریک اسید مونو هیدرات، سوکرالوز، سدیم کلراید، سدیم متیل پارابن، سدیم پروپیل پارابن، سوربیتول سولوشن 70%، زانتان گام، پروپیلن گلیکول، آکاسیا گام، سدیم لوریل سولفات و آب تصفیه شده از ترکیبات دیگر شربت ایمیونس هستند.

ویتامین‌های شربت شربت ایمیونس

  • ویتامین D3 یا کلسیفرول:

ویتامین D3 از مشتقات ویتامین D است که به‌ طور طبیعی در تماس با نور خورشید در پوست شما ساخته می‌شود. این ترکیب بعد از وارد شدن به جریان خون به جذب کلسیم و فسفر موجود در غذاهای هضم شده درون بدن شما، کمک می‌کند و به همین علت به آن کلسیفرول نیز گفته می‌شود. کمبود این ویتامین عوارض متعددی مثل کاهش قدرت دفاعی سیستم ایمنی، افزایش شانس ابتلا به بیماری‌هایی نظیر ام اس، انواع عفونت‌ها، دیابت و… می‌شود. تخم مرغ، شیر، جگر گوسفند و انواع ماهی‌ از منابع مفید این ویتامین هستند. متأسفانه کمبود این ویتامین در ایران بسیار شایع است درحالی که میزان دریافت روزانه آن می‌بایست 20 میکروگرم در روز است.

  • ویتامین‌های گروه B شامل B12, B6, B1:

ویتامین‌های گروه B موجب افزایش تولید گلبول‌های سفید و مولکول‌هایی دیگری می‌شوند که وظیفه محافظت از بدن در برابر بیماری‌ها مختلفی مثل اختلالات قلب، اعصاب و دستگاه گوارش را دارند.

  •  ویتامین B1 یا تیامین

نقش بزرگی در سلامت سیستم عصبی بدن دارد. این ویتامین به‌ طور ویژه در گندم، نان، نخود، لوبیا، آجیل و بسیاری از سبزیجات وجود دارد و میزان دریافت آن به‌ طور روزانه می‌بایست 1.2 میلی‌گرم باشد.

  • ویتامین B6 یا پیریدوکسین

نقش مهمی در سوخت‌ و ساز بدن، عملکرد سیستم عصبی و بینایی دارد. این ویتامین به‌ طور فراوان در گوشت قرمز، بوقلمون، پسته، لوبیا، آووکادو نخود وجود دارد و میزان دریافت آن به‌ طور روزانه می‌بایست 1.5 میلی‌گرم باشد.

  •  ویتامین B12 یا کوبالامین

نقش اساسی در تولید گلبول‌های قرمز دارد و کمبود آن به‌ طور مستقیم با کم‌ خونی ارتباط دارد. علاوه بر این ویتامین B12 موجب تقویت سیستم ایمنی و افزایش رشد در کودکان می‌شود. منابع اصلی این ویتامین به ترتیب انواع گوشت قرمز، مرغ، ماهی و لبنیات هستند و میزان دریافت روزانه آن در بدن می‌بایست بین 25 تا 100 میلی‌گرم باشد.

ترکیبات شربت ایمیونس:

عنوان مقدار
Vitamin D3 200 IU
Betacarotene 1.5 mg
Vitamin B1 3 mg
Vitamin B6 1.5 mg
Vitamin B12 1.8 mcg
Nicotinamide B.P 15 mg
Biotin U.S.P 60 mcg
Dexpanthenol 3 mg
Iron 8 mg
Zinc 7 mg
Manganese 1 mg
Copper 0.6 mg
Selenium 40 mcg
Magnesium 20 mg
Iodine 50 mcg
Chromium 8 mcg
Choline Bitarate 10 mg
L-Carnitine Tartrat 5 mg

​​​​​

خواص و ویژگی های شربت ایمیونس

  • تقویت فعالیت‌های آنتی‌اکسیدان‌ها
  • تقویت سیستم ایمنی در برابر عفونت‌ها و آلودگی‌های محیطی
  • مناسب برای کودکان به واسطه نداشتن نمک، مخمر، لاکتوز و رنگ‌های مصنوعی
  • افزایش سلامت عمومی بدن به واسطه دارا بودن ویتامین‌ها و ریز مغذی‌های مفید
  • افزایش اشتها و سطح انرژی

مصرف شربت ایمیونس در کودكان

تجویز شربت ایمیونس برای کودكان دو هدف مهم را دنبال می‌کند. اول تقویت سیستم ایمنی و مقاومت بدن کودک در مقابل بیماری‌ها است و دوم افزایش اشتها در کودکانی که در دریافت غذا دچار مشکل هستند.

شربت ایمیونس برای تقویت فرزندان ما به خصوص در سنین کودکی و نوجوانی نیز بسیار تاثیرگذار است. اما مصرف این شربت برای کودکان زیر ۳ سال توصیه نمی‌شود. مگر اینکه توسط پزشک متخصص اطفال تجویز شده باشد.

برای کودکان مصرف روزی دو بار و هر بار نصف تا یک قاشق مرباخوری (۲.۵ تا ۵ میلی لیتر) از ایمیونس کافی است.

مصرف شربت ایمیونس در بارداری

اگر جزو زنان باردار هستید باید قبل از مصرف شربت ایمیونس هم دوران بارداری و هم شیردهی با پزشک خود مشورت کنید چرا که ممکن این مکمل موجب برخی حساسیت‌های غذایی در شما شود. علاوه بر این دریافت بیش از حد برخی ترکیبات موجود در این مکمل، ممکن است برای نوزاد مشکل ایجاد کند. به‌ طور کلی مصرف شربت ایمیونس بدون اجازه پزشک در دوران بارداری ممنوع است.

نحوه مصرف ایمیونس

تجویز مطابق دستور پزشک و یا به صورت :

کودکان : ۱/۲ تا ۱ قاشق مرباخوری پر (۲/۵ تا ۵ میلی لیتر ) ۲ بار در روز
بزرگسالان : ۱ تا ۲ قاشق مرباخوری پر ( ۵ تا ۱۰ میلی لیتر ) ۲ بار در روز

عوارض شربت ایمیونس  

  • واکنش های آلرژیک

از عوارض شربت ایمیونس می توان به بروز علائم آلرژی مانند تنگی نفس و مشکلات پوستی مانند کهیر اشاره کرد.

  • مشکلات گوارشی

حالت تهوع، درد معده، اسهال و استفراغ مشکلات گوارشی هستند که ممکن است هنگام مصرف شربت با آن ها موجه شوید.

سیروز کبدی و درمان آن

سیروز کبدی

به آسیب دیدن و زخمی شدن بافت‌های کبد، سیروز کبد گفته می‌شود.کبد ما انسان‌ها از سلول‌های سالم تشکیل شده است، ولی گاهی به دلایل مختلفی زخم‌ها جای بافت سالم را می‌گیرند. به تدریج زخم گسترش پیدا کرده و در این صورت می‌گوییم که فرد دچار سیروز کبدی شده است. در واقع بافت سالم دچار تخریب شدید شده و بافتِ زخم جای آن را می‌گیرد.

سیروز یک مرحله از زخم (فیبروز) کبد است که به دلیل بسیاری از انواع بیماری ها و بیماری کبد، مانند هپاتیت ایجاد می شود. هر بار کبد شما آسیب می بیند تلاش می کند خودش را ترمیم کند.در این فرآیند، زخم روی زخم شکل می گیرد.

سیروز پیشرفت می کند و بیشتر و بیشتر شکل می گیرد و برای کبد مشکل می شود ( سیروز خفیف). سیروز پیشرفته، تهدید کننده زندگی است.

نکته مهم این است که شما در زمان مناسب آن را تشخیص دهید و برای درمان سیروز کبدی اقدام کنید.

دلایل ابتلا به سیروز کبدی

دلایل متعددی می‌تواند منجر به بیماری سیروز کبدی بشود، اما از شایع‌ترین این دلایل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سوءمصرف الکل؛
  • هپاتیت‌های ویروسی مزمن (هپاتیت B و C)
  • تجمع چربی‌ها در کبد (کبد چرب غیر الکلی)

سایر دلایل احتمالی ابتلا به سیروز کبد به شکل زیر است:

  • هموکروماتوز یا سرریز و زیادی آهن در خون
  • فیبروز کیستی
  • تجمع مِس در کبد (بیماری ویلسون)
  • شکل‌گیری ضعیف مجرای صفراوی (انسداد مجرای صفراوی)
  • زخم و سخت شدن مجرای صفرا (کُلانژیت صفراوی اولیه)
  • اختلالات ارثی در متابولیسم قند بدن (گالاکتوزمی یا بیماری ذخیره گلیکوژن)
  • اختلال هاضمه ارثی (سندروم آلاژیل)
  • بیماری‌های کبدی ناشی از اختلال سیستم ایمنی (هپاتیت‌های خود ایمنی)
  • بیماری ذخیره گلیکوژن
  • تخریب مجاری صفرا (سیروز صفرای اولیه)
  • عفونت‌هایی مانند تب حلزون؛
  • عفونت‌هایی مثل بروسلوز
  • داروهایی مانند متوترکسات
  • اضافه وزن شدید

سیروز کبدی الکلی

کسانی که زیاد الکل مصرف می‌کنند و طی حداقل ۸ سال مداوم می‌نوشند، در معرض خطر این بیماری هستند. مؤسسه ملی سوءمصرف الکل و اعتیاد به آن در آمریکا، مصرف زیاد الکل را نوشیدن ۵ لیوان یا بیشتر در طول روز و حداقل در ۵ روز از یک ماه تعریف می‌کند.

زنان بیشتر از مردان درمعرض ابتلا به سیروز کبد هستند، زیرا در معده‌شان، آنزیم‌های کمتری برای تجزیه مواد الکلی دارند؛ پس الکل مصرفی آنها بیشتر به کبد راه پیدا می‌کند و باعث ایجاد زخم می‌شود.

عوامل ژنتیکی مانند نداشتن برخی آنزیم‌ها برای تجزیه مواد الکلی، چاقی، مصرف زیاد چربی و هپاتیت C نیز می‌توانند زمینه‌های ابتلا به سیروز را در فردی که احتمال ابتلا به این بیماری را دارد، به‌ وجود بیاورند.

علائم سیروز کبدی

سیروز اغلب هیچ نشانه یا علامتی ندارد مگر این که آسیب کبد گسترده باشد. زمانی که علایم و نشانه ها رخ می دهند، ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • برای زنان عدم یا عقب و جلو افتادن دوره های مربوط به یائسگی
  • برای مردان، از دست دادن نیروی جنسی، بزرگ شدن سینه و یا کوچک شدن پروستات
  • گیجی، چرت زدن و صحبت کردن با لکنت زبان (آنسفالوپاتی کبد)
  • به راحتی خونریزی یا کبودی دیده می شود
  • تورم در پاها، پاها یا قوزک پا (تورم)
  • تغییر رنگ زرد در پوست و چشم ها (یرقان)
  • تجمع سیالات در شکم (آسسیت)
  • رگ های خونی مانند عنکبوت بر روی پوست
  • قرمزی کف دست
  • آتروفی بیضه‌ها در مردان
  • کاهش وزن
  • خارش پوست
  • فقدان اشتها
  • حالت تهوع
  • خستگی

تشخیص سیروز کبد عمومی

آزمایش عملکرد کبد

در این آزمایش، میزان بیلیروبین اضافی خون بررسی می‌شود؛ این ماده نتیجه تجزیه و شکست گلبول‌های قرمز است. میزان برخی آنزیم‌های مشخص نیز که نشان‌دهنده تخریب کبد هستند، در این آزمایش مشخص می‌شود.

 آزمایش عملکرد کلیه

در این آزمایش، خون بررسی می‌شود تا میزان کراتینین مشخص گردد. این آزمایش به تشخیص سیروز کبد کمک می‌کند، زیرا در مراحل نهایی بیماری، عملکرد کلیه نیز با اختلال روبه‌رو خواهد بود. (سیروز کامپنسیتد)

  • آزمایش هپاتیت B و C: وجود ویروس هپاتیت در خون بررسی می‌شود.
  • آزمایش انعقاد خون: میزان INR برای اطمینان از توانایی انعقاد خون بررسی می‌شود.

احتمال دارد که پزشک معالج به روش‌های دیگری مانند عکس‌برداری نیز توجه کند:

 الاستوگرافی رزونانس مغزی یا الاستوگرافی گذرا

این آزمایش‌ها هیچ خطری برای بدن ندارند و میزان سفت و سخت شدن کبد را بررسی می‌کنند. به کمک آنها دیگر نیازی به تکه‌برداری (بیوپسی) نخواهد بود.

 سایر آزمایش‌های عکس‌برداری

به کمک MRI، سی‌تی‌اسکن و سونوگرافی نیز می‌توان سیروز کبدی را تشخیص داد.

 بیوپسی

همیشه به تکه‌برداری از کبد نیاز نیست، اما گاهی پزشکان برای تشخیص شدت و میزان آسیب‌دیدگی کبد از بیوپسی استفاده می‌کنند.

اگر مبتلا به سیروز کبد باشید، احتمالا پزشک معالجتان آزمایش‌های متداول را برای بررسی علائم پیشرفت بیماری یا عوارض آن به‌ ویژه واریس مری و سرطان کبد تجویز خواهد کرد.

درمان سیروز کبدی

همان طور که در بالا اشاره کردیم ، گاهی بیماری سیروز کبدی بدون هیچ علائمی در بدن فرد وجود دارد. بنابراین توصیه می‌شود که در چکاب سالیانه خود بررسی کبد را هم قرار بدهید تا در صورت وجود مشکل، به موقع برای درمان آن اقدام کنید. به علاوه، در صورت مشاهده هر گونه نشانه بهتر است به پزشک متخصص گوارش و کبد مراجعه کنید. پزشک اول باید دلیل ابتلا به بیماری را پیدا کند و با توجه به آن، شیوه درمانی مناسبی را انتخاب نماید:

  • درمان اعتیاد به الکل

مصرف الکل یکی از دلایل اصلی ابتلا به این بیماری است. پس حتما باید این موضوع را با پزشک خود مطرح کنید تا راهکارهای خوبی را پیش‌ روی شما قرار دهد. اصلا جای نگرانی نیست، پزشکان برنامه‌های مناسبی برای ترک آن دارند و با پایبندی به آن‌ها قادر به ترک الکل هستید.

  • کاهش وزن

تناسب اندام و رسیدن به وزن مناسب، یکی از راه های درمان سیروز کبدی و حتی بسیاری از بیماری‌های دیگر است. معمولا افراد چاقی که الکل مصرف نمی‌کنند را جزو بیماران دارای کبد چرب غیر الکلی به حساب می‌آوریم. در نتیجه شما با داشتن رژیم مناسب و ورزش مداوم برای کاهش وزن و تنظیم قند خون، می‌توانید از گسترش این بیماری جلوگیری کنید.

  • کنترل هپاتیت

در بین انواع هپاتیت، مدل B و C می‌توانند جزو علل ابتلا به این بیماری باشند. بنابراین متخصصان جهت پیشگیری و درمان سیروز کبدی، استفاده از داروهای ضد ویروس و اینترفرون را پیشنهاد می‌دهند. این داروها به ویروس‌ها حمله کرده و همچنین به قوی‌تر شدن سیستم ایمنی بدن کمک می‌کنند.

  • درمان هپاتیت خود ایمنی و سیروز صفراوی

دستگاه ایمنی بدن سیستم پیچیده‌ای دارد و باید مراقب عملکرد آن بود. دقیقا در این دو بیماری، دستگاه ایمنی به کبد حمله کرده و به آن آسیب می‌رساند. در نتیجه موجب به وجود آمدن سیروز کبدی می‌شود. معمولا جهت مقابله با هپاتیت خود ایمنی، داروهای استروئیدی تجویز می‌شوند. برای جلوگیری از سیروز صفراوی هم داروهایی مثل اورسودیول کاربرد دارند.

  • دارو و مکمل‌های جانبی

در ابتدای مطلب علائم و عوارضی مثل خارش، خستگی، گیجی و … را هم ذکر کردیم. پزشکان برای این موارد هم داروهای مناسبی دارند و با تجویز برخی از آن ها به شما در کاهش عوارض کمک می‌کنند. مثلا برای سوء تغذیه و افزایش مقاومت استخوان‌ها، مکمل‌های خوبی وجود دارند و  بدن را قوی می‌کنند.

عوارض جانبی سیروز کبدی

عوارض سیروز می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

فشار خون بالا در وریدهایی که خون کبد را تأمین می‌کنند.

تورم در پاها و شکم. پرفشاری پورتال می‌تواند باعث احتباس مایع در پاها (ادم) و در شکم (آسیت) شود.

بزرگ شدن طحال (splenomegaly). پرفشاری خون پورتال همچنین می‌تواند باعث تغییرات در طحال شود. کاهش سلول‌های سفید خون و پلاکت‌ها در خون شما می‌تواند نشانه سیروز با پرفشاری خون پورتال باشد.

خون ریزی. پرفشاری خون پورتال می‌تواند خون را به رگ‌های کوچکتر هدایت کند و باعث افزایش اندازه آنها و تبدیل شدن آنها به واریس شود. این بارهای اضافی تحت تأثیر بارگذاری قرار می‌گیرند، این رگ‌های کوچکتر می‌توانند موجب بروز خونریزی شدید شوند. خونریزی تهدید کننده حیات بیشتر زمانی اتفاق می‌افتد که رگ‌ها در مری  (واریس مری) یا معده (واریس معده) پاره می‌شوند. عفونت‌های باکتریایی یک عامل مکرر برای خونریزی هستند.

عفونت بدن. اگر سیروز کبدی دارید، بدن شما ممکن است دچار بیماری عفونی شود.

سوء تغذیه سیروز ممکن است در پردازش مواد مغذی اختلال ایجاد کند که منجر به ضعف و کاهش وزن می‌شود.

جمع آوری سموم در مغز (آنسفالوپاتی کبدی). کبد آسیب دیده از سیروز قادر به پاک کردن سموم از خون و همچنین کبد سالم نیست. سپس این سموم می‌تواند در مغز ایجاد شود و سبب سردرگمی و اختلال روانی شود.

یرقان زمانی اتفاق می‌افتد که کبد بیمار بیلی‌روبین را به میزان کافی از خون شما حذف نمی‌کند.

افزایش خطر ابتلا به سرطان کبد

نارسایی حاد مزمن کبدی

برم هگزین

برم هگزین _ Bromhexine

برم هگزین

برم هگزین به صورت قرص ، آمپول و سوسپانسیون خوراکی (یعنی شربت برم هگزین) در دست مصرف است.  به عنوان خلط آور و رقیق كننده ترشحات موكوسی در مواردی مانند التهاب نايژه، آسم، برونشيكتازی و التهاب سينوس ها همراه با تجمع ترشحات موكوسی غلیظ و چسبنده در مجاری تنفسی مصرف می شود.همچنین این دارو برای برخی از افراد با بیماری‌های تنفسی و یا سرماخوردگی تجویز می‌شود که  دچار سرفه و تنگی نفس هستند.

عملکرد داروی برم هگزین

مدالیت یا برم هگزین هیدروکلراید، به سرعت از طریق دستگاه گوارش جذب می‌شود و متابولیسم گسترده‌ای را در کبد به راه ‌می‌اندازد. این دارو بر مراحل تشکیل هورمون‌های موثر در تولید مخاط تاثیر می‌گذارد. برم هگزین ساختار فیبرهای موکوپلی ساکارید اسیدی را در خلط مختل می‌کند، در نتیجه خلط رقیق‌تر از قبل تولید می‌شود.

فراهمی زیستی خوراکی (مقدار جذب دارو از هر دوز مصرف) این دارو در حدود ۲۰ درصد است. حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد از یک دوز این دارو عمدتا به صورت متابولیت از طریق ادرار دفع می‌شود. نیمه عمر نهایی این دارو در حدود ۱۲ ساعت تخمین زده می‌َشود.

موارد مصرف برم هگزین

خلط زمانی تولید می‌شود که ریه‌های شما بر اثر یک بیماری آسیب دیده باشد. در واقع خلط بزاق معمولی که در گلویتان وجود دارد نیست، بلکه مخاط غلیظی است که برای جلوگیری از ورود ذرات ریز و میکروب‌ها به وجود می‌آید.

بیماری‌هایی که با ترشح خلط همراه هستند و شدت این بیماری‌ها با برم هگزین کاهش می‌یابد عبارت اند از:

آسم

آسم بیماری است که در آن راه‌های هوایی شما باریک و متورم می‌شود و ممکن است مخاط اضافی در دستگاه تنفسی شما تولید شود. این بیماری می‌تواند نفس کشیدن را برای شما دشوار کند و باعث سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس شود.برم هگزین می تواند تا حدود  علائم این بیماری را بهبود ببخشد.

 آنفولانزا

آنفولانزا یک بیماری عفونی است که توسط ویروس‌های آنفولانزا ایجاد می‌شود. علائم این بیماری از خفیف تا شدید متغیر است و اغلب شامل تب، آبریزش بینی، گلودرد، درد عضلانی، سردرد، سرفه، خستگی و خلط پشت حلق است. این علائم از یک تا چهار روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس (معمولاً دو روز) شروع می‌شود و حدود ۲ تا ۸ روز ادامه می‌یابد.

برم هگزین یک مهارکننده قوی سرین پروتئاز دو غشایی است که می‌تواند اثر ضد ویروسی در مواجهه با آنفلوانزا، از خود نشان دهد.

سرماخوردگی

زمانی که سرما می‌خورید، بینی و سینوس‌های شما در برابر عفونت باکتریایی آسیب پذیر‌تر می‌شوند. ویروس سرماخوردگی بدن را برای ترشح هیستامین تحریک می‌کند. هیستامین ماده شیمیایی است که غشای بینی شما را ملتهب می‌کند، در نتیجه مخاط زیادی در بدن شما تولید می‌شود. در این شرایط مخاط شما نسبت به گذشته ضخیم‌تر می‌شود تا عوامل بیماری‌زا نتوانند به سادگی وارد بدن شما شوند.

زمانی که غلظت خلط شما بیش از اندازه مورد نیاز، افزایش پیدا کند که ممکن است سرفه شما به حالت خشک دربیاید. در این شرایط شما باید از داروی برای کاهش این غلظت استفاده کنید.

موارد احتیاط

در صورت داشتن هرکدام از موارد زیر پزشک خود را در جریان قرار دهید:

  • در صورت وجود یا سابقه هرگونه حساسیت به برم هگزین
  • داشتن زخم معده و دردهای شکمی
  • در صورتی که دچار اختلال با کلیه یا کبد هستید.
  • سه ماهه اول بارداری، قصد بارداری و یا دوران شیردهی
  • بیماری‌های ریه مانند اختلال انسداد مزمن
  • علائم عفونت ریه مانند :مشکل در تنفس هنگام استراحت و تب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد
  • کاهش سیستم ایمنی بدن بخاطر بیماری‌های دیگر مانند: ایدز یا داروهایی مانند شیمی‌درمانی و داروهای سیستم ایمنی
  • برای جلوگیری از عوارض گوارشی، بهتر است برم هگزین پس از غذا مصرف شود.

تداخلات دارویی برم هگزین

مدالیت می‌تواند مقدار جذب آنتی بیوتیک‌ها را افزایش دهد، بنابراین اگر آنتی بیوتیک مصرف می‌کنید برای مصرف با پزشک خود مشورت کنید. به طور کلی برم هگزین می‌تواند با داروهای زیر تداخل داشته باشد.

  • ایبوپروفن
  • آلبوترول
  • آسپرین
  • کدئین
  • آتورواستاتین
  • متفورمین
  • آگمنتین (آموکسی سیلین/کلاوولانات)
  • کلوپیدوگرل
  • سولفات آهن
  • لاکتولوز
  • لازیکس (فروزماید)
  • لیپیتور (آتورواستاتین)
  • پانتوپرازول
  • پاراستامول (استامینوفن)
  • پردنیزولون
  • پرگابالین
  • رامیپریل
  • اسپیریوا (تیوتروپیوم)
  • ترامادول
  • ونتولین (آلبوترول)

در صورت مصرف هر یک از داروهای بالا، برای مصرف مدالیت با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی داروی برم هگزین

همه داروها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. در صورت بروز مستمر هریک از عوارض می بایست به پزشک اطلاع داده شود:

برم هگزین می‌تواند باعث ایجاد عوارض جانبی زیر شود:

  • مشکلات گوارشی مثل اسهال
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • بثورات پوستی آلرژیک
  • مشکل تنفسی
  • درد شکم
  • تب
  • عفونت دستگاه تنفسی
  • عفونت گلو
  • حساسیت
  • سرگیجه
  • عرق کردن
شربت کیدز ویتامینز

شربت کیدز ویتامینز همراه با رویال ژلی

Kids Vitamins With Royal Jelly

شربت کیدز ویتامینز حاوی رویال ژلی، پره بیوتیک‌های FOS و GOS، ویتامین‌های گروه B، ویتامین‌های A، C، D، E و مقادیر بالایی از املاح معدنی شامل آهن، ید، کروم، سلنیوم، مس، منگنز و روی است. مصرف این محصول در بهبود رشد کودکان، بهبود وضعیت دستگاه گوارش آن ها، تقویت سیستم ایمنی و تامین نیازهای بدن به ویتامین ها و مواد معدنی موثر است. این مکمل به منظور استفاده کودکان بالای 3 سال مناسب است.

رویال ژلی (Royal Jelly):

ژل رویال عسل که به نام ژل سلطنتی، ژل ملکه زنبور عسل در میان مردم شناخته شده است، یک ماده شیری رنگ است که فقط غذای ملکه زنبور ها یا زنبور سلطنتی از آن بعنوان غذا استفاده می‌کند پس یک ماده بسیار قوی و محدود می‌باشد. ژل رویال غنی از ویتامین ها، مواد معدنی کمیاب، کربوهیدرات، پروتئین و اسیدهای چرب منحصر به فرد می باشد که علاوه بر کاهش التهاب در تقویت سیستم ایمنی و افزایش پاسخ ایمنی بدن کودکان به باکتری ها و ویروس ها مؤثر است.  آنتی اکسیدان‌های موجود در این ژل با رادیکال‌های آزاد به مقابله پرداخته و در نتیجه می‌توانند از پیری زودرس پیشگیری نمایند. رویال ژلی خواص ضد التهابی نیز دارد و اگر آنها را روی نواحی دچار التهاب بدن بمالید، تاثیر مثبت آن را مشاهده خواهید کرد.

گالاکتو الیگوساکاریدها (GOS):

کربوهیدرات های غیر قابل هضم هستند که با تنظیم فلور میکروبی روده و افزایش جمعیت باکتری های مفید روده نقش مهمی در ارتقا عملکرد دستگاه گوارش در کودکان دارند. این فیبر محلول به عنوان پری بیوتیک نیز در مکمل ها قرار دارد و باعث بهبود عملکرد روده می شود. همچنین شدت یبوست را کاهش داده، باعث نرم شدن مدفوع شده و دفع را آسان می نماید.

فروکتو الیگوساکاریدها (FOS):

فروکتوالیگوساکارید یک پری بیوتیک می باشد که باعث افزایش تعداد باکتری های مفید و غیر بیماری زا در روده می شود. این پری بیوتیک از فیبرهای غذایی محلول محسوب می شود که در پیشگیری از سرطان، بهبود جذب مواد معدنی و پیشگیری از ابتلا به یبوست و بهبود آن نیز موثر می باشد.

آهن (Iron):

نوزادان ما برای ساختن هموگلوبین به آهن نیاز دارند که بتواند اکسیژن را از طریق خون به تمام سلول های بدن برساند. این هموگلوبین است که به گلبول های قرمز خون، رنگ می دهد. وقتی شما آهن به مقدار کافی ندارید، گلبول های قرمز خون به گلبول های کوچک و کم رنگ تبدیل می شوند

تامین روزانه ی آهن کافی برای رشد کودک بسیار ضروری بوده و کمبود آن به خصوص در سنین پایین تر با عوارض زیادی همراه است. در واقع آهن برای رشد و تمایز سلول ها ضروری بوده و از این طریق در تقویت رشد کودکان نقش دارد. عقب افتادگی در رشد و تکامل فیزیولوژیک و ذهنی از جمله عوارض کمبود آهن به خصوص در کودکان با سنین پایین تر می باشد.
نیاز به آهن در کودکان در سنین مختلف متفاوت است.

روی (Zinc):  

زینک یا روی یکی از ماده معدنی ضروری برای بدن می باشد که برای فعالیت بیش از 300 آنزیم در بدن ضروری است. از آنجایی که بدن هیچ سیستم خاصی برای ذخیره کردن زینک ندارد، دریافت روزانه ی این عنصر برای حفظ سلامت و رشد کودکان بسیار ضروری است. زینک در ساخت و تکثیر سلول ها، ساخت DNA و پروتئین نقش داشته و به همین خاطر در حمایت از رشد در طول دوران جنینی، کودکی و نوجوانی نقش اساسی دارد. کمبود دریافت زینک با عقب ماندگی رشد، تاخیر در بلوغ و کاهش اشتها همراه است. میزان مجاز توصیه شده به زینک بر اساس سن و جنس کودکان و نوجوانان متفاوت است.

سلنیوم (Selenium):

سلنیوم از جمله مواد معدنی ضروری برای بدن است که در ساخت و متابولیسم هورمون های تیروئیدی، ساخت DNA، جلوگیری از ایجاد آسیب های اکسیداتیو و عفونت ها نقش دارد. لذا دریافت مقادیر کافی از آن برای کودکان و نوجوانان حائز اهمیت است.

ید (Iodine):

هورمون های تیروئیدی تنظیم کننده ی بسیاری از فرآیندهای درون بدن از جمله سوخت و ساز، ساخت پروتئین ها و فعال شدن آنزیم های درون بدن هستند. ید یک عنصر بسیار مهم در ساخت هورمون های تیروئید است.همچنین در کودکان ید برای تکامل استخوان و سیستم عصبی مرکزی ضروری می باشد. کمبود ید عوارض متعددی بر رشد و تکامل دارد. در صورت عدم دریافت ید کافی در سنین ابتدایی کودکی، تکامل اعصاب و مغز مختل شده و باعث ایجاد عقب افتادگی های ذهنی به صورت غیرقابل جبران می شود. در واقع کمبود ید یکی از شایع ترین علل قابل پیشگیری عقب ماندگی ذهنی در دنیاست.

تحقیقات نشان داده است کودکان به کمبود ید حساس تر هستند و حتی در صورت وجود کمبود های خفیف، سطح هورمون های تیروئید در بدن آنها کاهش می یابد.

کروم (Chromium):

کروم یک عنصر طبیعی کمیاب است. این ماده معدنی با تقویت عمل انسولین می تواند در متابولیسم کربوهیدرات، چربی و پروتئین نقش داشته باشد همچنین دارای اثرات آنتی اکسیدانی است. کروم می تواند عملکرد انسولین را تقویت کند و از این رو باعث کاهش سطوح قند خون شود. این ماده همچنین در کاهش وزن و افزایش توده عضلانی نقش دارد.
کروم با تقویت عملکرد انسولین می تواند سطح قند خون در کودکان را کنترل کند و مانع از ابتلاء آنها به دیابت و چاقی شود.

ویتامین آ (Vitamin A):

ویتامین A برای رشد، تکامل و مبارزه با بیماری های عفونی در کودکان ضروری است. این ویتامین در تشکیل و سلامت سیستم ایمنی، رشد استخوان، تکامل مغز و تکامل سیستم بینایی کودکان نقش دارد. کمبود ویتامین A عوارض جبران ناپذیری در کودکان به همراه خواهد داشت. شایع ترین علامت کمبود ویتامین A در کودکان خشکی چشم (گزروفتالمی) است که با کاهش تطابق با نور و شب کوری همراه است. اما در مراحل اولیه کمبود ویتامین A و قبل از بروز گزروفتالمی، خطر عفونت ها در کودکان بالا می رود.کودکانی که دچار سوءتغذیه هستند و نیز کودکانی که به طور طولانی مدت اسهال داشته اند به ویژه در معرض خطر کمبود ویتامین A هستند.

ویتامین د (Vitamin D):

 
ویتامین دی برای رشد استخوان، تشکیل دندان، تنظیم سیستم ایمنی، رشد و تقسیم سلولی در کودکان ضروری است. کمبود ویتامین D ممکن است باعث ایجاد نرمی استخوان (راشیتیسم) در نوزادان و کودکان در سنین رشد شود؛ راشیتیسم شدید علاوه بر تغییر شکل استخوان و درد، می تواند باعث عدم رشد، تأخیر در رشد، تشنج ناشی از کمبود کلسیم و ناهنجاری های دندانی شود.

ویتامین ث (Vitamin C):

ویتامین ث یکی از ویتامین های محلول در آب می باشد که بدن انسان نمی تواند آن را بسازد یا ذخیره کند. مطالعاتی نشان می دهند که کمبود این ویتامین با کاهش رشد کودکان همراه است. ویتامین ث به عنوان یک ماده ی مغذی ضروری در ساخت کلاژن و متابولیسم پروتئین ها نقش دارد. کلاژن یکی از فراوان ترین پروتئین های بدن است که به ساخت و تکامل استخوان، مفاصل، پوست و بافت های همبند کمک می کند. همچنین ویتامین ث با افزایش جذب آهن به طور غیرمستقیم نیز در رشد و تقویت کودکان موثر است. از آنجایی که ویتامین ث در تولید انرژی در بدن موثر می باشد، احساس ضعف و خستگی از اولین علائم کمبود این ویتامین است.

ویتامین‌های گروه B:

ویتامین‌های این گروه در رشد جسمی و ذهنی کودک تاثیرات بسیار زیادی دارد که نمی‌توان آن‌ را نادیده گرفت. یکی از این ویتامین‌ها ویتامین ب است که اهمیت بسیار زیادی دارد. کمبود این ویتامین با علائمی خودش را نشان می‌دهد که عوارض بسیاری را به دنبال خود دارد. این ویتامین باعث سوخت و ساز بهتر بدن می‌شود و در تولید انرژی نقش بسیار زیادی دارد. برای تقویت و رشد هوش و حافظه کودک هم بسیار مهم و ضروری است.

ترکیبات شربت کیدز ویتامینز همراه با رویال ژلی ادونسیس(به ازای 10 ميلی ليتر):

عنوان مقدار نیاز روزانه
Royal Jelly 150 mg *
(FOS (Fructooligosaccharides 100 mg *
(GOS (Galactooligosaccharides 100 mg *
Zinc 5 mg 50 %
Iron 6 mg 42.9 %
Copper 0.7 mg 70 %
Manganese 0.7 mg 35 %
Chromium 40 µg 100 %
Iodine 50 µg 33.3 %
Selenium 23 µg 41.8 %
Vitamin C 45 mg 56.3 %
Vitamin PP 13 mg 81.3 %
Vitamin B5 8 mg 133.3 %
Vitamin E 4 mg 33.3 %
Vitamin B6 1.4 mg 100 %
Vitamin B2 1.2 mg 85.7 %
Vitamin B1 1 mg 90.9 %
Vitamin A 700 µg 87.5 %
Folic Acid 100 µg 50 %
Vitamin D3 10 µg 200 %
Vitamin B12 1.4 µg 56 %

* نیاز مصرف روزانه از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است.

موارد مصرف شربت کیدز ویتامینز همراه با رویال ژلی

  •  کمک به حفظ سلامت عمومی کودکان
  • تقویت سیستم ایمنی در کودکان و نوجوانان
  • کمک به سلامت پوست، مو و ناخن
  • حاوی پره بیوتیک‌های FOS و GOS
  • بهبود رشد جسمی و ذهنی
  • بهبود اشتها

روش مصرف شربت

  • قبل از مصرف بطری را به خوبی تکان دهید.
  • کودکان 3 تا 7 سال: 5 میلی لیتر در روز، ترجیحا صبح ها بعد از صبحانه
  •  7 سال به بالا: 10 میلی لیتر در روز، ترجیحا صبح ها بعد از صبحانه

موارد احتیاط

  • دارو را دور از دید و دسترس کودکان، در بسته بندی اصلی، در جای خشک، دور از نور و در دمای زیر ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود.
  • در صورت حساسیت کودک به هر یک از اجزای تشکیل دهنده این محصول از مصرف آن پرهیز شود.
  • به علت وجود شکر و رویال ژلی در این فرآورده در افراد مبتلا به دیابت با احتیاط مصرف شود.
  • این فرآورده نباید به عنوان جایگزین یک رژیم غذایی سالم و متعادل در نظر گرفته شود.
  •  در طول بارداری، شیردهی و کودکان زیر ۳ سال مصرف دارو توصیه نمی‌شود.
  • هنگام مصرف فرآورده به تاریخ انقضای آن توجه نمایید.
  • برای اطلاعات بیشتر به برگه راهنمای فرآورده مراجعه شود.
  • این محصول جهت تشخیص، پیشگیری و درمان نیست.
قرص مولتی پرن آرایکس

قرص مولتی پرن آرایکس

قرص مولتی پرن آرایکس؛ دوران بارداری و شیردهی از حساس ترین دوران های زندگی هستند که هرگونه کمبودی در سطح ویتامین ها و مینرال ها می توانند منجر به عواقب جبران ناپذیری برای مادر و جنین می شود. با تغییرات فیزیولوژیکی که در این دوران ها اتفاق می افتد و با توجه به اینکه تنها راه تامین مواد غذایی مورد نیاز جنین و کودک از طریق بدن مادر و شیر است، نیاز به ویتامین ها و مینرال ها عموما افزایش می یابد. از طرفی بسیاری تحقیقات نشان می دهد که دریافت تعدادی از ترکیبات خاص می تواند در ارتقای سطح سلامتی، پیشگیری از ابتلا به بیماری ها و افزایش ضریب هوشی نوزاد موثر باشد. به همین دلیل استفاده از مکمل های مولتی ویتامین و مینرال که بر اساس نیاز مادر، جنین و کودک در این دوران ها طراحی شده باشند می تواند اثرات مثبت بسیاری داشته باشد. از طرفی این تغییرات فیزیولوژیک می تواند با ایجاد مشکلات گوارشی به ویژه حالت تهوع و استفراغ در زنان باردار همراه باشد.
مکمل مولتی پرن آرایکس یکی از مکمل های طراحی شده برای دوران بارداری است.

آهن :

آهن یک ماده معدنی مهم است، که به جلوگیری از کم­ خونی ناشی از سطح پایین آهن در خون کمک می­ کند. کم خونی خفیف در دوران بارداری شایع است، اما گاهی اوقات کم خونی ناشی از فقر آهن شدید نیز می ­تواند رخ دهد. کم خونی، نوعی فقر آهن است که خون نمی ­تواند اکسیژن کافی را به بافت­ های بدن برساند. فقر آهن شایع­ ترین علت کم­ خونی در دوران بارداری است. کم خونی در زمان بارداری باعث می شود که سلول­ های خونی نتوانند اکسیژن لازم را به سلول های بافتی مادر و جنین برسانند. کم خونی در هنگام بارداری طبیعی است و ممکن است بیشتر به علت سطح پایین آهن که به تشکیل گلبول قرمز خون و تولید هموگلوبین کمک می­ کند بوجود آید. برای کمک به رشد جنین در طول بارداری بدن به خون بیشتری نیاز دارد، اما اگر به اندازه کافی آهن یا برخی مواد مغذی را بدست نیاورد، نمی­ تواند سلول های خونی بیشتری تولید کند. در دوران بارداری ، کم خونی ناشی از فقر آهن می­ تواند اثرات منفی روی مادر و به خصوص جنین در حال رشد داشته باشد بطوریکه 20% از مرگ و میر مادران در سراسر جهان ناشی کم خونی و فقر آهن است. بنابراین مصرف مکمل آهن در دوران بارداری توصیه می­ شود لذا می بایست از ذخیره آهن کافی ، قبل از بارداری مطمئن شوید. مشاوره پزشکی قبل از بارداری بسیار مفید است. در صورتی که ذخیره آهن شما پایین بوده و یا قبل از بارداری کم خونی دارید، پزشک یا کارشناس بهداشت حرفه­ ای می­ تواند، میزان نیاز به دوز بالاتر آهن مورد نیاز را ارزیابی کند. نیاز شما به آهن در دوران بارداری به دلایل مختلف از جمله افزایش حجم خون و رشد جنین و جفت ، افزایش می­ یابد. اگر ذخایر آهن مادر قبل از بارداری و یا در سه ماهه اول کاهش یابد ، ممکن است کم خونی در سه ماهه دوم یا سوم گسترش یابد.

علایم زیر در دوران بارداری می ­تواند نشانه آنمی باشد:

  • خستگی
  • ضعف عمومی
  • تندی ضربان قلب
  • اختلال در تمرکز
  • تنگی نفس
  • رنگ پریدگی پوست
  • درد در قفسه سینه
  • سبکی سر
  • سردی دست و پا
  • بهره ­وری پایین­ تر در محل کار
  • کاهش مقاومت به عفونت
  • تحمل پایین­ تر در از دست ­دادن خون طی جراحی یا هنگام زایمان، زایمان بدن را در معرض استرس بالایی قرار می­ دهد و ممکن است زمانی که نیاز به سطح انرژی بالا به منظور مراقبت و شیردهی از نوزاد خود دارید احساس ضعف و خستگی کنید پزشک یا کارشناس بهداشت ، می تواند سابقه کم خونی و سطح هموگلوبین شما را چک کرده و بهترین اقدامات را به شما پیشنهاد ­دهد، لذا در طول بارداری پیگیر انجام این اقدامات باشید.

ویتامین C :

ویتامین C یا اسیدآسکوربیک ، یک ماده مغذی محلول در آب است و در برخی از مواد غذایی یافت می ­شود و در بدن به عنوان یک آنتی ­اکسیدان عمل می­ کند. به توصیه انجمن بارداری آمریکا ، مصرف روزانه 80 تا 85 میلی گرم ویتامین C برای زنان باردار ضروری است. مصرف ویتامین C در دوزهای بالاتر از 2000 میلی گرم اثرات منفی خود را داشته و ممکن است مشکلات زیادی را ، به ویژه در اوایل حاملگی برای مادر و جنین بوجود آورد.

مزایای ویتامین C در دوران بارداری :

ویتامین C از جمله مواد غذایی مهم در جذب آهن به شمار می ­رود و در دوران بارداری آهن موجود در خون را در سطح بالایی نگه داشته و از شیوع کم خونی جلوگیری می­ کند. برای جذب آهن مواد غذایی ، می ­توان از آب پرتغال استفاده کرد. بالا بردن

سطح خون کودک : ویتامین C از جفت عبور کرده و سطح خونی نوزاد را بالا می ­برد که برای رشد طبیعی جنین ضروری است.

دور کردن سموم : ویتامین C به عنوان یک آنتی ­اکسیدان عمل می ­کند و به تشکیل یک جفت سالم و مبارزه با سموم بدن در دوران بارداری کمک می­ کند. جلوگیری از فشار خون : در دوران بارداری ویتامین C از فشار خون بالا جلوگیری می­ کند.

تکامل بخشیدن جنین : ویتامین C به ساختار بدن جنین، از جمله غضروف ، عضلات و استخوان ، کلاژن سلول های پوستی ، لثه­ ها و تاندون­ ها کمک می­ کند. تحریک آنتی بادی : تحریک آنتی ­بادی برای مبارزه با بیماری ها و عفونت.

جلوگیری از خونریزی : کمبود ویتامین C یکی از دلایل شایع در خونریزی است. نوزادان سالم : مصرف مناسب ویتامین C مزیت داشتن یک نوزاد سالم با وزن مناسب را به شما می ­دهد.

اسید فولیک :

اسید فولیک که با عنوان فولات یا فولیک اسید نیز شناخته می­ شود ، در گروه ویتامین B قرار داشته و چون در بدن ذخیره نمی ­شود ، در زمان بارداری چندین برابر بیشتر از زمان عادی از بدن دفع می­ گردد، لذا نیاز به مصرف روزانه آن ضروری بوده و به متابولیسم پروتئین و تشکیل گلبول قرمز خون کمک می­ کند و برای رشد طبیعی ستون فقرات ، مغز و جمجمه جنین در 18 روز اول بارداری ضروری است. مصرف اسیدفولیک در 18 روز اول بارداری بطور قابل توجهی می تواند خطر ابتلا به ناهنجاری­ های لوله عصبی را کاهش داده و پیشگیری از فتق نخاعی موثر است. پس باید حداقل سه ماه قبل از بارداری مصرف آن را آغاز نمایید. در ضمن کمبود اسید فولیک ، قبل از بارداری و هم چنین در سه ماهه اول بارداری موجب زایمان زودرس ، آسیب­ دیدن و نقص لوله عصبی جنین ( NTDs ) که رایج ترین آن اسپینا بیفیدا ( فاصله مهره­ای که سبب نمایان­ شدن نخاع و عصب ) می­ شود. درواقع این ناهنجاری مادرزادی که ناشی از بسته شدن نامناسب لوله عصبی است، در چند هفته اول حاملگی رخ داده و ستون فقرات قادر به رشد نرمال نبوده و باعث تغییر شکل یا اختلال در عملکرد نخاع ، مغز و جمجمه می­ گردد. از آنجایی که بسته ­شدن لوله عصبی جنین قبل از آگاهی شما از بارداریتان اتفاق می­ افتد ، شروع مصرف مکمل اسید فولیک قبل از بارداری اهمیت بسیار زیادی دارد.

ویتامین B12 :

ویتامین B12 برای تولید سلول های قرمز خون ، سنتز مواد ژنتیکی و عملکرد مناسب سیستم عصبی ، ضروری است. برای تاثیر کامل این ویتامین ، باید آن را با اسید فولیک مصرف کرد.

تأثیر کمبود ویتامین B12 : کمبود ویتامین B12 در دوران بارداری ، از فعال شدن اسید فولیک جلوگیری کرده ، لذا با وجود سطح کافی اسید فولیک ، منجر به افزایش خطر نقص لوله عصبی در 28 روز اول بارداری شده و می تواند موجب تولد نوزاد نارس شود. عدم جذب بهینه ، شایع ترین علت کمبود ویتامین بوده که به راحتی با یک رژیم غذایی خوب حاوی فرآورده های حیوانی می توان از کمبود آن جلوگیری کرد.

منابع ویتامین B12 : ویتامین B12 عمدتا در فرآورده های حیوانی مانند گوشت ، مرغ ، ماهی ، سخت پوستان ، تخم مرغ ، محصولات لبنی و همینطور غذاها و نوشیدنی های غنی شده ، غلات و حبوبات خاص ، محصولات مبتنی بر سویا و نوشیدنی های مبتنی بر برنج یافت می شود. زنان بارداری که قبل از بارداری ، از رژیم گیاهخواری یا گیاهی پیروی می کنند. بیشتر در معرض ابتلا به کمبود ویتامین B12 می باشند. مصرف مولتی ویتامین قبل از بارداری ، به جذب کافی ویتامین B12 در دوران بارداری کمک می کند.

ویتامینE (آلفا توکوفریل استات):

با توجه به نقش آنتی اکسیدانی ویتامین E و همچنین نقش آن در سیستم ایمنی، دریافت مقدار کافی از آن در دوران بارداری و شیردهی ضروری می باشد. مصرف این ویتامین می تواند از ایجاد رادیکال های آزاد در بدن و آسیب سلولی جلوگیری نماید.
کمبود این ویتامین می تواند منجر به وزن پایین نوزاد در هنگام تولد گردد. توجه داشته باشید که دریافت بیش از اندازه این ویتامین نیز توصیه نمی شود. مقدار نیاز روزانه بدن به ویتامین E در بارداری 15 میلی گرم و در شیردهی 19 میلی گرم می باشد.

روی (اکسید): 

دریافت روی در دوران بارداری به پیشگیری از زایمان زودرس و رشد طبیعی جنین کمک می کند. دریافت روی در دوران شیردهی نیز برای تامین روی مورد نیاز نوزاد از اهمیت بالایی برخوردار است.
با توجه به نقش روی در ساخت نوکلئیک اسیدها و پروتئین ها برای رشد مغز، کمبود این ماده معدنی با ابتلا به بسیاری از ناهنجاری های مادرزادی سیستم عصبی در کودکان همراه است.
میزان نیاز روزانه این عنصر در زنان باردار 14 تا 18 سال 12 میلی گرم و زنان باردار بالای 19 سال 11 میلی گرم می باشد.
میزان نیاز روزانه این عنصر در زنان شیرده 14 تا 18 سال 13 میلی گرم و زنان شیرده بالای 19 سال 12 میلی گرم می باشد.
حداکثر میزان مجاز دریافت این ماده معدنی در زنان باردار و شیرده 14 تا 18 سال 34 میلی گرم و در زنان باردار و شیرده بالای 19 سال 40 میلی گرم می باشد.

منیزیم (اکسید): 

میزان توصیه شده منیزیم در بارداری مقداری افزایش می یابد. کمبود منیزیم در مادر باردار سبب اختلال در رشد و تکامل جنین شده و حتی می تواند آسیب رسان باشد. اغلب از منیزیم برای درمان پره اکلامپسی استفاده می‌گردد. سطوح مطلوب آن می‌تواند در جلوگیری از گرفتگی عضلانی ساق پا کمک کننده باشد. میزان توصیه شده منیزیم در شیردهی مقداری افزایش می یابد.

ید (پتاسیم ید): 

رشد غده تیروئید جنین در اوایل بارداری کاملا به مصرف ید مادر وابسته است. همچنین پس از تولد نیز برای رشد و بلوغ صحیح جسمی و عصبی مهم است. در زنان باردار کمبود ید باعث اختلال در رشد سیستم عصبی جنین، تاخیر در رشد جنین، سقط جنین، مرده زایی، کرتینیسم (نوعی عقب افتادگی ذهنی و جسمی) و افزایش خطر ابتلای کودک به اختلال بیش فعالی و کمبود توجه می شود. در دوران شیردهی نیز به دلیل این که تنها منبع دریافت ید نوزاد شیر مادر است و میزان ید شیر مادر هم با رژیم غذایی دریافتی رابطه مستقیم دارد دریافت میزان مناسب ید توصیه می شود.
میزان نیاز روزانه ید در زنان باردار 220 میکروگرم و در زنان شیرده 290 میکروگرم می باشد.

مس (اکسید):

رژیم غذایی زنان باردار اغلب حاوی مس کم است و نیاز به افزایش آن وجود دارد. پیشنهاد می‌گردد زمانی که مکمل آهن و روی در طول بارداری مصرف می‌شود، مکمل مس نیز مصرف گردد.

کلسیم: 

نیاز به کلسیم در بارداری افزایش نمی‌یابد. با این حال بسیاری از زنان با دریافت پایین وارد بارداری می‌شوند و باید به مصرف مواد غذایی غنی از کلسیم تشویق گردند. مادران شیرده باید تشویق شوند تا در طول روز، مقدار کافی کلسیم دریافت کنند. نیاز به کلسیم در این دوران 1000 میلی گرم در روز می باشد.

ترکیبات (1 قرص):

عنوان مقدار نیاز روزانه
Each Pink (a.m.) table contains :
**
     *
(Beta Carotene (as Vitamin A
2700 IU
     *
(Vitamin B1 (Thiamine Mononitrate
3 mg
     *
(Vitamin B2 (Riboflavin
3.4 mg
     *
Niacinamide
20 mg
     *
(Pantothenic Acid (Calcium pantothenate
5 mg
     *
(Vitamin B6 (Pyridoxine Hydrochloride
10 mg
     *
(Vitamin C (Ascorbic acid
120 mg
     *
(Vitamin E (dl-alpha Tocopheryl Acetate
30 IU
     *
(Copper (Cupric oxide
2 mg
     *
(Iodine (Potassium iodide
0.15 mg
     *
(Iron (ferous fumarate
35 mg
     *
(Magnesium (Magnesium oxide
50 mg
     *
(Zinc (zinc oxide
15 mg
     *
Each Blue (a.m.) table contains :
**
     *
Folic Acid
1.1 mg
     *
(Vitamin B12 (cyanocobalamin
12 mcg
     *
(Vitamin D3 (cholecalciferol
250 IU
     *
Calcium
300 mg
     *
  • * نیاز مصرف روزانه از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است.
  •  ** مقدار به کار رفته از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است.

مزایای قرص مولتی پرن آرایکس

  • مکمل لازم برای قبل و حین و بعد از دوران بارداری
  • حاوی آهن و سبب کاهش خستگی، تندی ضربان قلب، اختلال در تمرکز، تنگی نفس، رنگ پریدگی پوست، …
  • حاوی ویتامین سی (Vitamin C) که کمک به جذب بهتر آهن و جلوگیری از افزایش فشار خون و کمک به تکامل جنین و … می‌کند.
  • حاوی فولیک اسید؛ کمک به متابولیسم پروتئین و کمک به تشکیل گلبول قرمز و …
  • حاوی ویتامین دی (Vitamin D)؛ کمک به تکامل مغز جنین و شکل گیری اسکلت جنین و …
  • حاوی کلسیم؛ این عنصر برای شکل گیری اسکلت جنین ضروری است و همچنین در دوران شیردهی نیز جز عناصر حیاتی و مورد نیاز مادر و کودک می باشد.
  • حاوی ید؛ نقش بسیار حیاتی در تنظیم متابولیسم بدن مادر و جنین و همچنین تکامل مغز،هوش و عملکرد روانی نوزاد دارد

روش مصرف قرص مولتی پرن آرایکس

روزانه یک قرص صورتی با یک لیوان آب ، با معده خالی و به دلیل جذب آهن یک ساعت قبل از خوردن صبحانه ، مصرف شود. روزانه یک قرص آبی رنگ با یک لیوان آب ، به دلیل جذب کلسیم ، همراه با عصرانه مصرف شود.

مصرف در نوبت فراموش شده : در صورت فراموش کردن مصرف یک نوبت از محصول ، بایستی سریعا مصرف شود یک قرص صورتی (صبح) و یک قرص آبی (عصر) بایستی ظرف مدت 24 ساعت مصرف شود. توصیه می شود ، قرص صورتی و آبی به منظور جذب بهینه مواد مغذی با 4 ساعت فاصله از هم مصرف شود برنامه دوز تجویز دارو بایستی طبق دستور پزشک ادامه یابد.

هشدارها و موارد منع مصرف

  • قبل از استفاده از مولتی پرن با پزشک یا کارشناسان مراقبت بهداشت حرفه ای صحبت کنید
  • در صورتی که به هریک از مواد تشکیل دهنده و محتویات موجود در مولتی پرن آلرژی دارید،نباید ان را مصرف کنید.
  • در صورتی که کمبود ویتامین B12 اسید فولیک بایستی با ویتامین B12 مصرف شود تا از مشکلات بالقوه سیستم عصبی جلوگیری کند.
  • دوز بالای 1 میلی گرم از اسید فولیک در روز ، تحت نظر پزشک یا کارشناس بهداشت حرفه ایی مصرف شود.
  • در صورت اختلال تشنجی و مصرف داروهای ضد تشنج ، ممکن است مصرف همزمان این داروها با اسید فولیک باعث تشدید تشنج در شما گردد.
  • این محصول را دور از دسترس کودکان قرار دهید.
  • مصرف بیش از حد مجاز محصولات حاوی آهن ، یکی از علل اصلی مسمومیت کشنده در کودکان زیر 6 سال است.

عوارض جانبی

شایع ترین عوارض جانبی مرتبط با ویتامین­ ها و مواد معدنی ، علائم گوارشی مانند یبوست ، اسهال ، تهوع و سوزش معده است.

تداخلات دارویی

داروهای تیروئید بایستی 4 ساعت قبل یا بعد از مولتی پرن مصرف شوند.

مهارکننده های دی هیدروفولات ردوکتاز ( شامل سولفاسالازین ، تریمتوپریم ، تریامترین ) مانع از جذب و سوخت و ساز اسید فولیک می­ شود.

داروهای ضد صرع جذب اسید فولیک را کاهش می­ دهند. مصرف مکمل­ های اسید فولیک در برخی از افراد مبتلا به صرع ، کنترل تشنج را بدتر می ­کند.

شربت استئو جویس

شربت استئو جویس

شربت  استئو جویس

شربت  استئو جویس حاوی کلسیم، منیزیم، روی ویتامین می باشد. مجموع ترکیبات موجود در این مکمل در حفظ سلامت استخوان ها، رشد استخوان ها، افزایش تراکم استخوان و افزایش استحکام استخوان ها و دندان ها نقش چشمگیری دارند. این محصول برای کودکان بالای یک سال، نوجوانان و بزرگسالان قابل استفاده است.

کلسیم 

بدن انسان به کلسیم بیشتری نسبت به سایر مواد معدنی، نیاز دارد. بدن یک فرد بالغ دارای ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی گرم کلسیم می باشد. حداقل ۹۹% کلسیم بدن در استخوان ها و دندان ها یافت می شود و باعث افزایش استحکام و سختی آنها می گردد. باقیمانده ۱% کلسیم بدن در خون، عضلات و اعصاب یافت می شود و نقش مهمی را در تنظیم عملکرد فیزیولوژیکی بدن ایفا می کند.
کلسیم در بدن به صورت ترکیبات متنوع مانند کربنات کلسیم، فسفات کلسیم، فلورید کلسیم و سولفات کلسیم دیده می شود. میزان زیاد چربی، اسید اگزالیک و اسید فیتیک موجود در غذا می تواند مانع از جذب مناسب کلسیم در بدن گردد.

جذب کلسیم همچنین می تواند وابسته به سلامت معده ها و روده ها و دریافت میزان کافی ویتامین های C,D,B12 و فسفر باشد. کلسیم جهت تکامل مناسب استخوانها و دندان مورد نیاز است. کلسیم برای انجام عملکرد صحیح قلب و فعالیت عضلانی مورد نیاز می باشد و به عملکرد انعقاد خون و تحریک آنزیم هایی که در عملکرد گوارشی نقش دارند کمک می کند.

کلسیم جهت رشد مناسب جنین، سلامت طبیعی مادر طی دوران بارداری و شیردهی و ترشح شیر مادر مورد نیاز است. کلسیم موجب تسریع مراحل ترمیم و کنترل مکانیسم هدایت در بافتهای عصبی شده در نتیجه انتقال پیام سریعتر انجام می گیرد. کلسیم در استفاده مناسب فسفر و ویتامینهای D,C,A موثر بوده و افرادی که دچار کمبود کلسیم می باشند، رنگ پریده به نظر می رسند، زود خسته می شوند و تنبل می باشند.

کمبود کلسیم:
کمبود کلسیم باعث ایجاد تغییرات در استخوان ها و عضلات می گردد. افرادی که دچار کمبود کلسیم می باشند، نسبت به سرمای هوا حساس تر هستند . زودتر عصبی می گردند و از اختلالات ذهنی رنج می برند. عرق اطراف سر حتی در هوای سرد، مهمترین علامت کمبود کلسیم در تمامی سنین می باشد. کمبود کلسیم می تواند باعث ایجاد خلل و فرج در استخوان، شکننده شدن استخوانها، تخریب دندان ها، تحریک قلب، کرامپ های عضلانی، بی خوابی و تحریک پذیری گردد.

کودکانی که از مادران دچار کمبود کلسیم متولد می شوند، معمولا از کمبود کلسیم رنج می برند. در اینگونه کودکان کمبود کلسیم، در صورت عدم دریافت کلسیم، پروتئین ها،مواد معدنی و ویتامین ها به صورت شیر، میوه های تازه و سبزیجات، وخیم تر می گردد. کمبود کلسیم باعث کاهش اشتها می گردد و در صورتی که به اجبار غذا داده شوند، ممکن است موجب خروج تمامی غذا و شیر گردد.

در کودکانی که دچار کمبود کلسیم می باشند دندان به سختی و کم در آمده و این افراد دارای گردن و سرهای بزرگ هستند.

کمبود کلسیم باعث کاهش مقاومت بدن در کودکان شده و این کودکان به راحتی در معرض عفونت های گوارشی و تنفسی قرار می گیرند.
کمبود کلسیم در دختران جوان باعث ایجاد تأخیر در بلوغ جنسی، قاعدگی نامنظم، خونریزی زیاد، درد شکمی، آنمی و کاهش وضعیت دفاعی بدن در مقابل عفونت ها می گردد. در موارد دریافت میزان ناکافی کلسیم طی بارداری، تکامل جنین با کاهش ذخیره کلسیم از استخوان ها ادامه می یابد ولی این مادران همیشه از زایمان سخت رنج می برند.
خونریزی، کاهش شیر مادر، کاهش حافظه و طولانی شدن مدت زمان بارداری معمولترین علایم کمبود کلسیم بعد از تولد کودک می باشند.

منیزیم

منیزیم ضمن کمک به تشکیل کریستال‌های استخوانی و افزایش جذب کلسیم در بدن، برای حفظ سلامت استخوان‌ها ضروری است، به همین دلیل کمبود منیزیم یکی از عوامل کاهش رشد استخوان‌ها در کودکی و پوکی استخوان در بزرگسالی به‌ شمار می‌رود. چندین مطالعه اثرات مثبتی بین دریافت منیزیم و افزایش تراکم توده استخوانی نشان داده اند.

کمبود منیزیم و سلامت استخوان ها :

کمبود منیزیم به سرعت منجر به هیپومنیزیمی می‌شود که تا حدی از طریق حرکت سطحی منیزیم از استخوان ایجاد می‌شود. علاوه بر این، کریستالهای تازه تشکیل شده آپاتیت در حیوانات با کمبود منیزیم نسبت به گروه کنترل بزرگتر و ساختار ضعیفتری دارند و این بر سفتی استخوان تأثیر می‌گذارد.
همچنین باید به خاطر داشت که مصرف کم منیزیم باعث تأخیر در تمایز غضروف و استخوان و همچنین کلسیفیکاسیون ماتریکس (رسوب کاسیم در بافت ماتریکس استخوان) می‌شود. در کمبود آزمایشی منیزیم در جوندگان، کاهش تشکیل استخوان تا حدی به دلیل کاهش فعالیت استئوبلاستی است. بر این اساس، تعداد استئوبلاست‌ها کاهش می‌یابد و سطح دو مارکر عملکرد استئوبلاست، یعنی آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین کاهش می‌یابد. علاوه بر این، افزایش تعداد استئوکلاست‌ها توصیف شده است.

روی (زینک)

میزان نیاز بدن به عنصر روی کم می باشد، ولی تأثیر آن در رشد و حفظ سلامتی بدن حتی در دوران قبل از تولد قابل توجه است،.روی در میزان کم در تمامی بافت ها وجود دارد. میزان روی استخوانها، دندان و لوزالمعده کمی بیشتر از سایر بافتهای بدن می باشد.
روی یک عنصر سفید – آبی رنگ و فلزی بوده و در بدن اغلب، به صورت ترکیب با سایر اجزا تشکیل دهنده بدن انسان دیده می شود. میزان جذب روی در بدن به وسیله فیبرها، کلسیم، مس، فیتات و فسفات به دفعات کاهش می یابد. بر خلاف آن اسیدهای آمینه و پپتیدها، باعث افزایش میزان جذب روی در بدن می گردند. حدود 99 درصد کل روی بدن در سلول ها وجود داشته و مابقی آن در پلاسما و مایع خارج سلولی یافت می شود. دفع روی اکثرا از طریق ترشحات لوزالمعده و روده انجام می گیرد. روی جهت حفظ سلامت پوست، مو، بهبود ترمیم زخمها و بارداریهای موفق مورد نیاز می باشد. روی نقش حیاتی در حفاظت از بدن در برابر بیماریها و عفونت ایفا می نماید.

همچنین روی جهت انتقال ویتامین A به شبکیه مورد نیاز می باشد.از گذشته تا کنون ثابت شده است که رشد و بلوغ جنسی بدن در کنار عوامل دیگر وابسته به روی می باشد. روی باعث تسریع بهبود زخم های مزمن و دیگر زخمها می گردد. بیمارانی که دارای میزان کم روی در پلاسما می باشند، هفته ها تحت درمان با کورتیکواستروئیدها قرار می گیرند. به نظر می رسد که مصرف روی در درمان آکنه در بیماران نیز تأثیر داشته باشد.ثابت شده است که روی در درمان ادم نیز نقش دارد. مصرف مکملهای غذایی حاوی روی در بسیاری از افراد با مشکلات پوستی، سودمند واقع شده است. مصرف روی در مواردی چون بزرگ شدن غده پروستات می تواند کمک کننده باشد. روزانه حدود ۳۰ میلی گرم روی جهت درمان این اختلالات بایستی مورد استفاده قرار گیرد. گزارش شده است کمبود روی در رژیم غذایی باعث ایجاد آنمی، تأخیر در رشد و تأخیر در بلوغ جنسی می گردد. وجود لکه های سفید بر روی ناخنها، نشانگر عدم جذب مناسب روی موجود در رژیم غذایی می باشد. مصرف مولتی ویتامین حاوی روی می تواند در این مورد کمک کننده باشد.

ویتامین D3

با افزایش جذب کلسیم در روده‌ها و کاهش دفع از کلیه‌ها، برای رشد و استحکام استخوان‌ها ضروری است. کمبود ویتامین D3  در بدن منجر به تاخیر در درآمدن دندان‌ها، تعویق در راه رفتن کودکان و تغییر شکل لگن در دختران می‌شود. بیماری  راشیتیسم  یا نرمی استخوان  موجب خمیدگی، رشد ناقص و افزایش خطر شکستن استخوان‌ها در نوزادان و کودکان می‌شود. علت اصلی بیماری راشیتیسم کمبود ویتامین D3 و کلسیم می‌باشد. کمبود ویتامین D3 در بزرگسالی باعث ضعف و شکنندگی استخوان‌ها شده و احتمال بروز استئوپروز (پوکی استخوان) را افزایش می‌دهد. به‌ همین دلیل مکمل یاری با کلسیم و D3 منجر به افزایش توده استخوانی، کاهش خطر پوکی استخوان و شکستگی می‌شود.

ترکیبات (به ازای 7.5 ميلی ليتر):

عنوان مقدار نیاز روزانه
Calcium
375 mg
47 %
Magnesium
75 mg
20 %
Zinc
6.8 mg
68 %
Vitamin D (1.600 IU)
15 µg
300 %

موارد مصرف شربت استئو جویس

  • جایگزینی مناسب برای قرص و کپسول‌های کلسیمی در کودکان و افرادی که دچار مشکلات بلع هستند از جمله: سالمندان
  • جلوگیری از پوکی استخوان و کاهش خطر شکستگی‌های استخوانی در بزرگسالان و سالمندان
  • کمک به رشد و حفظ سلامت استخوان‌ها و دندان‌ها
  • تقویت عملکرد عضلات و مفاصل بدن
  •  افزایش رشد قدی در کودکان
  • جلوگیری از بروز بیماری راشیتیسم یا نرمی استخوان در کودکان

روش مصرف شربت استئو جویس

کودکان 1 تا 7 سال : روزانه 1 قاشق مرباخوری (5 سی سی)
کودکان 7 تا 13 سال : 1 قاشق مرباخوری (5 سی سی) 2 بار در روز
افراد 13 سال به بالا : 1 قاشق مرباخوری (5 سی سی) 3 بار در روز

تداخلات دارویی شربت استئو جویس

پنی سیلامین: روی می تواند جذب و عملکرد پنی سیلامین را کاهش دهد. پنی سیلامین دارویی است که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می شود. برای به حداقل رساندن این تداخل دارویی، افراد باید حداقل 2 ساعت قبل یا بعد از مصرف پنی سیلامین مکمل های روی را مصرف کنند.

آنتی بیوتیک ­ها: هر دو آنتی بیوتیک کینولون و آنتی بیوتیک ­های تتراسایکلین با مصرف روی در دستگاه گوارش در تعامل هستند و مانع از جذب می­ شوند. توصیه می­ شود آنتی بیوتیک را حداقل 2 ساعت قبل و یا 4-6 ساعت پس از مصرف مکمل روی، استفاده نماید.

داروهای مدر: دیورتیک­ های تیازیدی مانند کلرالدولون و هیدروکلروتیازید میزان دفع ادرار را تا 60 درصد افزایش می دهند. استفاده طولانی مدت از دیورتیک ­های تیازیدی باعث کاهش سطح روی در بدن  می شود ، بنابراین افرادی که طولانی مدت از این داروها استفاده می نمایند سطح روی بدن خود را مرتب چک کنند تا بدن آنها با کمبود روی مواجه نگردد

دگزامتازون

دگزامتازون _ Dexamethasone

Dexamethasone

دگزامتازون یا دگزا داروی بسیار آشنایی برای همه ماست که تقریبا همه ما حداقل یک بار در زندگی از آن استفاده کرده ایم.دگزامتازون دارویی از خانواده کورتیکواستروئیدها (کورتون ها) می باشد.

کورتون ها به صورت طبیعی در بدن تولید می شوند تا به حفظ سلامتی کمک نمایند. مصرف کورتیکواستروئیدها به صورت دارو در بیماری های التهابی و خود ایمنی به بدن کمک می کند تا این شرایط را بهتر پشت سر بگذارد و علائم بیماری و التهاب را برطرف نماید.

 عملکرد دگزامتازون

دگزامتازون یک داروی کورتیکواستروئید با حداقل پتانسیل حفظ سدیم است. این دارو با سرکوب مهاجرت نوتروفیل ها، کاهش تولید واسطه های التهابی و معکوس شدن افزایش نفوذپذیری مویرگی، التهاب را کاهش داده و پاسخ ایمنی طبیعی را سرکوب می کند. دگزامتازون باعث القاء آپوپتوز در سلول های میلوم می شود. مکانیسم فعالیت ضد استفراغی دگزامتازون ناشناخته است. دگزامتازون از آزاد شدن موادی که باعث ایجاد التهاب در بدن می شوند، جلوگیری می کند و در درمان التهاب پوست، مفاصل و ریه کاربرد دارد.

کاربردهای دگزامتازون

دگزامتازون برای کاهش التهاب:

  • آرتریت روماتوئید
  • لوپوس سیستمیک
  • آرتریت نقرسی
  •  کولیت زخمی روده
  • بیماری کرون
  • آرتریت پسوریازیس

دگزامتازون برای درمان بیماری‌های مزمن پوستی :

  • درماتیت هرپتیفورمیس ناشی از اختلالات گلوتنی روده
  •  پمفیگوس
  • پسوریازیس شدید
  • درماتیت سبوره‌ای شدید

برخی عوارض شدید آلرژیک که به سایر درمان‌ها جواب نمی‌دهند ممکن است به دگزامتازون جواب دهند:

  • آسم و برونشیت
  • رینیت آلرژیک
  • درماتیت ناشی از دارو
  •  درماتیت تماسی و آتوپیک

برخی دیگر از کاربرد های دگزامتازون:

برای درمان سرطان‌های گلبول‌های سفید خون (لوسمی) و غدد لنفاوی نیز کاربرد دارد.
بیماری‌های خونی که شامل تخریب پلاکت‌های خون توسط سیستم ایمنی خود بدن می‌شوند نیز با دگزامتازون درمان می‌شوند؛ مانند پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایدیوپاتیک و کم‌خونی همولیتیک. سایر عوارض مربوط به اختلالات خونی که با دگزامتازون درمان می‌شوند نیز شامل ورم غده تیروئید و سارکوئیدوز می‌شوند.

آلرژی مزمن و عوارض التهابی یوئیت، عنبیه، ملتحمه و عصب‌های بینایی چشم‌ها نیز با دگزامتازون درمان می‌شوند.

دگزامتازون به عنوان درمان جایگزین در بیمارانی که غدد فوق کلیوی‌شان قادر به تولید کورتیکواستروئید کافی نیست به کار می‌رود. خیلی از مشکلات پزشکی که با دگزامتازون درمان می‌شوند به صورت «آف لیبل» هستند؛ یعنی مورد تائید سازمان غذا و دارو نمی‌باشند.

موارد منع مصرف دگزامتازون

  • چنانچه شرایط یا بیماری خاصی دارید، قبل از تجویز این دارو، پزشک را مطلع سازید. به ویژه اگر شرایط زیر را دارید:
  • حساسیت به این دارو یا دیگر مواد و داروها
  • بارداری یا قصد باردار شدن
  • شیردهی
  • مشکلات قلبی
  • بیماری روحی، روانی (مانند افسردگی)
  • یک اختلال عضلانی (مانند میاستنی گراویس)
  • فشار خون بالا
  • مشکلات تیروئید
  • مشکلات کبدی (مانند سیروز)
  • دیابت
  • پوکی استخوان
  • مشکلات گوارشی (مانند زخم معده، کولیت اولسراتیو، دیورتیکولیت، بیماری التهابی روده)
  • عفونت قارچی در هر نقطه‌ای از بدن
  • مشکلات چشمی (مانند آب مروارید، گلوکوم، عفونت چشم)
  • مالاریا

نکات پیش از شروع مصرف دگزامتازون:

در صورت داشتن هر یک از موارد زیر به پزشک خود اطلاع دهید:

  • در صورت سابقه ی حساسیت به دگزامتازون یا سایر داروهای استروئیدی(مانند بتامتازون پردنیزولون ، متیل پردنیزولون، تریامسینولون، فلودروکورتیزون …)یا در صورت درد عضلانی شدید
  • داشتن فشار خون بالا
  • در صورت سابقه ی حمله ی قلبی یا هرگونه ناراحتی قلبی_عروقی و نارسایی کبدی یا کلیوی
  •  داشتن  سابقه ی خانوادگی دیابت یا بیماری چشمی گلوکوم( آب سیاه )
  • در صورت ابتلا به هرگونه اختلال ذهنی
  • چنانچه مبتلا به اختلالات تیروئید، پوکی استخوان ،صرع و اختلالات عضلانی( مانند میاستنی گراویس)، زخم معده و بیماری های روده ای می باشید.
  • چنانچه باردار یا شیرده می باشید و یا تصمیم به بارداری دارید. برخی استروئیدهای خوراکی از جمله دگزامتازون را می توان در دوران شیردهی تجویز نمود با این حال بهتر است پزشک شرایط مادر و کودک را برای مصرف دارو ارزیابی نماید.
  • چنانچه سابقه بیماری های انعقادی و تشکیل لخته های خون در عروق خود را دارید.
  • در صورتی که در زمان شروع درمان با این دارو مبتلا به عفونت خاصی می باشید.
  • سابقه ی هر گونه واکسیناسیون در چند ماه اخیر

لیست کاملی از کلیه داروها، فرآورده های مکمل و گیاهی مصرفی خود را در اختیار پزشک یا داروساز قرار دهید.

عوارض دگزامتازون  

در صورت بروز هریک از عوارض زیر با مصرف این دارو در اسرع وقت با پزشک معالج مشورت نمایید.

از جمله عوارض شایع این دارو عبارتند از:

  • سردرد
  • سرگیجه
  • مشکل خواب
  • تغییرات خلقی
  • احتباس مایعات (تورم در دست یا مچ پا)
  • تغییر در شکل یا محل چربی بدن (به خصوص بازوها، پاها، صورت، گردن، سینه‌ها و کمر)
  • بثورات پوستی، کبودی یا تغییر رنگ
  • افزایش تعریق
  • تغییر در دوره‌های قاعدگی
  • ناراحتی معده
  • افزایش رشد مو
  • افزایش اشتها
  • استفراغ
  • تهوع
  • تشنج
  • ضربان قلب آهسته یا سریع
  • تنگی نفس
  • خون سرفه کردن
  • نبض ضعیف
  • درد چشم
  • تغییرات بینایی (تاری دید، دید تونلی، دیدن هاله‌هایی اطراف چراغ)
  • تنگی عضله
  • ضعف
  • احساس لنگی
  • افزایش وزن سریع
  • افسردگی شدید
  • داشتن افکار یا رفتار غیرمعمول
  • مدفوع خونی یا قیر مانند
  • پانکراتیت (که دارای علائمی مانند درد شدید در قسمت فوقانی معده که به سمت پشت گسترش می‌یابد، تهوع، استفراغ می‌باشد)
  • سطح پایین پتاسیم خون (که دارای علائمی مانند ضربان قلب نامنظم، بال زدن در قفسه سینه، بی حسی یا گزگز، گرفتگی عضلات پا، افزایش تشنگی یا ادرار، یبوست می‌باشد)
  • افزایش فشار خون (که دارای علائمی مانند اضطراب، سردرد شدید، تاری دید، تپش در گردن یا گوش‌ها، خون دماغ می‌باشد)

تداخلات دارویی دگزامتازون

از جمله داروهایی که با این دارو تداخل دارند، عبارتند از:

  • آنتی‌بیوتیک‌ها
  • دارو های درمان زوال عقل یا بیماری پارکینسون
  • رقیق کننده‌های خون مانند (وارفارین، کومادین)
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) (مانند آسپرین، ایبوپروفن)
  • داروهای دیابت (مانند انسولین) ‌
  • قرص‌های جلوگیری از بارداری یا هورمون درمانی
  • داروهای ضد قارچ